CLICK HERE FOR BLOGGER TEMPLATES AND MYSPACE LAYOUTS

18 Ιαν 2009

Πίκρα

Να

μη


θυμάμαι



πια....................

16 ειχαν κατι να πουν:

Ανέφελη είπε...

Αχ Λου μου... Μεγάλη κουβέντα η λήθη. Και ακόμη μεγαλύτερη επιδίωξη, αν και τις περισσότερες φορές ουτοπική. Μου φέρνει στο μυαλό την ταινία Η αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού...

Είναι καλύτερα να το παλεύουμε πάντως... Όταν θέλουμε να πάμε μπροστά οι πίκρες είναι άχρηστες. Καλό σου βράδυ, φιλιά πολλά! :-)

Λου είπε...

Ανεφελιτσα....επαψα να γυρευω να παω μπροστα.....πανε χρονια τωρα.....προσπαθησα μονο να κρατησω την αξιοπρεπεια....μπα τιποτα......τη ληθη, μονο τη ληθη πια επιδιωκω.

Καλο βραδυ και σε σενα, δροσερο κοριτσι.

Να ΄σαι καλα!

laplace78 είπε...

kalhspera k kalh ebdomada Lou mou..

Λου είπε...

Καλησπερα, Ρομποτακο.....η καλη βδομαδα θα δειξει....
εσυ, και οι εδω φιλοιμου, οχι, δεν ανηκετε στη ληθη.

Πολλα φιλια!!!

~~~...~~~ είπε...

κρατα τη μυρωδια της ληθης .

Λου είπε...

χαχα.....Μονσερατ....ερχομαι στα λογια σου.....να ρθει η στιγμη, που τη ληθη να μυριζω.....

Να μη θυμαμαι πια!!!

Με εκανες να γελασω, φιλε μου.....να ξερες ποσο το χρειαζομαι!!!

vrettos είπε...

Καλημερα Λου
προχτες ταξιδευα και εμεινα μια βραδυα στο ΕΛ.Β. Ξενυχτισα στο νετ, ειχα μια παραξενη αισθηση οτι εισουν καπου κοντα.
Οσο για τη ληθη πηρε καπου το ματι μου αυτο......
hobbies: διπλωματία
για της τεμπελιάς την
τέρψη....
Προσεχε σε παρακαλω να εισαι καλα.

Λου είπε...

Καλημερα Vrettos......που με χανεις, που με βρισκεις, στη φαμπρικα ειμαι, ολημερις και οληνυχτις.Καπου θα ΛΟΥφαρα, και δε σε πετυχα.

Σε ευχαριστω, και καλη σου εβδομαδα!!!!

J. Luna [X-GoteEngeL] είπε...

Θα μας δοθεί το χάρισμα και η μοίρα
να πάμε να πεθάνουμε μια νύχτα
στο πράσινο ακρογιάλι της πατρίδας;
Γλυκά θα κοιμηθούμε σαν παιδάκια
γλυκά. Κι απάνωθέ μας θε να φεύγουν,
στον ουρανό, τ' αστέρια και τα εγκόσμια.
Θα μας χαϊδεύει ως όνειρο το κύμα.
Και γαλανό σαν κύμα τ' όνειρό μας
θα μας τραβάει σε χώρες που δεν είναι.
Αγάπες θα' ναι στα μαλλιά μας οι αύρες,
η ανάσα των φυκιών θα μας μυρώνει,
και κάτου απ' τα μεγάλα βλέφαρά μας,
χωρίς ναν το γρικούμε θα γελάμε.
Τα ρόδα θα κινήσουν απ' τους φράχτες,
και θα 'ρθουν να μας γίνουν προσκεφάλι.
Για να μας κάνουν αρμονία τον ύπνο,
θα αφήσουνε τον ύπνο τους αηδόνια.
Γλυκά θα κοιμηθούμε σαν παιδάκια
γλυκά. Και τα κορίτσια του χωριού μας,
αγριαπιδιές, θα στέκουνε τριγύρω
και, σκύβοντας, κρυφά θα μας μιλούνε
για τα χρυσά καλύβια, για τον ήλιο
της Κυριακής, για τις ολάσπρες γάστρες,
για τα καλά τα χρόνια μας που πάνε.
Το χέρι μας κρατώντας η κυρούλα,
κι όπως αργά θα κλείνουμε τα μάτια,
θα μας διηγιέται -- ωχρή -- σαν παραμύθι
την πίκρα της ζωής. Και το φεγγάρι
θα κατέβει στα πόδια μας λαμπάδα
την ώρα που στερνά θα κοιμηθούμε
στο πράσινο ακρογιάλι της πατρίδας.
Γλυκά θα κοιμηθούμε σαν παιδάκια
που όλη τη μέρα έκλαψαν κι απόστασαν.



Κώστας Καρυωτάκης

Ξέρεις εσύ πού κολλάει... ;)

Spy είπε...

Να προσέχετε στο δρόμο.

Η "λήθη" έχει μόνο ένα γράμμα διαφορά
από τα "λάθη"...

Λου είπε...

Καλησπερα, Σκοτεινε Αγγελε....αγαλι αγαλι γινεται, ληθη η πικρα.....σαν παραμυθι ωχρη, πεθαινουμε τα λαθη μας, και συνεχιζουμε αδειοι (?)

Καλο σου βραδυ!!!

Λου είπε...

Ληθη, Λαθη.....κι ο δρομος που ξεχασαμε σε λαθος μονοπατι..........
ωραια που τα λετε, Ευγενη Κατασκοπε,
μα ελα που σας ''ξερω''

Καλησπερα σας!!!

paraxeno είπε...

ψιτ ψιτ Λου

εχεις μηνυμα!

http://paraxenies.blogspot.com/2009/01/proximidade.html

Leigh-Cheri είπε...

Να θυμάσαι Λου μου!
Να θυμάσαι ακόμα και τις πίκρες. Είναι μέρος της ζωής μας κι αυτές. Είναι δικές μας. Το ότι τις αντέξαμε μας προσθέτει λίγη αξία...νομίζω...

Καιρό έχουμε να τα πούμε. Είσαι ακόμα κλέφτρα ή το εγκατέλειψες το σπορ;-)

Λου είπε...

Καλημερα, Χριστινα.
Τι να πω?
ενα ευχαριστω, ειναι λιγο?

Να βρω μονο τον χρονο, να γραψω, να βρω χρονο, να ΚΛΕΨΩ.....

Σ' ευχαριστω, και οσονουπω ετοιμαζω και τα συνεργα, με γραμματα και pixels, συντομα θα αναφερθω....

Πολλα φιλια, και καλη βδομαδα!!!

Λου είπε...

Καλημερα, Φενια, καλη εβδομαδα......θα θελα μια βελγικη σοκολατα, τωρα, κατι θα χεις στα ραφια σου. Πικρη σοκολατα, φιλη μου, μα για την ωρα, εγω δεν θελω να θυμαμαι, ωσπου να ξυθυμανει η πικρα, απο τα χρονια, κι αναλαμπη γλυκεια, να γινει η θυμηση.


Να μην θυμαμαι πια....

μα δεν τα καταφερνω.

Πολλα φιλια, και να προσεχεις!!!