CLICK HERE FOR BLOGGER TEMPLATES AND MYSPACE LAYOUTS

27 Μαΐ 2008

Καλό ταξίδι το στερνό σου…. να μου φιλήσεις τον παππού!!!.

Βράδυ Δευτέρας 26ης Μαίου….Μετά από μια και πάλιν αποτυχημένη μαγειρική απόπειρα….κι ενώ καθόμαστε αναπαυτικά στον καναπέ, ενώ το usb stickloading τον παππού Ίντυ και το βασίλειο του κρυστάλλινου κρανίου…δεν θα ‘χουν περάσει δέκα λέπτα…..και η κλήση του μπαμπά προιδεάζει…..11:55 μμ

:Μπαμπά?

:Πέθανε η γιαγιά…….

Αναβρασμός! Άλλος βλέπει την ταινία….άλλη αρχίζει τα τηλέφωνα….αυτά που λέμε διαδικαστικά…όλα αποφασίζονται…τα πράγματα μπαίνουν σε μια τάξη……οκ….θα πας εσύ…..είναι βλέπεις που η γιαγιά ζούσε μακριά….σαν τη μακριά νύχτα που ακολούθησε….δεν κληρώθηκα εγώ να πάω…..είναι 10:00 πμ…είμαι άυπνη….τα ΄χω ακούσει για τα καλά…..και προσπαθώ να θυμηθώ…

Είμαι η Λου, γνώρισα έναν παππού και δυο γιαγιάδες….μετά τα τριάντα τους έχασα και τους τρεις.

Η αλήθεια είναι ότι είχα αδυναμία στον παππού….μια αδυναμία που σκίαζε την προσπάθεια όλων των γιαγιάδων του κόσμου….πόσο μόνο των δικών μου. Έξυπνος άνθρωπος ο παππούς μου…..αν πήγαινε στο σχολειό….ίσως να κυβερνούσε την Ελλάδα…..όλο καμάρι κορδώνομαι…..ένας αν όχι ο μοναδικός που γνώρισα που δεν χρωστούσε καλό λόγο σε κανένα…..στα παιδιά του δε…φανταστείτε τις οικογενειακές συγκεντρώσεις…το τι βρισίδι έπεφτε…….όχι έλεγε ο παππούς…δεν είστε εσείς ηλίθιοι, παιδιά δικά μου…δεν είναι δυνατόν!!!!

Κι εμείς τα εγγόνια κρυφά γελούσαμε, ενώ εγώ και κανένα δυό από τα ΄΄καλά΄΄ παιδιά τον σιγοντάραμε…..

Κι έτσι έζησε η γιαγιά….μια ζωή στον ίσκιο του παππού……Κανείς μας δεν της έδινε σημασία….παρά μόνο ένας…..ο ΠΑΠΠΟΥΣ!!!

Είναι ανεξήγητο…αλλά σε ένα στενό επαρχιώτικο περιβάλλον των παλαιών εποχών…..ο άνδρας δεν θα μπορούσε να είναι εκδηλωτικός συναισθηματικά…….και δη…στη γυναίκα του….έναν τίτλο ιδιοκτησίας με μόνο σκοπό τους απογόνους……

Αυτός δεν ήταν ο παππούς μου……..ο παππούς μέχρι τα στερνά του ΄΄αναθεμάτιζε΄΄ τους σπόρους του, και μακάριζε τη συντροφό του…..

Δεν μπορεί να ΄ναι παιδιά μου αυτά τα ζώα, Κωνσταντινιά έλεγε……όμως τα γέννησες εσύ…….άρα είναι δικά μου!!!

Ο μεγαλύτερος έρωτας που βίωσα ποτέ….ο παππούς και η γιαγιά!

Πάνε δυό χρόνια που μας άφησε ο παππούς….νικημένος,ευάλωτος, αδύναμος….ήταν που η γιαγιά λόγω εγκεφαλικού είχε πέσει σε κώμα…….πως να το αντέξει ο περήφανος γέροντας?

Εφυγε πρώτος.

Σήμερα έφυγε και η γιαγιά…πάει να τον βρεί…ο Παράδεισος θα γίνει ροζ….

Ψάχνω να βρω μνήμες….είναι βλέπεις που τη σκίαζε ο παππούς……και να!!!!

Θα χου περάσει 25 χρόνοι…είμαστε τα ξαδερφάκια στο χωριό……καλοκαίρι…κάπου στο 80κάτι…παίζουμε και βρίσκουμε μια πεταμένη σύριγγα στο δρόμο…….Γιατροί, εγώ και ο Δημήτρης, τα ΄΄καλά΄΄ παιδιά……τη γεμίζουμε νερό , και εμβολιάζουμε, ένα ένα, όλα τα κοτόπουλα της γιαγιάς!!!

Δε θα ξεχάσω ποτέ την αντιδρασή σου, γιαγιά μου….όταν είδες τα κοτοπουλάκια σου ψόφια!!!

Τότε κατάλαβα γιατί σε αγαπούσε τόσο παθολογικά εκείνος.

Καλό ταξίδι το στερνό σου….και μην ξεχάσεις να μου φιλήσεις τον παππού.

Υ.Γ. Η άτακτη θλιμμένη εγγονή που φέρει τ΄ όνομά σου!

16 ειχαν κατι να πουν:

laplace78 είπε...

:((

συλληπητηρια κ εδω κουκλιτσα μου..

κ εγω εχω χασει τον ενα παππου μου κ την μια γιαγγια μου..

Pan είπε...

Καλησπέρα.

Ελπίζω να είναι χαρούμενοι μαζί πλέον.

Ανέφελη είπε...

Με συγκίνησε τόσο το ποστ! Είμαι η Ανέφελη, είμαι 20 χρονών, παππούδες δε γνώρισα (εδώ καλά - καλά δεν τους έζησαν οι γονείς μου) και οι γιαγιάδες μου έφυγαν όταν ήμουν μικρή... Δηλώνω λοιπόν πολύ ευαίσθητη στο θέμα και πιστεύω ότι οι άνθρωποι ζουν μέσα από τις παρακαταθήκες και τα μαθήματα ζωής που μας άφησαν!

Συλληπητήρια και πάλι καλή μου...

ҳ̸Ҳ̸ҳ[̲̅G][̲̅O][̲̅T][̲̅H][̲̅A][̲̅N][̲̅G][̲̅E][̲̅L]ҳ̸Ҳ̸ҳ είπε...

Λου μου...

Δε προλαβα να γνωρισω τους παππουδες και τις γιαγιαδες μου. Τη νονα μου ειχα σαν γιαγια μου κι εφυγε οταν ημουν 10 ετων.

Δε το χα ξεπερασει πολλα χρονια... Ομως τωρα ξερω...

Ειναι εκει, νεα και λαμπερη, και με προσεχει.

Αφιερωμενο το Watching Over Me απο Iced Earth, Λου μου... Φιλια!

Ο άλλος είπε...

Οι άνθρωποι φεύγουν γιατί πρέπει να φύγουν Και οι μνήμες τους είναι η συνέχειά τους. Κάτι σύριγγες, τα ψόφια κοτόπουλα που γίνονται ξαφνικά γλυκιά ιστορία και εμείς που θέλουμε η συνέχεια να ξεκινά από μέσα μας και να φτάνει μακριά.
Να χεις μνήμη γερή Λου

Λου είπε...

Ρομποτακο μου, σ΄ευχαριστω απο τα βαθη της καρδιας μου!!!
Καλη σου μερα!

Λου είπε...

Καλημερα Panουλη......ετσι θελω να ελπιζω κι εγω....οτι ειναι χαρουμενοι, και οτι ειναι μαζι.

Λου είπε...

Ανεφελη.....καλη μου....εστω κι αν δεν ειδες τους δικους σου παππουδες και γιαγιαδες, σιγουρα ομως τους γνωρισες...στις μνημες των γονιων σου....εχεις δικιο...οι ανθρωποι ζουνε....απλα δεν τους βλεπουμε, δεν τους ακουμε...δεν τους αγγιζουμε...ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΞΕΧΝΑΜΕ!!!

Καλη σου μερα, φιλη μου!!!

Λου είπε...

Σκοτεινε μου αγγελε....ο θανατος των αγαπημενων μας προσωπων...αφηνει παντα σημαδια....απλα με τον καιρο μαθαινουμε να τα αγαπαμε....κι ετσι βαδιζουμε στη ματαιοτητα...
Η νονα σου, να 'σαι σιγουρος....θα ΄ναι εκει, και παντα θα σε προσεχει!
Ευχαριστω για την αφιερωση, καλη σου μερα φιλε!!!

Λου είπε...

Αλλε....μου θυμησες τους στιχους του Ελυτη.
''Οι ανθρωποι φευγουν,
εγω φευγω,
εσεις να δουμε τωρα....''

Μα δεν φευγουν, φιλε μου, λεω εγω....καπου κρυβονται....το νοιωθω...εσυ?

Καλη σου μερα....και σ΄ευχαριστω καλε μου!!!

amelie είπε...

λου μου, λυπαμαι πολυ...
αυτοι οι ανρωποι ειναι που αξιζουν...
γνωρισα μονο δυο γιαγιαδες... και οι δυο καταπληκτικες γυναικες, η συνωνοματη μου βεβαια ΥΠΕΡΟΧΗ... δυστυχως της εχασα πριν τα 15 μου...
παππου δεν γνωρισα αλλα ηθελα τοσο πολυ, μονο και μονο αυτα που ειχα ακουσει για αυτον τον τρελοκερκυραιο... που λεφτα δεν ειχαν να φανε αλλα καθε σαββατο επαιρνε απο ενα βιβλιο να διαβαζουν τα παιδια του..."η γνωση ειναι τροφη"ελεγε...

γεια σου λου μου
γεια και χαρα σ αυτους τους μοναδικους ανθρωπους

Λου είπε...

Καλησπερα Amelie μου.....ισως να μην ειδες τον παππου σου....τον γνωρισες ομως μεσα απο τις μνημες των δικων σου....και ειναι ο δικος σου, μοναδικος παππους....και οταν γυρνας στο παρελθον....μια εικονα του ζωγραφιζεις να λεει τα παρακατω λογια:
''η γνωση ειναι τροφη''

Καλο σου απογευμα, φιλη μου!!!

παλαλός είπε...

αυτοι που μενουν πισω ειναι το θεμα....αυτοι που ταξιδεψαν...ησυχασαν...
μην στεναχωριεσαι Λου μου!

Λου είπε...

Δε στενοχωριεμαι Παλαλε για τη γιαγια μου....εφυγε, ησυχασε....στενοχωριεμαι για μενα....και τα δικα μου κομματια που πεθαινουν.

Καλη σου μερα φιλε!!!

Lucy of wild flowers είπε...

Συλλυπητήρια, Λου μου!
Να ζήσεις να τούς θυμάσαι!
Θα ζουν στην καρδιά σου, καλή μου!

Λου είπε...

Σ' ευχαριστω lucy....ηδη η γιαγια με χτυπαει με τη βεργα για τα κοτοπουλα......κι εγω που νομισα οτι κοκκινισα απο τοη ηλιο!!!
Οι δικοι μας ζουν μαζι μας, εξου και του χρονου η πλαναισθηση!
Να 'σαι καλα, φιλη μου!!!!!!!!!!!!