CLICK HERE FOR BLOGGER TEMPLATES AND MYSPACE LAYOUTS

20 Μαρ 2008

Και έτσι, δεν ξύπνησες ποτέ.

Εκατο χιλιάδες κόσμος στην πορεία της Τετάρτης. Η μεγαλύτερη πορεία, εδώ μετά την μεταπολίτευση. Δεν θα το μάθεις, βέβαια, διότι δεν υπήρχαν δημοσιογράφοι. Ο κόσμος κατέβηκε στους δρόμους, αλλά, όσος χαμός και να γίνεις, δεν θα μάθεις τίποτα.

Αλλά, απο την άλλη, τι σημασία έχει;

Αυριο το πρωΐ, θα ξυπνήσεις σε ένα νέο εργασιακό και ασφαλιστικό καθεστώς. Δεδομένης της απουσίας του μεγενθυτικού φακού που ονομάζεται τηλεόραση, οι εκατό χιλιάδες δεν θα γίνουν ποτέ δύο εκατομμύρια. Θα μείνουν -μόνο- εκατό χιλιάδες, θα φωνάξουν για τόσους, και δεν θα ακουστούν ποτέ.

Αυριο το πρωΐ θα ξυπνήσεις με νέα δεδομένα. Θα έχεις εργαστεί για πολλά, για πολύ - και θα πάρεις λίγα, λιγότερα απο όσα αξίζεις. Κάποιοι άλλοι, γνωστοί - άγνωστοι, έπαιξαν τα χρήματά σου - και έχασες.

Μην απελπίζεσαι, αδελφέ: έτσι και αλλιώς δεν θα κέρδιζες με τίποτα.

Αυτοί οι γνωστοί άγνωστοι τώρα, με ύφος χιλίων καρδιναλίων θα απαγγείλουν το ποίημα που θα στερήσει εσένα απο το μέλλον που δικαιούσαι, και αυτούς θα τους χορτάσει το πλεόνασμα του ιδρώτα σου. Όπως ισχύει πάντα, αν δουλεύεις για δέκα και παίρνεις τέσσερα, τα έξι δεν χάνονται - μην ανησυχείς. Θα γίνουν λιμουζίνα κάποιου, θα του ανοίξουν τον δρόμο στην Β. Σοφίας, ή θα γίνουν αφίσες ηλεκτρονικά debate και δωράκια σε δημοσιογράφους με παλάτια.

Δεν χάνεται το χρήμα σου, θα αξιοποιηθεί.

Στο μεταξύ, εσύ θα ζήσεις με τέσσερα. Βέβαια, θα ζήσεις μίζερα και φτωχά - αλλά μην ανησυχείς: το μέλλον αυτών που θα σου πουν πως θα ζήσεις καλύτερα με τα τέσσερα είναι εξασφαλισμένο. Δεν θα χρειαστεί -καν- ποτέ να πάρουν σύνταξη: το τόσο θράσσος είναι σπάνιο στις μέρες μας.

Αυριο το πρωΐ θα ξυπνήσεις χωρίς μέλλον. Θα δουλέψεις, θα υποχρεωθείς να δώσεις ένα κομμάτι του μισθού σου, και κάποιος άλλος πάλι θα αγχωθεί να δει πόσο πήγε η μετοχή του μέλλοντός σου. Θα φας ένα γιαούρτι για μεσημεριανό και λίγο ζουμί για βράδυ. Θα πληρώσεις την μισή σύνταξή σου για φάρμακα (αρρώστησες προσπαθώντας να δουλέψεις λίγο παραπάνω για το καινούργιο ελικόπτερο του αφεντικού σου) την άλλη μισή στο νοίκι, και την άλλη μισή… ποιά άλλη μισή; Ας μην φας.

Οι κάτοικοι των παραθύρων στις οκτώ είναι αρκετά χορτασμένοι για όλους μας.

Αυριο το πρωΐ θα ξυπνήσεις νεκρός. Θα σε κρατήσουν βέβαια στην ζωή όσο χρειάζεται για να αγοράσουν καινούργιο κουστούμι, φτιαγμένο αποκλειστικά για αυτούς, στην Ιταλία. Γράφει ωραία στο γύρισμα, δεν τσαλακώνει. Είσαι το κουστούμι τους, η σαμπάνια τους, το καινούργιο τους αυτοκίνητο. Και όσο χρεώνεις τα όνειρά σου στην πιστωτική, τους είσαι χρήσιμος δούλος. Και τους θαυμάζεις για την ποιότητα της ζωής τους και το γούστο τους.

Είτε έμαθες για τους εκατό χιλιάδες είτε ήσουν στους εκατό χιλιάδες, αύριο το πρωΐ θα ξυπνήσεις αδικημένος.

Θα έχεις φωνάξει, ουρλιάξει, βραχνιάσει να ακουστεί η φωνή σου, να ακουστούν τα δικαιώματά σου, να μην είσαι πια η πουτάνα του κάθε θρασύδειλου που λέει “μα δεν το καταλαβαίνουν οτι δεν γίνεται αλλιώς” ενώ ξέρει καλά οτι γίνεται και αλλιώς, αλλά θα αλλάξει η δική του ζωή, και του κατεστημένου του - και δεν το θέλουμε αυτό, σωστά;

Θα έχεις πονέσει απο την αδικία. Θα έχεις απελπιστεί απο την αδυναμία.

Θα έχεις κουραστεί να αμύνεσαι.

Μα, να σου πω κάτι; Δεν θα έχεις ξυπνήσει.

Γιατί δεν άκουσες τόσες φωνές, λίγους μήνες πριν, όταν όλοι αυτοι σε χρειάζονταν για να πάρουν την άδειά σου και να συνεχίσουν να ζουν την ζωή σου. Και τους την έδωσες απλόχερα, παρότι όλοι πίστευαν οτι δεν μπορεί πάλι να ξεγελαστείς - αλλά το ακριβό κουστούμι, η διαφήμιση prime time, τα όμορφα λογότυπα και τα γυαλιστερά χαμόγελα, όλα αυτά που αγοράστηκαν ή πιστώθηκαν με το μέλλον σου, σε έκαναν για άλλη μία φορά να μην ξυπνήσεις.

Θα απορήσεις τώρα με το θράσος τους να μιλάνε εξ’ ονόματί σου, λες και ξέρουν πόσο κάνει ένα εισιτήριο - αλλά μην ξεγελιέσαι, εσύ πότισες αυτό το θράσος με τον ιδρώτα σου.

Αγόρασες με την ψήφο σου το μέλλον σου. Καμμένο, πουλημένο σε πολυεθνικές, χωρίς δικαιώματα, χτυπημένο απο ζαρτινιέρες και παρακολουθούμενο με ευλογίες μεγαλοεταιριών. Εξι μήνες πριν, αν φώναζες για όλα αυτά που πιστεύεις, θα σε ακούγανε τρομοκρατημένοι.

Θα ξυπνάγανε αυτοί με κρύο ιδρώτα.

Αλλά (αυτοί που αποκαλείς πιστά κύριοι) σε ξαναζαλίσανε, σε μπερδέψανε, νόμιζες οτι ήσουν η προτεραιότητά τους, εσύ - όχι ο γείτονας, ξεχνώντας πως αν βοηθηθείς εσύ, και κάποιος άλλος όχι, δεν θα βοηθηθεί κανείς.

Εμείς, και αυτοί.

Δεν ξεκόλλησες ποτέ απο τους δύο, νόμιζες οτι είχες να διαλέξεις μόνο “μαύρο” ή “άσπρο” - τους έδωσες τυφλή εμπιστοσύνη, τα κλειδιά για την ζωή σου, το μέλλον σου, και την αξιοπρέπειά σου.

Και ξαφνικά, αναρωτήθηκες τώρα, τι πήγε στραβά και γελάνε στα γραφεία τους και στις καρέκλες τους αυτοί που δεν έζησαν ποτέ τον ελάχιστο -ούτε μισθό, ούτε σύνταξη, μόνο- ανθρωπισμό.

Και αναρωτήθηκες πως είναι δυνατόν να είναι όλοι αυτοί αναίσθητοι, οταν εσύ τους έδειξες περίτρανα οτι δεν αξίζει να ασχοληθούν με άτομα σαν και σένα, με μηδενική αξιοπρέπεια.

Έξι μήνες πριν, κοιμήθηκες.

Και έτσι, δεν ξύπνησες ποτέ.


Υ.Γ. Με την ευγενική χορηγία του Αρκούδου που γύρισε από το δάσος

15 ειχαν κατι να πουν:

giorgio είπε...

εξαιρετικο κειμενο!
γεματο αληθειες!
καλησπερες

Λου είπε...

Καλησπερα Giorgio και καλωσορισες στο τσαρδι μου...ειναι φορες που καποια κειμενα οσο κι αν μας πονανε....μας γεμιζουν δυναμη...ετσι θεωρω και το συγκεκριμενο.

Παράλογο είπε...

Και πέστε μου αξίζει μια πεντάρα
των γραφειοκρατών η φάρα
στήνει με ζήλο περισσό
στο σβέρκο του λαού χορό
στης ιστορίας τον χοντρό το κινητή
Την έχω σιχαθεί

Και τι θα χάναμε χωρίς αυτούς όλους
τους Γερμανούς τους προφεσόρους
που καλύτερα θα ξέρανε πολλά
αν δεν γεμίζαν ολοένα την κοιλιά
υπαλληλίσκοι φοβητσιάρηδες, δούλοι παχιοί
Τους έχω βαρεθεί


Κι ο παροιμιώδης μέσος ανθρωπάκος
κέρδος ποτέ μα από παθήματα
χορτάτος
που συνηθίζει στην κάθε βρωμιά
αρκεί να έχει γεμάτο τον ντορβά
κι επαναστάσεις στα όνειρά του αναζητεί
Τον έχω βαρεθεί

Σαν χέλια γλοιώδικα έχουν πουληθεί
Τους έχω σιχαθεί

Τον τελευταιο καιρο το καθε κακο ξεχνιεται με τον ερχομο ενος αλλου κακου. Ζαχοπουλειαδα- Η χωρα χωρις ρευμα- Η χωρα γινεται μια απεραντη χωματερη- Ασφαλιστικο-Η χωρα χωρις συγκοινωνιες-Απεργιες δημοσιογραφων την καταλληλη στιγμη (εσκκεμενα;)- Και εκτος αυτου να σε λενε και πορνο, πορνη (Μεσα ειναι κι αυτο μιας και εκκλησια και κρατος τα χουνε πλακακια)

ΕΛΛ-ΑΗΔΙΑΣΑ

Ωραιο κειμενο

Καληνυχτα
Ευχομαι να ξυπνησουμε συντομα

Λου είπε...

Καλημερα Παραλογον....ωραιο το σχολιο σου...θα ξυπνησουμε....το θεμα ειναι να μην αλλαξουμε απλα κρεβατι.

Spyros Vlahos είπε...

Και, μια που το λέμε, στο Θιβέτ γίνεται γενοκτονία και ολοκαύτωμα. Πάλι οι μοναχοί (όπως στη Μπούρμα) πρωτοστατούν.
Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε;

Λου είπε...

Συνιστω να σταλθει αντιπροσωπεια της Ελληνικης Κυβερνησεως Σπυρο...
Την καλησπερα μου.

Leigh-Cheri είπε...

Ευτύχησα ν' ακούσω κι αυτό:
(Παραμονή της συγκέντρωσης, από 29χρονο άνθρωπο που δουλεύει σε ιδιωτικό φροντιστήριο) "Εγώ δεν απεργώ. Δεν έχω πρόβλημα με το ασφαλιστικό." Πρώτο σοκ για μένα! Και συνεχίζεται με σχόλιο 22χρονης μαθήτριας: "Μήπως αυτοί που απεργούν γι' αυτό απεργούν;" Κι απαντάει ο πρώτος: "Όχι βέβαια. Επειδή βαριούνται να δουλέψουν."!!!
Και μένω εμβρόντητη να τραβλίζω: "Μα τι λέτε;" και να τους κοιτάζω, μήπως και δω κάτι που να δείχνει ότι κάνουν μια κακόγουστη/ηλίθια πλάκα. Μα μιλούσαν σοβαρά!
Και σκέφτομαι αμέσως: "Δηλαδή η μάνα μου που έτρεχε στις χωματερές μαζί με άλλου συνδικαλιστές για να εμποδίσει ματ και απεργοσπάστες να βγάλουν τα απορριματοφόρα στους δρόμους στις 5 το πρωί, είναι μια τεμπέλα που βαρέθηκε τη δουλειά της κι είπε, ας κάνω κάτι να σπάσω τη ρουτίνα..." Ή μήπως όλοι όσοι απεργούν έχουν ΤΑ εισοδήματα και τους παίρνει να κάτσουν καμιά δεκαριά μέρες στο σπίτι τους;
Απορώ κι εγώ που εκπλήσσομαι ακόμα, αλλά πραγματικά μερικά πράγματα δεν μπορώ να τα συνηθίσω. Ευτυχώς, μάλλον.
Το ότι στην Αθήνα ήταν 100.000 λαός στους δρόμους πάντως, είναι αισιόδοξο από μόνο του. Αρκετοί ήμασταν κι εδώ, στην συμπρωτεύουσα. Κάτι αρχίζει να κινείται.

Λου είπε...

Φενια καλημερα...εργαζομαι στον ιδιωτικο τομεα και παλευω με τη δαμοκλειο σπαθη της απολυσης καθημερινα.Αυτο που ακουσες, το ακουω καθημερινα απο συναδελφους μου....που λενε καλα να παθουν οι Δεητζηδες, Οτετζηδες, υπαλληλοι της Ολυμπιακης...κ.λ.π .Δεν με βρισκει συμφωνη αυτη η νοοτροπια και συχνα διαπληκτιζομαι μαζι τους...για μενα σημασια εχει να διατηρησουν εκεινοι τις κατακτησεις τους και εμεις οι του ιδιωτικου τομεα να παλεψουμε για να φτασουμε στα δικα τους κεκτημενα, οχι το οτι....αφου πειναμε εμεις να πεινασουν κι εκεινοι.
Ετσι προφανως σκεφτηκε ο 29χρονος...σαν το σοφο ανεκδοτο...
ΝΑ ΨΟΦΗΣΕΙ Η ΚΑΤΣΙΚΑ ΤΟΥ ΓΕΙΤΟΝΑ!!!

και παλι
τους αγωνιστικους μου χαιρετισμους...

ΨουΞ είπε...

Αυτό είναι το σχέδιο τους να στρεφόμαστε ο ένας κλάδος εναντίον του άλλου και αυτοί να παίρνουν μίζες!

δυνατό λου


υγ. άλλο οι κλάδοι! και άλλο τα "γαλαζοπράσινα παιδιά"
που χάνουν προνόμια και τουπέ.
Ευτυχώς δεν ενδιαφέρομαι καθόλου για το μέλλον κάποιων που έγλειφαν αυτούς που σιχαίνομαι για μια θεσούλα...


υγ2το λέω γιατί, τις υπεράριθμες προσλήψεις σε οτε δεη και ολυμπιακή (τις μη αξιοκρατικές χωρίς διαγωνισμούς παρά μόνο με συνεντεύξεις και κομματικά τηλέφωνα), εσύ και εγώ τις πληρώνουμε.

ΨουΞ είπε...

ξέχασα να πω

καλό βράδυ!

Penthesila είπε...

Kαλημερα Φιλεναδα κοιτα που διαβαζουμε και οι δυο αρκουδο....συμπτωση?σε φιλω..

Λου είπε...

Ψουξ....σημερα ψηφιζεται το νομοσχεδιο. Ολα τελειωσαν?
Θα δειξει.

Οσον αφορα τα ''γαλαζοπρασινα'' παιδια....νομιζω οτι η ΄΄διαφανεια΄΄ και η ΄΄αξιοκρατια'' με την οποια εισηχθησαν στο δημοσιο...δεν πρεπει να μας κανει να λειτουργουμε εκδικητικα απεναντι τους.
Τους φτανει η σταμπα που εχουνε στο κουτελο τους.......(δεν παυουν ομως να ΄ναι εργαζομενοι).

Την καλημερα μου.

Λου είπε...

Καλημερα Πενθεσιλια....οταν διαβασα το κειμενακι του Αρκουδου....θυμηθηκα το ''Ακου Ανθρωπακο''....αντε να ησυχασεις μετα...
Σημερα ομως τραγουδαω
.....αν ξυπνησεις μονομιας
θα ΄ρθει αναποδα ο ντουνιας...

Χαιρομαι που συμφωνεις.

amelie είπε...

πολυ ωραιο το κειμενο σου.. και τελειο τραγουδι. που μπορω να το βρω?
συμφωνω και εγω με την λου σπυρο... γεια και χαρα

Λου είπε...

Καλημερα Αμελακι....ευχαριστω για το σχολιο...
Το τραγουδακι θα το βρεις στο inbox σου....δωρο απο μενα.