CLICK HERE FOR BLOGGER TEMPLATES AND MYSPACE LAYOUTS

20 Απρ 2008

21 Απρίλη 1967 – Ιστορία μνήμης και λήθης


Ο... χειρουργός

«Μην ξεχνάτε όμως, κύριοι, ότι ευρισκόμεθα προ ενός ασθενούς, τον οποίον έχομεν επί της χειρουργικής κλίνης, και τον οποίον εάν ο χειρουργός δεν προσδέση κατά την διάρκειαν της εγχειρήσεως διά της ναρκώσεως επί της χειρουργικής κλίνης, υπάρχει πιθανότης αντί της εγχειρήσεως να του χαρίσει την αποκατάστασιν της υγείας, να τον οδηγήση εις θάνατον».

Οσο για τον χρόνο της ανάρρωσης: «Είναι κάτι το οποίον εξαρτάται από την βαρύτητα του ασθενούς, την οποίαν αυτήν την στιγμή δεν θα ημπορούσα να είπω ότι γνωρίζω».

Και για να μη νομίζουν οι δημοσιογράφοι (όσοι εξακολουθούσαν να εργάζονται) ότι είναι ανεξέλεγκτοι, υπάρχει η απροκάλυπτη απειλή, η οποία εκτοξεύτηκε σε άλλη ομιλία του, στις 14 Φεβρουαρίου 1969 (με τον ασθενή πάντα δεμένο στη χειρουργική κλίνη): «Θα περάσετε κι εσείς από ένα κόσκινο, ποιοι θα έχετε το δικαίωμα να είσθε δημοσιογράφοι, βάσει προσόντων».






«Του ζήτησαν να μαρτυρήσει


Δε μίλησε

Του τσακίσαν τα δόντια

Του τσακίσαν τα δάχτυλα

Του τσακίσαν τα πλευρά

Σιωπούσε

Του κάψαν το στήθος

Του κάψαν τα πόδια

Του κάψαν την κοιλιά

Δε μαρτυρούσε

Του θραύσαν τις μασέλες

Του μάτωσαν τα νεφρά

Του συνθλίψαν τους όρχεις

Αυτός σιωπούσε

Κοίταζε μόνο

Αιώνες μακριά

Με τα μάτια

Του Ιησού».

Τον ταγματάρχη Σπύρο Μουστακλή τον έφεραν φυτό στο ΚΑΤ το 1973. Συμμετείχε στο κίνημα του Ναυτικού και συνελήφθη στις 22 Μαΐου του 1973. Κρατητήρια. ΕΑΤ-ΕΣΑ. 47 ημέρες βασανιστήρια.



- Σπύρο, κάνε ένα τσιγάρο και μετά ξεκινάμε...

Ο Σπύρος... «μιλούσε» με τις εκφράσεις του. Ο Σπύρος μπορούσε να κινηθεί. Η αρχική διάγνωση ήταν αφασία κινητικού τύπου, με μπλοκαρισμένο το κέντρο της κίνησης και της ομιλίας, εξαιτίας του εγκεφαλικού που προκλήθηκε από βίαιο χτύπημα στην καρωτίδα.

Το τσιγάρο γλιστράει από το χέρι του που τρέμει και κυλάει στο πάτωμα... Το πρόσωπο του Σπύρου αρχίζει να «μιλάει»...

Το μάτι του φυσιοθεραπευτή «κλέβει» τις εκφράσεις του Σπύρου, αλλά συνεχίζει να κάνει τη δουλειά του.

Απέναντι, η δεκάχρονη Ολγίτσα συνεχίζει τον δικό της Γολγοθά στο φυσιοθεραπευτήριο του ΚΑΤ.

Ο Σπύρος δεν μπορεί να πιάσει το τσιγάρο. Νευριάζει. Εξοργίζεται. Αρχίζει να βγάζει άναρθρες κραυγές.

- Σπύρο, πιάσ' το μόνος σου, του απαντά κοφτά ο φυσιοθεραπευτής.

Ο Σπύρος έχει ήδη κοκκινίσει. Τα κατεστραμμένα νευρικά κύτταρα δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις εντολές του εγκεφάλου.

- Τι περιμένεις, Σπύρο; ΠΙΑΣ' ΤΟ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ... Κοίτα την Ολγα τι κάνει, φωνάζει σχεδόν ουρλιάζοντας πια ο φυσιοθεραπευτής...

Ο Σπύρος αντιδρά. Το κοκκινισμένο πρόσωπό του... «ουρλιάζει»... Το ιατρείο του ΚΑΤ γεμίζει από τις φωνές του φυσιοθεραπευτή και τις άναρθρες κραυγές του Σπύρου.

Η Ολγα έχει σταματήσει τη φυσιοθεραπεία και κοιτά.

Το πρόσωπο του Σπύρου συνεχίζει να... «ουρλιάζει». Το σώμα του αρχίζει να σηκώνεται από την καρέκλα από ένα περίεργο ηλεκτρικό ρεύμα θέλησης που ξυπνά μέσα του.

Το στόμα του Σπύρου θυμάται και...

- ΓΑΜΩ... ΓΑΜΩ...

Ο φυσιοθεραπευτής σταματάει να μιλάει και τα μάτια του ρουφάνε ευχαρίστηση από τις νευρικές κινήσεις του Σπύρου που έχει σηκωθεί και έχει πιάσει το τσιγάρο.

Ο Σπύρος κάθεται μόνος του. Ανάβει με δυσκολία το τσιγάρο. Ο «κόκκινος» Σπύρος πάλλεται από οργισμένη χαρά. Κι όλα αυτά γιατί ήταν... «κόκκινος».

«Ηταν το χειρότερο περιστατικό που είχε έρθει μέχρι τότε, αλλά και από τότε και μετά...» θυμάται η Ντία Τσερμπίνη, φυσιοθεραπεύτρια στο ΚΑΤ. «Ηταν ένα μαύρο σώμα με πληγές παντού. Ηταν φρικτό».

Υστερα από πέντε μήνες ο Σπύρος Μουστακλής άρχισε να σηκώνεται, με τη βοήθεια της Χριστίνας, της γυναίκας του, και των νοσοκόμων του ΚΑΤ, μόνο με βοηθητικά μηχανήματα.

«Δεν θα ξεχάσω ποτέ την πρώτη φορά που σηκώθηκε. Είχε βουίξει όλος ο έκτος όροφος: - Ο Σπύρος σηκώθηκε! Ο Σπύρος σηκώθηκε! Από στόμα σε στόμα. Είχαμε ανατριχιάσει από χαρά όλοι» μας λέει η κυρία Τσερμπίνη, που στάθηκε από την πρώτη μέρα δίπλα του, όχι μόνο από επαγγελματική ευσυνειδησία.

Καθημερινή συντροφιά του μετά τη μεταπολίτευση, ο Αλέκος Παναγούλης, ο Γιάννης Χαραλαμπόπουλος, ο Γιάννης Αλευράς. Αυτοί που ήξεραν και βίωσαν και το πριν και το μετά.

Εζησε δυόμισι χρόνια στο δωμάτιο 609 και κατάφερε να βγει από το νοσοκομείο, γιατί ήταν ήρωας όχι μόνο πριν... αλλά και μετά.

Από το Μάιο του 1973 έως τις 28 Απριλίου του 1986 που πέθανε δεν μίλησε ποτέ όπως όλοι οι άνθρωποι. Οι μόνες λέξεις που έβγαιναν από το στόμα του ήταν οι βρισιές που έλεγε στους βασανιστές του τις ώρες της φρίκης. Ηταν οι μόνες που έμειναν χαραγμένες στον εγκέφαλό του. Οι άλλες σβήστηκαν από τα χτυπήματα.

«Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα ανώνυμα τηλεφωνήματα που γίνονταν καθημερινά στο γραφείο μου και με ρωτούσαν: Μίλησε;» μας λέει η κυρία Τσερμπίνη.

Ο Σπύρος Μουστακλής δεν μίλησε, όπως περίμεναν... αυτοί που έκαναν τα ανώνυμα τηλεφωνήματα. Μίλησε όμως με τον δικό του τρόπο... Μιλούσε τα υπόλοιπα 13 χρόνια που έζησε με το... πρόσωπό του.

Με την ύπαρξή του...



Γυάρος

"Το συρματόπλεγμα, η βροχή, ο άνεμος της θάλασσας, η βουή μόνιμη κι αμετάθετη σαν ένας τοίχος φυλακής,αυτός ήταν ο χώρος"

Και κάτι που βρήκα και ειλικρινά με εξέπληξε!!!!



Σε επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη προς τον Μπιθικώτση, η οποία δημοσιεύτηκε στο όργανο της χούντας «Ελεύθερος Κόσμος» του Σάββα Κωνσταντόπουλου στις 16 Νοεμβρίου 1967, ο συνθέτης γράφει: «Γρηγόρη. Διάβασα με κατάπληξη ότι πρόκειται να τραγουδήσεις στα “Δειλινά” τον “Υμνο της Επαναστάσεως”. Νομίζω ότι είσαι αρκετά μεγάλος για να καταλαβαίνεις τι πρόκειται να κάνεις. Πόσες ευθύνες επωμίζεσαι και σε τι σοβαρούς κινδύνους μπαίνεις. Κάθισε σπίτι σου με αξιοπρέπεια. Μην γκρεμίζεις με μια κλωτσιά αυτό που χτίσαμε μαζί τόσα χρόνια. Μην ακούς τους κερδοσκόπους και τους προσκυνημένους. Μη ρίχνεις στο βούρκο το όνομά σου και το όνομα των παιδιών σου, που σε λίγο θα ντρέπονται για σένα. Κάνε τον άρρωστο. Φύγε για το εξωτερικό. Εκεί μπορείς ν’ αρχίσεις μια καινούργια καριέρα. Η Μελίνα σε περιμένει. Γιατί αν εσύ ο Μπιθικώτσης, το πρωτοπαλίκαρο του Θεοδωράκη, γίνεις επίσημος τραγουδιστής της Δικτατορίας τραγουδώντας αυτό το άθλιο κατασκεύασμα θα πρέπει να ξέρεις ότι θα γίνεις ο πιο αχάριστος και τιποτένιος προδότης που γέννησε ο Λαός μας. Στο όνομα της φιλίας μας και για χάρη της γυναίκας σου, των παιδιών σου και όλων των αμέτρητων φίλων μας, σε ικετεύω να μ’ ακούσεις για τελευταία φορά. Μετά την Πέμπτη θα είναι αργά. Πάρα πολύ αργά. (Υπογραφή: Μίκης Θεοδωράκης) Αθήναι, Ιούλιος 1967».

Ο τραγουδιστής της «Ρωμιοσύνης» και του «Αξιον Εστί», εκτός από Ρίτσο και Ελύτη, αξιώθηκε τελικά να τραγουδήσει και... Ηλία Καραμανέα, κονφερασιέ και στιχουργό του «Υμνου» της δικτατορίας, σε μουσική του αρχιμουσικού Α. Ρεμούνδου. Την Πέμπτη 13 Ιουλίου 1967 σε μια καλλιτεχνική βραδιά υπό την αιγίδα του Κεντρικού Ραδιοφωνικού Σταθμού Ενόπλων Δυνάμεων, στο κέντρο «Δειλινά» της Γλυφάδας, η Βίκυ Μοσχολιού και ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης τραγούδησαν, σε πρώτη εκτέλεση, τον Υμνο της δικτατορίας: «Μέσα στ' Απρίλη τη γιορτή, το μέλλον χτίζει η νιότη αγκαλιασμένη, δυνατή, μ’ εργάτη, αγρότη, φοιτητή και πρώτο το στρατιώτη...».


boomp3.com



Κι έτσι 41 χρόνια μετά από την δικτατορία των συνταγματαρχών φθάσαμε στην κληρονομική πρωθυπουργία ή εν ολίγοις στην αιρετή βασιλεία…..

Μα δε βαριέσαι αδερφέ τσιγάρο, πρέφα και καφέ!!!!

Σας ασπάζομαι,

Λου



UPDATE: Θερμές ευχαριστίες στους φίλους Laplace 78
και Ψουξ
καθώς και το startpoint.gr
που με τίμησαν προβάλλοντας το post.

28 ειχαν κατι να πουν:

laplace78 είπε...

Λου μου με προλαβες,ηθελα να γραψω για το θεμα,αλλα ΚΑΛΥΤΕΡΑ που δεν εγγραψα γιατι διαβασα εσενα που με καλυψες..
θα μου επιτρεψεις να κανω αναφορα σε οσα εγγραψες,αυριο..

χαιρομαι που διαφωνουμε στο θεμα Τσιπρα :)

πραγματικά το περιμενα εσυ να διαφωνήσεις,γιαυτο μαρεσεις,γιατι εισαι πιστη στα πιστευω σου κ εκτιμω απεριόριστα τους πιστούς στις αξίες τους ανθρώπους..

τις καλησπερες μου :)

Υ.Γ. ενας γιος καποιου που αυτοεξοριστηκε λόγω χούντας κ ανιψιος καποιων θειων που η χουντα λογω κοινωνικων φρονιματων δεν τους επετρεψε να σπουδασουν στην νομικη,αν κ περασαν απο τις πρωτες..Μόνο ξύλο τους αξιζε,οπως αποφάσισε 'η μεγαλειότητα' τους...

laplace78 είπε...

ton Mpithikwtsh den ton kakologw..

eimai sigouros oti tragoudhse ayto to kataskeyasma,me tis apeiles twn karabanadwn na hxoun sta aytia tou..

Λου είπε...

Καλησπερα Ρομποτακο.....ειμαστε φιλοι, γιατι μιλανε οι αληθειες μας....αυτη ειναι η μαγεια του ''ιστολογειν''.....
Μια κορη ενος εργατη που βρεθηκε μερες του '73 στο Πολυτεχνειο....μερες βρασμου....και εχω ολο το καμαρι να το λεω και να υπερηφανευομαι οτι εκεινες τις μερες ο μπαμπας...ξερεις με τη μαμα.....ξερεις.....αυτοι αραγε ξερανε? συμβαλλανε στη συληψη μου....τι κι αν γεννηθηκα τη μερα που ο πυκνοφρυδης ερχοτανε με τη Δημοκρατια?
Ειμαι αποτελεσμα Πολυτεχνιου...δηλαδη παιδι της αντιστασης..............κι ας εχω πια βρε φιλαρακο πασοκο μπαμπα.
Ψεματα να πω?
πες μου εναν λογο!!!!!!!!!!!

laplace78 είπε...

χαχαχα Λου μου κ ο δικος μου πασόκος ειναι...
χαχαχαχαχα,δεν γινονται αυτα..
χαχαχα ιδιοι κ εκει ε?
:P

laplace78 είπε...

Λου μου εισαι πρωταθλητρια..η Νεα Ερυθρολευκη Τηλεόραση ας λέει οτι θέλει..(απαντηση σε αυτο που εγραψες στον goth)

Λου είπε...

να 'σαι σιγουρος Ρομποτακο.....δεν περιμενα να ΄ναι ο πατερας σου το δεξι χερι του Πλευρη.....το θεμα ειναι οτι οι καιροι δυσκολευουν.....και πρεπει να παρουμε κι εμεις το λογο.....καποτε θα πω τις σκεψεις μου περι Τσιπρα......θα υπερκερασω την τεμπελχανιαση μου και θα καταλαβεις....
Ασχετο....η ΑΕΚ εχασε το πρωταθλημα?

Λου είπε...

πριν προλαβω να ρωτησω ειχα την απαντηση..........εισαι ωραιος Ρομποτακο......δεν θα το επετρεπα να σε χαναμε........σ' αγαπαω σ' αγαπαω........ακους?????????????????

Ο άλλος είπε...

Εύθραυστη Λου μου, με τη Δημητριάδη, τον Μπρεχτ και τη μνήμη να σαρκάζει τη λήθη, με ανατρίχιασες. Όμορφο να "θυμάσαι" αυτά που δεν έχεις ζήσει.Πιο όμορφο να ζεις αυτά που θέλεις κάποτε να θυμούνται.Για τον Μπιθικώτση μόνο,θέλω να σου πω, πως καμιά φορά το να κατανοούμε,είναι πιο ευλαβικό απέναντι στη ζωή απ ότι να είμαστε όπως αρμόζει. Ο Μπιθικώτσης, ένας απολίτικος καλλιτέχνης, έγινε αριστερός επειδή από λάθος (συνεργασία με τον Μίκη) πήγε εξορία. Τότε κατάλαβε πως αφού από λάθος τον έλεγαν λάθος, βάζοντάς τον με τους σωστούς έπρεπε να γίνει έτσι και αυτός. Η ζωή είναι πιο σύνθετη από την απλή λογική, που ναι, την έχουμε ανάγκη

Λου είπε...

Καλησπερα 'Αλλε.....και καλωσορισες ...πολυ ωραιο το σχολιο σου......''ομορφο να θυμασαι αυτα που δεν εχεις ζησει...ακομη ομορφοτερο να ζεις αυτα που θελεις καποτε να θυμουνται''
Οσον αφορα το Μπιθικωτση...αν προσεξεις...δεν εχω κανει καμια κριτικη....απλα μετεφερα κατι που διαβασα χθες σεριανιζοντας στο διαδικτυακο λαβυρινθο και με εξεπληξε οπως αναφερω...δεν κρινω τον καλλιτεχνη με βαση την πολιτικη του κουλτουρα...
Καλη μερα να εχεις φιλε μου!!!

laplace78 είπε...

και εγω Λου μου, πολυ :)

Τιμη μας να ειμαστε αναγνώστες κ φίλοι σου,δεν το λεω μονο εγω,το λένε πολλοι κοινοι μας αναγνώστες :)

φιλια πολλα,τις καλημερες μου

elf είπε...

Τι κείμενο, πρωί-πρωί, τι μουσικές! Δεν έχω ψάξει ακόμα το θέμα της χούντας (είμαι στη φάση του εμφύλιου), ό,τι ξέρω από τους κοντινούς μου εμπλεκόμενους και τους συναισθηματισμούς που κυκλοφορούν στα σχολεία και τα ΜΜΕ. Όμως πάντα κλαίω, ίσως λόγω γονιδίων, χα! Πού τα βρήκες όλα αυτά, την ιστορία από το ΚΑΤ και το τραγούδι της Δημητριάδη, εννοώ, αν έχεις χρόνο γράψε δυο παραπομπές, θέλω μετά το καλοκαίρι να αρχίσω τη μελέτη. Ευχαριστούμε και συγχαρητήρια για τη γυμναστική της μνήμης. Καλή βδομάδα.
ΥΓ ΑΕΚΑΡΑ πρωταθλήτρια στις καρδιές μας!!!

κρασι & νερο στα ονειρα μας είπε...

poly kalo post kai panta prepei na thymomaste ayta ta gegonota pou mas exoyn paei xronia pisw kai exoyn ypoferei arketoi,....oso gia ton tragoydisti ...an asxolitheis me ti zwi twn perissoterwn kallitexnwn sinithos apogoiteyesai , en antithesi me to megalo toys ergo ...

παλαλός είπε...

Η ΧΟΥΝΤΑ ΖΕΙ ... ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΠΕΣΕ....

Λου είπε...

Ρομποτακο μου....σ ευχαριστω που με τιμησες στο νεο σου ποστακι....Θα περασω κι απο εκει να σου γραψω...
Την καλησπερα μου!!!


Elf χαιρομαι αν οπως λες γυμναζεται η μνημη σου.....ας μη γελιομαστε....επειδη δηλωνω ''κηφηνας με συνειδηση''....ολα αυτα τα ιστορηματα τα μαζεψα χθες σε μια πολυωρη (ειναι η αληθεια) πειηγηση στο διαδικτυο..... το μονο που μου ανηκει ειναι το κολλαζ...το ανακατεμα δηλαδη, και να σου η συνταγη....
Τρεις κοκκινες γραμες στο τελος...η συγγραφη μου.....και φυσικα το τραγουδι της Δημητριαδη απο ''Τα τραγουδια της Λευτεριας'' του Θανου Μικρουτσικου που κοσμει τη συλλογη μου....
Σ' ευχαριστω
Καλο σου βραδυ!!!!!!!


Μονσερατ....ενα ευχαριστω και σε σενα που επικροτεις αυτο το ποστ....Οσον αφορα τον Μπιθικωτση....αν και ειλικρινα επεσα απο τα συννεφα....τουτο δεν αναιρει για μενα την καλλιτεχνικη του αξια.
Καλο βραδυ και σε σενα φιλε!!!


Παλαλε....απλα ζουμε στην εποχη της Virtual Democracy.....ταε εφη μια συγχρονη νεοειλωτας
Φιλια!!!

Ανέφελη είπε...

Μπράβο Λου, ευχαριστούμε! Τέτοια ποστ έχουμε ανάγκη να διαβάζουμε, που ξεχειλίζουν με τον τρόπο τους από υπερηφάνεια και πνεύμα αντίστασης σε οποιαδήποτε δικτατορία.

Λίγο τα λόγια, λίγο τα τραγούδια, μου ζωγράφισες ένα χαμόγελο- μείγμα χαράς και αυτοπεποίθησης, όπως συμβαίνει κάθε φορά που συναντώ κάποιον που μοιράζεται τις ίδιες ιδέες με μένα... Σε ευχαριστώ και πάλι!
Φιλιά!

Η Ανέφελη... κόρη δεξιών, που όμως γεννήθηκε μια Πρωτομαγιά και μια ημέρα και από μικρή τη φώναζαν "αντάρτισσα"! ;-)

Λου είπε...

Χαιρομαι Ανεφελη φιλη μου...κοριτσι του Μαη.....πνευμα ατιθασο και αδουλωτο....κι εγω παιδι του Δεκαπενταυγουστου του '74....θα τα πουμε στους καινουριους προμαχωνες.....γιατι τον ''φασισμο βαθεια καταλαβε τον, δεν θα πεθανει μονος τσακισε τον...''
Την καλησπερα μου....

Δινονόη είπε...

επαναστατησαν για να ριξουν τη χουντα και δυστυχως καταντησαμε να ζουμε κατω απο το καθεστως μιας ολιγαρχίας. Γιατι με κανει να νιωθω ότι υπάρχουν κι αλλοι τροποι αντιδρασης? γιατι κατι μου λέει πως....Αλλου ειναι ο δρόμος? Δηλαδη αν ξαφνικα γίνει παλι πραξικοπημα και με τον ιδιο τροπο το ριξουν, θα είστε ευτυχισμενοι που θα επαναφερετε το σημερινο τροπο διοικησης?

Λου είπε...

Καλημερα Δινονοη.....εχεις δικιο ναι, η ελευθερια μας ειναι εικονικη...αυτο ομως δεν εχει να κανει.....οσοι αγωνιστηκαν εναντια στη χουντα...σιγουρα δεν ονειρευοντουσαν τη σημερινη εικονα.....πιστεψε με ομως αν γινοταν σημερα πραξικοπημα.....ω ναι, κι ας μην εζησα την εποχη της χουντας....θα παλευα ακομη και για την εικονα του σημερα.
Αλλοι τροποι αντιδρασης?
Ισως, δεν μπορω να σκεφτω.......

Καλη σου μερα

Penthesila είπε...

περασα να πω μια καλησπερα και ευχες καλη μου για εσενα και οσους σε αγαπανε....

Λου είπε...

Καλησπερα Penthesila.....με τη σειρα μου να σου ευχηθω οι πιο ομορφες μερες να 'ναι αυτες που θα 'ρθουν...κι οπως ειπε και ο μεγας Νιτσε

«Δυνατός είναι εκείνος που φτάνει η παραμικρή λαβωματιά να τον εξολοθρέψει»!

ΨουΞ είπε...

Τέλειο! μπράβο.-

...και να φανταστείς οτι υπάρχουν κάτι απολειφάδια της εποχής που γυρνάν ανάμεσά μας και λένε πως ζούσε κανείς καλύτερα τότε.

Λου είπε...

Εγω παλι Ψουξ....χαιρομαι γι' αυτους τους υπανθρωπους....διχως την υπαρξη τους...δεν θα υπηρχε η οργη μας....διχως την οργη μας...δεν θα υπηρχε η ελπιδα....διχως την ελπιδα....δεν θα υπηρχε η επανασταση....ΔΙΧΩΣ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!!!!!!!!!!!!

η οργισμενη φιλη σου σε καλησπεριζει...

Leigh-Cheri είπε...

Αχ ρε λου!
Μακάρι να τα διαβάζανε όλοι αυτά τα ποστ! Κι αυτοί που μπορούν ακόμη και τιμούν και πιστεύουν και πονούν αλλά οργίζονται και αγωνίζονται, αλλά κι οι άλλοι που νομίζουνε πως είναι βολεμένοι και γεμίζουνε τις καφετέριες και τα ΔΑΠικά/ΠΑΣΠικά κλπ πάρτυ...
Με τσάκισες!!! Αλλά μ' αυτό το τσάκισμα που θέλω να αισθάνομαι για να γεμίζω ενέργεια και να παίρνω φόρα για παρακάτω.
Παιδί ανέκαθεν κομουνιστών, έχω τη χαρά να έχω γι' "αναμνήσεις διασκέδασης" πορείες ειρήνης και απεργιακές συγκεντρώσεις, κουσούρι που κουβαλάω ακόμη:-)
Το τραγούδι, απ' τα πολύ αγαπημένα μου, όπως κι ολόκληρος ο δίσκος, όπως κι ο άλλος, "Τα Πολιτικά Τραγούδια", επίσης του Μικρούτσικου, επίσης στην καταπληκτική ερμηνεία της Δημητριάδη.

Συγχαρητήρια για το ποστ! Μην το αλλάξεις ακόμα:-)
Φιλιά

Λου είπε...

Καλησπερα Φενια μου.....η αληθεια ειναι οτι κι εγω μενω εκπληκτη απο την απηχηση που ειχε το ποστ.....τοσο που με προβληματιζει πια εντονα το ειδος της χουντας που διαγουμε....οι δισκοι που προανεφερες καθως και το ''Τροπαρια για φονιαδες'' του Θανου....ειναι οι μουσικοι μου θησαυροι.
Σ' ευχαριστω και να 'χεις ενα ομορφο βραδυ φιλη μου!!!

Spyros Vlahos είπε...

Έρωτας κι Επανάσταση.
Μακάρι να μην είχαν καταντήσει στερεότυπα!
Καλό Πάσχα

Spyros Vlahos είπε...

Οι κραυγές τους γίνανε παιγνίδι στα χέρια του ΠΑΣΟΚ (για να παραφρ'ασω το Σα΄ββόπουλο)

Λου είπε...

Στο χερι μας ειναι τον Ερωτα και την Επανασταση να τα επαναδιεκδικησουμε....εγω το παλευω Σπυρο.....αρχισα να το παλευω βιωνοντας την οργη του ψηφιακου καπιταλισμου στο πετσι μου.
Οσον αφορα το Πασοκ....θα το αναλυσουμε καποια αλλη φορα φιλε μου....τετοιες μερες δεν σηκωνει.

Καλο σου βραδυ!!!

Ανώνυμος είπε...

Πως θα αισθανόσασταν αν τρώγατε "χυλόπιτα" ενώπιον ενός ολόκληρου... γηπέδου; Η απάντηση εδώ: www.zoobiz.blogspot.com/