tag:blogger.com,1999:blog-15249019157185884962012-01-28T08:54:44.493+02:00για να με θυμασαι και να με βλεπεις και οχι να με βλεπεις και να με θυμασαι....Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.comBlogger1151100tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-8425557907188695222011-09-24T22:37:00.000+03:002011-09-24T22:37:12.061+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=vqJF-GPgB_M&amp;feature=related"></a>Εβαλα ένα κρασι, η ωρα είναι εννεα και εικοσι, βραδυνη….Σαββατο εικοσιτεσσερις του Σεπτεμβρη, ετος 2011……<b>ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ!!!!!!!!!!!!</b><br /><br />&nbsp;Εγω η Λου, παλαι πότε αξιοθαυμαστη κλεφτρα του ψηφιακου κοσμου, εγω κι εκεινοι που αξιωθηκα σ΄ αυτό το τσαρδακι να ‘’γνωρισω’’, εμεις και οι κουβεντες μας, οι αποψεις μας, οι χαρές και οι προβληματισμοι μας….ομορφες στιγμες μπροστα στις οθονες της μοναξιας μας….<br /><br />Καπου ΛΟΥφαξα?<br /><br />Επιστρεφω?<br /><br />&nbsp;(Ετσι λεω, να περναω καμια φορα να γραφω, καλο μου εκανε, και τι ωραιο κοσμο γνωρισα, καλο θα μου κανει…ένα φοβαμαι, μπορω να ξανακλεψω?)Κι εκει που ελεγα, να γραψω κατι για τους αιωνια αγαπημενους μου τσιγγανους….επιασε το voltaren, αφησα του Λου, πηρα την Κωνσταντινα (αφου ετσι ειθιστε να με φωναζουν) κι αποφασισα για μια ακομη φορα να της αλλαξω τα φωτα…..πανε δυο χρονια τωρα…ζησαμε, γελασαμε,γλεντησαμε, σοκαριστηκαμε, γεμισαμε καταθλιψη, σκισαμε τις σαρκες μας…..και που να δεις και κλαμα….μα η Κωνσταντινα ρε παιδι μου, εχει ένα κακο, δεν κλεβει, δη τετοιες μερες….<br /><br /><b>Ε όχι, αυτό παει πολύ, Λου γυρνα πισω!!!!!!!</b><br /><br />&nbsp;Πανε δυο χρονια, κι εδώ στην Ελλαδιτσα τιποτε δεν είναι ιδιο, μονο τον μπακαλη στα Μεσοχωρια στην Ευβοια, δεν τον ειδα και πολύ προβληματισμενο για το αν εκλασε σημερα ο Μπομπ Τραα……ολοι οι υπολοιποι, πρωτα μαθαινουμε αν ξυπνησε η τροικα, και τι πρωινο πηρανε, και μετα παιρνουμε κανενα τηλεφωνο και τη μανα μας……<br /><br />&nbsp;<b>Ο Τραα, η Λανγκαρντ, ο Σοιμπλε, η ‘’λατρεμενη μου’’ Ανχελα</b>……αχ….μια ωραια οικογενεια, μου ‘ρθε και ο κεφαλικος φορος, αριστουργημα τεχνης, θα τον κορνιζαρω…..αμ, η νεα εκτακτη-μονιμη ΔΕΗ? Πως και πως ανυπομονω για την πρεμιερα…..Το θεμα είναι, μπορω να κλεψω?Όχι τη ΔΕΗ, βεβαιως βεβαιως, τι θα πει ο <b>Νικολά?</b><br /><br />&nbsp;Να κλεψω εμενα νοσταλγω, το σφριγγος μου, τα ονειρα μου τα σκουριασμενα, ένα ποιημα καποιας Νελης, μιας Χριστινας, να γεμισω λιγο το κεφαλι μου το κλουβιο με σκεψεις ομορφες, όπως αποψε που γραφω εδώ, υπο τους ηχους μιας Edith Piaf ( αχ, αυτό το ψωνιο μου, μωρε ας με γνωριζε ο Χατζηστεφανου, και θα σου ελεγα εγω ποια είναι η καραβλαχαρα)…όπως αποψε που επιστρεφω εδώ…..την εχω αναγκη τη Λου…<br /><br />Κι οσο ποτέ αλλοτε, εχω αναγκη την <b>Επανασταση</b>, όπως ολοι, καλοι μου φιλοι……και εχω καλη μυτη εγω…..κοντοζυγωνει….και ηγγικεν η ωρα, να ξαναβγαλω τη Λου στο κλαρι……τα καλυτερα ερχονται….<br /><br /><b>ΚΛΟΠΗΣ &nbsp;ΕΓΚΩΜΙΟΝ……ΕΠΙΣΤΡΕΦΩ!!!!!!!!</b><br /><b><br /></b><br /><b><br /></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-842555790718869522?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-14088545918888516012011-09-18T22:17:00.001+03:002011-09-25T17:20:02.605+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><br />να γυρίσω?<br /><br /><br />με χωραει εδω?<br /><br /><br />θα μ' ακουσουν?<br /><br /><br /><br /><b>ps.....και δεν αντεχω αυτο το βλογιον το δικο μου, μουγγο.</b><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-1408854591888851601?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-3211628471576228792009-11-16T13:33:00.001+02:002009-11-16T13:33:46.859+02:00<span style="font-weight:bold;">BUTTERFLY</span> προς <span style="font-weight:bold;">Εμένα</span><br />προβολή λεπτομερειών 11:45 π.μ. (Πριν από 11 ώρες)<br />Ο/Η <span style="font-weight:bold;">BUTTERFLY</span> άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Η ζωή, ένα βήμα...............": <br /><br />Που εισαι ρε κουκλα; Ακομα να πιασει το Βολταρεν;;; <br /><br /><br /><br />Ανάρτηση από τον/τη <span style="font-weight:bold;">BUTTERFLY</span> στο nosce te ipsum τη 12 Νοέμβριος 2009 11:45 πμ<br /><br /><br /><br />χαχαχαχα, <br /><br />ε ψιτ παιδιά, εδώ είμαι, καλά είμαι, χωρις voltaren μα ντεπόν αναβράζον, μολίς γύρισα, από δείπνο, και ναι, τα μακαρόνια ήτανε Misco...........<br /><br />Καλά είμαι, <a href="http://butterfly-butterflysworld.blogspot.com/">Πεταλουδίτσα μου</a>, <a href="http://magicrobot.blogspot.com/">Ρομποτάκο μου</a>, <a href="http://atisolerti.blogspot.com/">Άτη</a>, <a href="http://spy-innerscapes.blogspot.com/">Spy</a>, <a href="http://dia-logou.blogspot.com/">Ελενίτσα</a>, <a href="http://anefeli.blogspot.com/">Ανεφελάκι</a>, <a href="http://arivelos.blogspot.com/">Συνεά</a>, <a href="http://cherisky.blogspot.com/">Φένια μου</a>, καλά είμαι......<br />Στα ίδια πάλι, αναίτια αντιδραστική, κωμικά ηγετική, υπέροχα μονάχη (μωρέ καλά λένε, με έχει φάει η αγ..........)......<br />Εδώ είμαι, σε θέατρο υποταγής στα αφεντικά, ακόμη δεν με επισκέφτηκε η ''γρίπη με τα χοιρινά''....<br /><br />Και είχα πει θα σας γράψω, και σας ''έγραψα'', και ξέρετε πως δεν σας εγραψα, και ανοίγω κάθε μέρα αυτό το χαζοκούτι, αλλά όσες φορές προσπάθησα να γράψω, μουγκρίζαν οι αγελάδες μου (φάρμα στον ηλκτρονικό ρουφιάνο, άλλως farmville στο facebook).....<br /><br /><br /><br />και <br /> και<br /> και<br /><br />συνεχίζω δυο τρεις μέρες μετά (κηφήνας εκ συνεδήσεως)........καλά είμαι παιδιά.......θα πάω και στην πορεία αύριο (μετά από πολλά χρόνια αποχής)....<br /><br />Ευελπιστώ ότι καλά θα είστε κι εσείς.....<br />τουλάχιστον το επιθυμώ...................<br /><br /><br />Άλλο είναι το θέμα μας τώρα...............<br /><br />Λέω να καταπιαστώ με το θέμα των Roma, τσιγγάνων, γύφτων.....<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/_TjGQbUz36Q&hl=en_US&fs=1&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/_TjGQbUz36Q&hl=en_US&fs=1&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />Χρειάζομαι την γνώμη σας, όποιος θέλει ας πει δυο λόγια.....μια άποψη.....σχεδόν αυτός είναι ο λόγος που στήθηκε κάποτε αυτό το βλόγιον, συν του ότι, έχει δύναμη το ερωτοβότανο στην χαζομάρα.........<br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Υ.Γ.</span> Με θυμόσαστε? Γράψτε κάτι!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-321162847157622879?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-66435050743400214852009-10-24T23:08:00.011+03:002009-10-25T22:41:18.429+02:0026 Οκτωβρίου 2005........<div><br /></div><div>ένα βήμα, και.....................</div><div>πέφτεις γοργά....................εγώ που συνήθιζα να πέφτω αργά....</div><div><br /></div><div>Πάλι εδώ λοιπόν.....η Λου γίνεται σήμερα 4 ετών, και κερνάει γλυκό......</div><div><br /></div><div>η Λου......</div><div><br /></div><div>κάποτε υπήρξε η Κωνσταντίνα........</div><div>καλό παιδί, καλό τσογλάνι δηλαδή, πέθανε 26 Οκτώβρη του 2005, ένα βήμα ήτανε αρκετό....</div><div><br /></div><div>η Κωνσταντίνα, η Λου, εγώ, διπολική διαταραχή.....ξέρω ουδεμίαν σχέση.......λένε ότι τους ανθρώπους τους στιγματίζουν κάποιες ημερομηνίες, μα εγώ πιστή ακόμη στου χρόνου την πλαναίσθηση, θεωρώ πως όλα τ' άλλαξε ένα βήμα, κάποιοι το είπανε γλίστρημα, κάποιοι αυτοκτονία, άλλοι πάλι, λάτρεις των θεώριων συνομωσίας, το είπανε φόνο εκ προμελέτης, μα τέσσερα χρόνια μετά, εγώ είμαι εδώ....πολύ σκληρή για να πεθάνω!</div><div><br /></div><div>26 Οκτώβρη του 2005, γνώρισα το κώμα και την διασωλήνωση, έτσι μου λένε δηλαδή, εγώ δεν έχω μνήμη, πέρα από μια εμπειρία μεταφυσική (ισως γράψω κάποτε, όταν ξαναθαρρέψω)....</div><div><br /></div><div>Τι θυμάμαι?</div><div>δεκαπέντε μέρες μετά, κάποια επεισόδια στη Γαλλία, εγώ ακίνητη σε ένα κρεβάτι νοσοκομείου,χίλια μύρια βλέματα να κοιτάζουν την γύμνια μου, με απορία, οίκτο, και αγάπη, άλλα τόσα καλώδια, εκείνο το σπιράλ στους πνεύμονες, την εμμονή μου να ικετεύω για μια αξονική, έτσι απλά για να βγω λίγο από το λευκό δωμάτιο, κι εκείνη την λαχταριστή φιάλη οξυγόνου, δεν θυμάμαι να πεθύμησα ποτέ τίποτα περισσότερο από εκείνα τα δυο καλωδιάκια στην μύτη......</div><div>Βγήκα από το νοσοκομείο βρέφος, δεν περπατούσα, δεν μπορούσα να τραφώ μόνη μου, κάποιος έπρεπε να με ταισει, να με πλύνει, να με ντύσει, να με χτενίσει, να με υποφέρει...........................<b>ΜΑΝΑ</b> είναι μόνο μια!</div><div><br /></div><div>Και επεράσανε οι καιροί, κι έμαθα πως περπατάνε, πως τρέφονται, πως ντύνονται, πως ερωτεύονται, πως ξαναεργάζονται, πως ξανάδιεκδικούν την θέση τους στην σκακιέρα (πιόνι σε πλήρη αυτογνωσία, λατινιστί nosce te ipsum)...βρέφος ετών 31,</div><div>ψιτ σήκω, σε χρειαζόμαστε ακόμη.....................</div><div><br /></div><div>26 Οκτώβρη του 2009, μετά από πολλά ρεκτιφιέ στα συνεργεία (Γενικό Κρατκό, Ευαγγελισμός, κλπ ), έλα Λου, χόρεψε, είσαι ένα ακριβό μεταχειρισμένο γερμανικό αυτοκίνητο, καλό, ακριβό, μα μεταχειρισμένο......................</div><div><br /></div><div>Απόσταγμα?</div><div><br /></div><div>Η ζωή είναι ένα βήμα..........</div><div>η Κωνσταντίνα πέθανε, μα η Λου είναι εδώ, κι έτοιμη από καιρό για νέα μεγάλα ''λάθη''....</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Καλή μέρα σας!!!</div><div><br /></div><div>Υ.Γ. Έμεινε μια παράλυση στο δεξί ημισφαίριο της κεφαλής από την βαριά κρανιοεγκεφαλική, όχι δεν είναι ορατή, ξέρετε κάτι σαν μούδιασμα, μετά από επίσκεψη σε οδοντίατρο, μα δεν το αντιλαμβάνεστε........</div><div><br /></div><div>Δεν θα μου ευχηθείτε λοιπόν?</div><div><br /></div><div>Σήμερα γίνομαι τεσσάρων ετών........κερνάω γλυκό!!!!<br /><br /><object width="320" height="265"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Vaha0_2D6Hk&hl=en&fs=1&color1=0x006699&color2=0x54abd6"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Vaha0_2D6Hk&hl=en&fs=1&color1=0x006699&color2=0x54abd6" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="320" height="265"></embed></object><br /><br /><br /></div><div><b> Υ.Γ. Το κείμενο γράφτηκε 24 του μήνα, δημοσιευεται 25 του μήνα, ποτέ δεν θ αγγίξω την τελειότητα........έτσι ορίζεται το nosce te ipsum!!!!!!!</b></div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-6643505074340021485?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-92104513929701074522009-08-28T09:43:00.001+03:002009-08-28T09:45:47.113+03:00<p class="MsoNormal">Επιστροφή ξανά στη βλογόσφαιρα, αυτή την φορά αναγκαστική……….εις ανάμνησην της νέας μου γνωριμίας με τον ΣίντιΚίτσο…….Κι αφού ούτε οι φωτιές, ούτε οι γρίπες οι χοιρινές, ούτε η ΝΔ, ούτε οι φωτό από τα Κύθηρα που είχα υποσχεθεί, ούτε και η υποκρισία και η αχαριστία που γεύτηκα στο έπακρον τελειώματα του Αυγούστου, τα καταφέρανε να με κάνουνε να γράψω, εμφανίστηκε χθες απρόσμενα ο ΣίντιΚίτσος, και έχουμε δικαστικό θρίλερ σε εξέλιξη.</p> <p class="MsoNormal">Όλα ξεκίνησαν κάπως έτσι…..</p> <p class="MsoNormal"><a href="http://nellinezi.blogspot.com/2009/08/blog-post_27.html"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFF00;">Μάνα σε ευχαριστώ...</span></a></p> <p class="MsoNormal">Για ένα από τα λαφυρά μου στα<span style="mso-spacerun:yes"> </span><a href="http://anerotitapantimata.blogspot.com/search/label/%CE%95%CF%85%CF%87%CE%AD%CF%82"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFF66;">Ανερώτητα Απαντήματα</span></a></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Ύστερα, έγινα η κοπέλα που έκλεψε το ποίημα και απάντησε…..</p> <p class="MsoNormal"><a href="http://nellinezi.blogspot.com/2009/08/blog-post_1235.html"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFF66;">Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΠΕΛΑΣ ΠΟΥ ....ΕΚΛΕΨΕ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΜΟΥ....ΚΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΗ</span></a></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Κι ύστερα κι ύστερα, ήρθε ο καιρός για τις συστάσεις………</p> <p class="MsoNormal"><a href="http://nellinezi.blogspot.com/2009/08/darling-h.html"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFF33;">ΕΛΑ ΝΑ ΣΥΣΤΗΘΟΥΜΕ....DARLING !!! ( H AΠΑΝΤΗΣΗ)</span></a></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Καλημέρα, Νέλλη, που δεν μασάς……..Μασήσαν άλλοι για σένα…..</p> <p class="MsoNormal"><a href="http://nosceteipsum33.blogspot.com/2008/06/blog-post_07.html"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFF33;">Χριστίνα Σαββατιανού</span></a></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Καλημέρα, ΣίντιΚίτσο……και ευχαριστώ για το ποίημα, και το θράσσος μου να πικράνω την μάνα μου, και να την χρειαστώ πριν 4 χρόνια περίπου όταν βρέθηκα διασωληνωμένη<span style="mso-spacerun:yes"> </span>και σε κώμα………</p> <p class="MsoNormal">Καλημέρα, Νέλλη ή ΣίντιΚίτσο ή όπως προτιμάς, με το ποιητικό ταλέντο και τους μύριους αυλοκόλακες, από εμένα την Λου ή Γιάννη Αγιάννη …..θα μου πεις πείνασα για ποίηση?…….α μπα…..ακόμη πεινάω για της μάνας το ευχαριστώ.</p> <p class="MsoNormal">Ούτε τρελίτσα πουλάω, ούτε ανακατεύω την κουτάλα…….εγώ είμαι εγώ, και ευαίσθητη και ονειροπόλα και αντιδραστική (οπώς κι εσύ)……..άνευ βεβαίως βεβαίως φλέβας καλλιτεχνικής, και με μακρύ χέρι, και δεν το κρυψα και ποτέ, στους λίγους φίλους κι αναγνώστες που έχω ή είχα κάποτε σε τούτο το τσαρδάκι……..ούτε αξιώνω επισκεψιμότητα και αναγνώριση, όπως αποφάνθηκες………..αρκούμαι και μόνη να επαίρομαι για το ψώνιο μου.</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Έχεις δίκιο, τελικά, Κίτσο……..σε σένα θα ζητήσω συγνώμη, για έναν και μόνο λόγο, αν ήξερα τι καπνό φουμάρεις, δεν θα σε έκλεβα ποτέ (πάρτο όπως θες αυτό)…….</p> <p class="MsoNormal"><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><span style="mso-spacerun:yes"> </span>Σ<span style="mso-spacerun:yes"> </span>Υ<span style="mso-spacerun:yes"> </span>Γ<span style="mso-spacerun:yes"> </span>Ν<span style="mso-spacerun:yes"> </span>Ω<span style="mso-spacerun:yes"> </span>Μ<span style="mso-spacerun:yes"> </span>Η<o:p></o:p></b></p> <p class="MsoNormal">Ικανοποιημένη τώρα?</p> <p class="MsoNormal"><b style="mso-bidi-font-weight:normal">Υ.Γ.</b> Ξέχασα να σ’ ευχαριστήσω που βρήκες το κειμενάκι μου χαριτωμένο……σημαίνει πολλά αυτό για ένα κλεφτρόνι………………..ααααααα, κι ένα τελευταίο………..</p> <p class="MsoNormal"><b style="mso-bidi-font-weight:normal">Ε<span style="mso-spacerun:yes"> </span>Σ<span style="mso-spacerun:yes"> </span>Υ<span style="mso-spacerun:yes"> </span><span style="mso-spacerun:yes"> </span>δεν έκλεψες ποτέ?<o:p></o:p></b></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-9210451392970107452?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-42997733636139347672009-07-20T19:13:00.000+03:002009-07-20T19:14:13.845+03:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman'; "><div style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 3px; padding-right: 3px; padding-bottom: 3px; padding-left: 3px; width: auto; font: normal normal normal 100%/normal Georgia, serif; text-align: left; "><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">''Ας τους κι ας λένε πως ονείρατα και πράξι</div><div style="text-align: center; ">έχουν χωρίσει και δεν ζούνε ταιριασμένα.</div><div style="text-align: center; ">Δεν θ' αξιώθηκαν ώς τα Κύθηρα ταξίδι.....''</div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; "><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: 10px; white-space: pre; "><object width="320" height="265"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/LCYwN1rGa3Y&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0x2b405b&amp;color2=0x6b8ab6"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/LCYwN1rGa3Y&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0x2b405b&amp;color2=0x6b8ab6" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="320" height="265"></embed></object></span></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: left; ">Κύριακη 19 Ιουλίου 17:10 απογευματινή......</div><div style="text-align: left; ">Λαχανιασμένοι φτάνουμε στο Διακόφτι, το πλοίο φεύγει στις 17:30, κατηφορίζοντας στο λιμάνι το πλοίο άφαντο......</div><div style="text-align: left; ">Τι συμβαίνει, ρωτάμε στο λιμεναρχείο.......Δεν ειδοποιηθήκατε? Το πλοίο αναχωρεί απο Αγία Πελαγία, ίσα που προλαβαίνετε......</div><div style="text-align: left; ">Με κομμένη την άνασα, αντικρύζουμε την Πορφυρούσα στο λιμάνι της Αγιας Πελαγιας, κατά τις 17:45, κι ύστερα κι ύστερα.....</div><div style="text-align: left; ">Το πλοίο δεν μπορεί να σηκώσει την άγκυρα, και δωσ του και ξανά ματά δωσ του, στριφογυρίζουμε στο λιμάνι, είναι τα Κύθηρα που μας δέσανε......</div><div style="text-align: left; ">Τελικά σαλπάρουμε κατά τις έξι και τέταρτο....................Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ.</div><div style="text-align: left; "><br /></div><div style="text-align: left; ">Παρασκευή 17 Ιουλίου 17:45 απογευματινή....</div><div style="text-align: left; ">Στο αεροδρόμιο των Κυθήρων το αεροπλάνο αργεί, έχω τσεκάρει την κόκκινη βαλίτσα, και μελαγχολώ, ενώ το αεροπλάνο αργεί......Τηλεφωνώ στο γραφείο, πότε δουλεύω? ρωτάω......την Τρίτη........... Τρίτη?.....τι κάνω εγώ εδώ? μπορώ να ακυρώσω? ναι, όχι, μα......το αεροπλάνο ήρθε, κι εγώ μέσα στην πίστα, σκαρφαλώνοντας στο μικρό κοντέινερ ψάχνω την κόκκινη βαλίτσα...........τα Κύθηρα με δέσανε......</div><div style="text-align: left; "><br /></div><div style="text-align: left; ">Κάπως έτσι ξεκινήσαμε, Κυριακή 12 Ιουλίου, ταξίδι για τα Κύθηρα, πουρνό πουρνό, να προλάβουμε το πλοίο της γραμμής, την Πορφυρούσα, ταξίδι μακρύ, ατέλειωτο, παραλίγο τα Κύθηρα να μην τα βρούμε........με κομμένη την ανάσα επιβιβαστήκαμε στην Πορφυρούσα.....</div><div style="text-align: left; "><br /></div><div style="text-align: left; ">Κι αντίκρυσα την Χώρα, και γνώρισα τον κυρ Μανόλη τον Δαπόντε, και τσαλαβούτησα στο Μελιδόνι, έπαιξα με τα νερά στον καταρράκτη της φόνισας, έφαγα στον Πλάτανο, κατέβηκα στο Καλαδί, πάλεψα με το κύμα στην Φυρρή Άμμο, είδα το ηλιοβασίλεμα στην Λυκοδήμου, υπέκυψα στο μεγαλείο της κυρά Μαρίας στα Λογοθετιάνικα, έκαψα το κορμί στην Κομπονάδα, μύρισα την σέμπρεβίβα στο Σπαραγαρίο, φοβήθηκα τις βουτιές στη Χύτρα, τα ΄πα ένα χεράκι με τον κυρ Μιχάλη στα Μητάτα,κι έφυγα σαν να μην είδα τίποτα........</div><div style="text-align: left; ">Όμορφη και παράξενη πατρίδα..............</div><div style="text-align: left; ">Το Τσιρίγο, με τους παράξενους ανθρωπους, τα σπήλαια και τα φαράγγια, το Ιόνιο, το Μυρτώο και το Κρητικό, το Τσιρίγο που αντιστέκεται, το Τσιρίγο που κρύβει τους επισκέπτες, όπως κηθεύει τον έρωτα, το Τσιρίγο, το διαμάντι το απρόβλεπτο στα γαλαζοπράσινα νερά, το Τσιρίγο που μου χάρισε νιότη..............τα Κύθηρα, εγώ, άρρωστη καρδιά, γιατρεμένη!!!!</div><div style="text-align: left; "><br /></div><div style="text-align: left; ">Αθήνα 20 του Ιούλη και έτος 2009</div><div style="text-align: left; "><br /></div><div style="text-align: left; ">Καλησπέρα σας</div><div style="text-align: left; "><br /></div><div style="text-align: left; "><br /></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFF00;">Υ.Γ. Προσεχώς, φωτογραφικό υλικό....</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFF00;"><br /></span></div></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-4299773363613934767?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-34364827892160607152009-07-06T18:04:00.003+03:002009-07-06T18:09:55.268+03:00<span style="font-weight:bold;"><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>«Ω παντοδύναμε Θεέ,<br /> <br /><br />βρες αν μπορείς<br /> <br /><br />τους κλέφτες σου!»</span><br /><br /><br />κι η Λου θα βρει τα Κύθηρα!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-3436482789216060715?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-1863513415060781952009-05-11T10:45:00.003+03:002009-05-11T10:50:33.311+03:00<object width="340" height="285"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/0g9d1XlUDY4&hl=en&fs=1&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/0g9d1XlUDY4&hl=en&fs=1&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="340" height="285"></embed></object><br /><br /><br />Καλό ταξίδι,και σε σένα μικρή Λου!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-186351341506078195?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-43799180782341907282009-04-21T10:53:00.003+03:002009-04-21T11:00:09.407+03:00<span style="font-weight:bold;">Φοβᾶμαι...</span><br /><br /><span style="font-style:italic;">Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἑφτὰ χρόνια ἔκαναν πὼς δὲν εἶχαν πάρει χαμπάρι <br />καὶ μία ὡραία πρωία μεσοῦντος κάποιου Ἰουλίου <br />βγῆκαν στὶς πλατεῖες μὲ σημαιάκια κραυγάζοντας «δῶστε τὴ χούντα στὸ λαό».<br /><br />Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ μὲ καταλερωμένη τὴ φωλιὰ <br />πασχίζουν τώρα νὰ βροῦν λεκέδες στὴ δική σου.<br /><br />Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ σοῦ κλείναν τὴν πόρτα <br />μὴν τυχὸν καὶ τοὺς δώσεις κουπόνια καὶ τώρα <br />τοὺς βλέπεις στὸ Πολυτεχνεῖο νὰ καταθέτουν γαρίφαλα καὶ νὰ δακρύζουν.<br /><br />Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ γέμιζαν τὶς ταβέρνες <br />καὶ τὰ σπάζαν στὰ μπουζούκια κάθε βράδυ καὶ τώρα τὰ ξανασπάζουν <br />ὅταν τοὺς πιάνει τὸ μεράκι τῆς Φαραντούρη καὶ ἔχουν καὶ «ἀπόψεις».<br /><br />Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἄλλαζαν πεζοδρόμιο ὅταν σὲ συναντοῦσαν <br />καὶ τώρα σὲ λοιδοροῦν γιατί, λέει, δὲν βαδίζεις ἴσιο δρόμο.<br /><br />Φοβᾶμαι, φοβᾶμαι πολλοὺς ἀνθρώπους.<br /></span><br /><span style="font-weight:bold;">Φέτος φοβήθηκα ἀκόμη περισσότερο....</span><br /><br /><a href="http://www.geocities.com/Pentagon/Base/4343/">http://www.geocities.com/Pentagon/Base/4343/</a><br /><br />Tι με εκνευριζει?<br /><br />φέτος φοβήθηκα ακόμη περισσότερο....του χρόνου θα τρέμω.....κάποτε δε θα θυμάμαι....και πάντα θα ζω με αυτούς τους ανθρώπους.....εγώ, που ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΣΑ!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-4379918078234190728?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-74644611147555938792009-04-21T08:36:00.003+03:002009-04-21T08:40:53.061+03:00<object width="340" height="285"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/GuEzQh4ibOU&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/GuEzQh4ibOU&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="340" height="285"></embed></object><br /><br />Στὴν ὁδὸ Αἰγύπτου -πρώτη πάροδος δεξιά!<br />Τώρα ὑψώνεται τὸ μέγαρο τῆς Τράπεζας Συναλλαγῶν<br />Τουριστικὰ γραφεῖα καὶ πρακτορεῖα μεταναστεύσεως.<br />Καὶ τὰ παιδάκια δὲν μποροῦνε πιὰ νὰ παίξουνε ἀπὸ<br /> τὰ τόσα τροχοφόρα ποὺ περνοῦνε.<br />Ἄλλωστε τὰ παιδιὰ μεγάλωσαν, ὁ καιρὸς ἐκεῖνος πέρασε ποὺ ξέρατε <br />Τώρα πιὰ δὲ γελοῦν, δὲν ψιθυρίζουν μυστικά, δὲν ἐμπιστεύονται,<br />Ὅσα ἐπιζήσαν, ἐννοεῖται, γιατὶ ᾔρθανε βαριὲς ἀρρώστιες ἀπὸ τότε <br />Πλημμύρες, καταποντισμοί, σεισμοί, θωρακισμένοι στρατιῶτες, <br />Θυμοῦνται τὰ λόγια τοῦ πατέρα: ἐσὺ θὰ γνωρίσεις καλύτερες μέρες <br />Δὲν ἔχει σημασία τελικὰ ἂν δὲν τὶς γνώρισαν, λένε τὸ μάθημα<br /> οἱ ἴδιοι στὰ παιδιά τους<br />Ἐλπίζοντας πάντοτε πὼς κάποτε θὰ σταματήσει ἡ ἁλυσίδα<br />Ἴσως στὰ παιδιὰ τῶν παιδιῶν τους ἣ στὰ παιδιὰ τῶν παιδιῶν<br /> τῶν παιδιῶν τους.<br />Πρὸς τὸ παρόν, στὸν παλιὸ δρόμο ποὺ λέγαμε, ὑψώνεται<br /> ἡ Τράπεζα Συναλλαγῶν<br />- ἐγὼ συναλλάσσομαι, ἐσὺ συναλλάσσεσαι, αὐτὸς συναλλάσσεται-<br />Τουριστικὰ γραφεῖα καὶ πρακτορεῖα μεταναστεύσεως<br />-ἐμεῖς μεταναστεύουμε, ἐσεῖς μεταναστεύετε, αὐτοὶ μεταναστεύουν-<br />Ὅπου καὶ νὰ ταξιδέψω ἡ Ἑλλάδα μὲ πληγώνει, ἔλεγε κι ὁ Ποιητὴς<br />Ἡ Ἑλλάδα μὲ τὰ ὡραῖα νησιά, τὰ ὡραῖα γραφεῖα,<br /> τὶς ὡραῖες ἐκκλησιὲς<br /><br /><span style="font-style:italic;"><span style="font-weight:bold;">Ἡ Ἑλλὰς τῶν Ἑλλήνων.</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-7464461114755593879?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-68730539031471788562009-04-14T17:27:00.002+03:002009-04-14T20:05:19.530+03:00Δευτέρα Μεγάλη της 13ης του Απρίλη……<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Πράξην Α’</span><br />Δεν θα πω πως βρέθηκα στην Κόρινθο, ούτε θα γράψω την όμορφη την ιστορία του δασκαλάκου (το υποσχέθηκα, κι ας μην τον γνώρισα, κάποια στιγμή στην επόμενη ανάρτηση ίσως να τον τιμήσω)…..δε θα γράψω ούτε πως συναντήθηκα με τη μάνα μου εκεί και για ποιόν λόγο…..<br />Θα μείνω μόνο σ’ αυτά…..<br />Εκείνη μου έδωσε το πράσινο διαφημιστικό σακ βουαγιάζ……..Προσοχή στα αυγά μου είπε….και βάλε το κρέας στο ψυγείο…..<br />Ξέρετε, τα γνωστά τάπερ της μάνας, πίτες και κεφτέδες, και εν όψει Πάσχα και αρνάκι……<br />Γκρινιάζω εγώ, μα εκείνη δεν ακούει….Κι έτσι φορτωμένη τον πράσινο σάκο με τ’ αυγά και τα πασχάλια φτάνω μεσημεράκι στον Κιφησό…..<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Πράξην Β’</span><br />Ταξί, Ταξί?<br />Το σακίδιο στο πορτ μπαγκάζ, και φύγαμε……<br />Από πού έρχεστε δεσποινίς?<br />Δεν έφυγα, απαντώ, απλά παρέλαβα το γνωστό δέμα της μαμάς, το δώρο του Πάσχα. Ξέρετε αρνί, αυγά……και κάποια παρελκόμενα….<br />Ταξίδι μεσημεριανό στους δρόμους της Αθήνας, το μυαλό μου στον κυρ δάσκαλο, και να που φτάσαμε….<br />Τι σας οφείλω?<br />Με το δώρο, 5 ευρώ…..<br />Καλά Πάσχα, μισό λεπτό να πάρω τα πράγματα, του λέω……<br />Φυσικά, μου λέει, επίσης, δεσποινίς, και χαμογελάει…..<br />Βγαίνω, κλείνω την πόρτα, και βάζει μπρός……<br />Του χτυπάω, τρέχω, του φωνάζω……….<br />Τα πράγματα……<br />Εις μάτην….με βλέπει…..μα τρέχει…..το φανάρι γίνεται πράσινο, εξαφανίζεται, κι εγώ μένω εικόνα για τους περαστικούς του άγουρου χωριατόπουλου, που του κλέψανε όση αθωότητα του είχε απομείνει…….<br />Όχι, δεν κράτησα τον αριθμό των πινακίδων…….<br />Όχι, δεν πήρα τηλέφωνο τη μάνα μου….δε θα της το πω…<br />Όχι δεν είναι η πρώτη φορά που με κλέβουνε…..μου έχουνε κλέψει λεφτά, κινητά, ρολόγια, με κλέβουνε και μένα καθημερινά…<br />Όμως αυτή τη φορά, ράγισα…..Ο αξιότιμος μεσήλικας Έλληνας ταρίφας, έκλεψε ένα αρνί και τριάντα αυγά…..<br />Και ράγισα, γιατί τα έκλεψε, γιατί τον είδα, γιατί το γνώριζε…..γιατί ήτανε για μένα πολύ ακριβά, τα καλούδια της μάνας….<br />Ράγισα, γιατί ΕΚΛΕΨΕ!!! Πέντε τάπερ κι ένα αρνί…..<br /><span style="font-weight:bold;"><br />Πράξην Γ’</span><br /><br />Στην Ψωροκώσταινα, γίνεται πάλι της μουρλής……Φαρ Ουέστ….η Ελλάς…..αλυσοπρίονα σε ρόλο Boxing Helena, νεαροί μαθητές δολοφόνοι, η Βία και η βια, ο Παυλίδης και τα γκάλοπ, η τιμή του οβελία, και η ΚΡΙΣΗ πάντα………..<br />Κι εγώ τα έχω και τους έχω βαρεθεί!!!<br />Κι εγώ από κλέφτρα, θύμα!!!<br />Κι εγώ παιδί ρυτιδιασμένο, σκοτωμένο για ένα αρνί…..<br /><br /><object width="340" height="285"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/PyZKE2CNric&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/PyZKE2CNric&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="340" height="285"></embed></object><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Τηλ….</span><br />-‘Ελα μαμά….<br />- Έφαγες τίποτα?<br />- Ωραίοι οι κεφτέδες….να μου ξαναστείλεις!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-6873053903147178856?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-73787152737941293342009-04-13T16:05:00.001+03:002009-04-13T16:07:38.023+03:00Είχα μια ιστορία όμορφη να γράψω, μα τη σκότωσανε τα συμβάντα……<br />η συνέχεια σκοτώνει……<br />κάτι όμορφο που έζησα το πρωί, δολοφονήθηκε το μεσημέρι……<br /><br /><br />Η Λου θύμα κλοπής<br /><br />Η Λου εν βρασμώ ψυχής<br /><br />Να ηρεμήσω, και θα γράψω!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-7378715273794129334?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-75882019402540522572009-04-06T13:44:00.006+03:002009-04-08T22:18:31.170+03:00<span style="font-style:italic;">Καλημέρα…πρωινό της 6ης του Απρίλη 2009, βάσει γήινου χρονικού ημερολογίου (όπως λέει ένα γλυκό ξωτικό), έξω βρέχει…..λατρεύω τις βροχερές Απριλιάτικες Δευτέρες, και ομολογώ……<br />Είναι, που δεν έχω τίποτα να γράψω!!!<br />Ταξιδεύω το κορμί, σε επαρχιακά Κτελ, από του Πηλίου την Αργαλαστή (χωρίς τον Λιόντα το ληστή), μέχρι τον φτωχό μου Αμβρακικό…..περισσότερο ταξιδεύω τον νου……μου αρέσει τόσο να γέρνω το κεφάλι στο τζάμι των λεωφορείων, των ταξί , να χαζεύω τα χρώματα, τους ανθρώπους, των ανθρώπων τα έργα, με το πνεύμα το αντιδραστικό σε νάρκη γλυκιά……συμμετέχοντας σε μικρές ασήμαντες καθημερινές Πράξεις (Πράξην Α΄, Πράξην Β’……και δε συμαζεύεται……..σαπουνόπερα ο Σαίξπηρ)……..ονόμασα και την υπέροχη μοναξιά μου ‘’Γουαδελούπη’’, και ανακαλύπτω τις ομορφιές της, αυτή την φορά όμορφα αφημένη, κοιτώντας της ζωής μου τα πεπραγμένα, σαν το δημιούργημα του Ζορμπά……και αφήνοντας ένα γλυκό χαμόγελο……και μια άωτη πινελιά αισιοδοξίας……<br />Είμαι λοιπόν μονάχη, και κατά έναν περίεργο τρόπο, αισθάνομαι όμορφα και ατάραχα……ηρεμώ την θάλασσα μου, τιθασεύω την οργή μου (βρε, μπας και πέθανα?)<br />Μ’ αρέσω, σε αυτή την εαρινή version……(κάτι σαν νέα κολλεξιόν….), κι ας μην έχω κάτι να γράψω, κάτι να πω…….ούτε για τον Θοδωρή Τενέζο, ούτε για τον άστεγο που αντίκρυσα χθες τα ξημερώματα κάτω από την πόρτα μου (δεν το περίμενα ποτέ αυτό, στη γειτονιά μου να το δω)….μπλα μπλα μπλα μπλα…….αααααα, άσε που λέω να ψηφίσω Τσίπρα, τώρα που δεν του έμεινε κανένας……<br /><span style="font-weight:bold;">Τέσπα…</span><br />Ένα τραγουδάκι για εσάς τα καλά μου ξωτικά, τους δικούς μου ξένους, ξέρω, είναι πολύ σουξεδιάρικο εδώ στη Μπλογκόσφαιρα,…..μα εγώ η Λου, ποτέ δεν θέλησα να πρωτοτυπήσω……<br /></span><br /><br /><object width="385" height="284"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/aMF-6afTVuA&hl=en&fs=1&color1=0x006699&color2=0x54abd6&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/aMF-6afTVuA&hl=en&fs=1&color1=0x006699&color2=0x54abd6&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="385" height="284"></embed></object><br /><br /><br />Σας ασπάζομαι<br /><span style="font-weight:bold;"><br />Λου</span> (<span style="font-weight:bold;">Λου</span>λουδού, και κατόπιν ώριμης αποφάσεως Τρε<span style="font-weight:bold;">Λού</span>)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-7588201940254052257?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-65526458306101934002009-03-24T15:03:00.002+02:002009-11-16T08:05:49.740+02:00<object width="340" height="285"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/c724zhXrRmo&hl=en&fs=1&color1=0xe1600f&color2=0xfebd01&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/c724zhXrRmo&hl=en&fs=1&color1=0xe1600f&color2=0xfebd01&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="340" height="285"></embed></object><br /><br /><br /><span style="font-style:italic;">Ψυχή ποιητή<br />σεμνή βροντερή<br />σε ρίμες και στίχους<br />φωτιά και κραυγή<br /><br />ψυχή ποιητή<br />αγνή ποθητή<br />του ύψους του βάθους<br />ελπίς και ζωή</span><br /><br /> Ιωάννης Τζάκος<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Για τον Ιωάννη και την Ξανθούλα του….</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-6552645830610193400?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-79910106636654840902009-03-08T21:01:00.002+02:002009-03-08T21:05:09.727+02:00<span style="font-style:italic;">Εχθές γιόρταζε ο Θοδωρής, σήμερα γιορτάζω εγώ......για μένα...λίγο πολύ τα ξέρετε.....κάποια μέρα θα γράψω και για εκείνον.....<br /><br />Για την ώρα,<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Χρόνια μας πολλά.............<br /></span><br />γυναίκες του κόσμου!!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-7991010663665484090?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-28730547179551937492009-02-26T21:49:00.004+02:002009-03-10T10:13:51.122+02:00Γραμμένη στον γενετικό μας κώδικα η αισιοδοξία<br /><br />Για μια γονιδιακή παραλλαγή που μας βοηθά να κοιτάμε τη φωτεινή πλευρά της ζωής μιλούν οι επιστήμονες δίνοντας μια βιολογική εξήγηση για την αισιοδοξία.<br /><br />Φαίνεται ότι η τάση να βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο και όχι μισοάδειο είναι σε κάποιους από εμάς γραμμένη στον γενετικό μας κώδικα. Ερευνες Βρετανών ψυχολόγων δείχνουν ότι όσοι ανήκουν σ' αυτή την κατηγορία δίνουν λιγότερη σημασία στα αρνητικά που συμβαίνουν γύρω τους και επικεντρώνονται στα θετικά. Κατά την Ελέιν Φοξ, επικεφαλής του Τμήματος Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Εσεξ, το γονίδιο δείχνει να επηρεάζει και την ικανότητα κάποιων ανθρώπων ν' αντιμετωπίζουν το καθημερινό στρες. Οσοι δεν το έχουν, υιοθετούν συνήθως μια πιο απαισιόδοξη στάση έναντι στα πράγματα και έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν ψυχικά προβλήματα, όπως κατάθλιψη. Μια σειρά πειραμάτων και γενετικών τεστ έδειξε ότι η τάση να αγνοούμε τις αρνητικές εικόνες και να επικεντρωνόμαστε στις θετικές συνδέεται στενά με μια παραλλαγή σε ένα γονίδιο που ελέγχει τη σεροτονίνη, τη βασική χημική ουσία του εγκεφάλου που μας κάνει να νιώθουμε καλά. Δεν είναι σαφές το πώς ακριβώς λειτουργεί το γονίδιο, αλλά ο Κρις Ασγουιν, ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο του Μπαθ και εκ των συντακτών της μελέτης, εκτιμά ότι ενδέχεται να μειώνει τη δραστηριότητα στην αμυγδαλή του εγκεφάλου, η οποία παίζει ρόλο στη ρύθμιση των συναισθημάτων.<br />ΛΗ.Π. (Πηγή: «The Guardian»<br />ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 26/02/2009<br /> <br /> <br />χεχε καλο? τρικαλο!<br /> <br /><br /><br /><br />Μου στάλθηκε με mail...........αλλά εγώ είμαι σκνίπα, κοινώς κουρούμπελο...........και σας χαρίζω ένα τραγουδάκι αγαπημένο....<br /><br /><br /><object width="325" height="244"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/dVfaZHJ2ypI&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/dVfaZHJ2ypI&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="325" height="244"></embed></object><br /><br /><br />Παιχνίδια μυαλού μεταφράζεται................τα φιλιά μου!!!!!!!!!!!!<br /><br /><br />P.S. Περιμένω σχόλια, ε???????????????????????<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-2873054717955193749?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-27072904235126191762009-02-16T00:44:00.002+02:002009-02-21T20:17:34.150+02:00<span style="font-weight:bold;">«Όλα τελειώνουνε <br />κι όλα περνάνε! <br />Ιδέες βασίλισσες <br />κακογερνάνε. <br />Στις νέες ανάγκες σου <br />(κόπος βαρής!) <br />σκοπούς αλάθεφτους <br />κοίτα να βρεις.» </span><br /><br /><br />Κάπου εκεί, κατά τον Δεκαπενταύγουστο, συμπλήρωνα τα 34 χρόνια ζωής.<br />14 Αυγούστου, ήμουνα ακόμη 33…..15 Αυγούστου έπρεπε να ζήσω με ένα 34…..δε με πολυχάλασε, είναι η αλήθεια.<br />Κι ύστερα άλλαξε ο χρόνος, το ’08, έγινε ΄09…….και εμένα με βαφτίσανε 35άρα….αυτό με εκνεύρισε τα μάλα.<br />Στην αρχή έβγαλα θυμό, μετά όμως, είδα ρυτίδες, η μέση μου πόνεσε, διάβασα για την οστεοπόρωση…..βρήκα πολλά κοινά μαζί της…..πάλι καλά που δεν πηρα σβάρνα τα μοναστήρια (με τρομάζει αυτή η ιδέα).<br />Τριανταπέντε λοιπόν, επείσθην……είσαι κωλόγρια Λου…..είμαι…..και σκέφτομαι….<br />Τι έκανα?<br />Για πάρτη μου, τι έκανα για μένα?<br />Μια τρύπα στο νερό……………<br />Από εκείνη την αποφράδα ημέρα , πρωτοχρονιά του 09, αυτή την φρίκη έχω φάει………….<br />Μαμά γερνάω….το 35 στοιχίζει πολύ, τουλάχιστον εμένα, μου κάτσε στο σβέρκο….<br />Κι αυτή η μαμά?<br />Μιλάμε στο τηλέφωνο κι αρχίζει……<br />Πότε θα γίνεις μάνα? Δεν είσαι μικρή πια, καλό παιδί ο Κώστας, παπούτσι απ’ τον τόπο σου, να νοικοκυρευτείς…………μπλα μπλα<br /><br />Ο μπαμπάς, πάλι, της λέει να σκάσει, κι ύστερα σκύβει το κεφάλι, κι ονειρεύεται τα εγγόνια του τα αγέννητα……πόσες φορές την έχω ζήσει αυτή την σκηνή.<br />Και μετά εγώ, σκαλίζοντας τη φωτιά στο τζάκι, του λέω, ότι δεν μ΄ενδιαφέρει να φέρω παιδιά σ΄αυτόν τον κόσμο, γιατί απλά δεν με ενδιαφέρει η συνέχεια του κόσμου τούτου……..και του αρχίζω μια ανάλυση για τη μεταδομιστική θεωρία του Φουκό, και έχουν ψηθεί και τα παιδάκια, και πίνουμε και τα κρασάκια μας…..κι έτσι περνάω την όμορφη 5ενθήμερη άδεια στο χωριό.<br />Στο χωριό, που όμως αυτή τη φορά δεν πήγα………..για να μην ακούσω πάλι τις κατσάδες της μάνας μου, να μην δω τα θλιμμένα μούτρα του πατέρα μου, το πονηρό γέλιο της γειτόνισσας (κακό χωριό τα λίγα σπίτια).<br />Πέντε μέρες αραλίκι, σπίτι….με έβγαλε μόνο, μια σοκολάτα στα Εξάρχεια, και η απίστευτη ιστορία του Μπένζαμιν Μπάτον, που ο μ_λ_κας, όσο πάει, ξανανιώνει……είναι αυτή ταινία για μένα?<br />Τριανταπέντε, βρε π_στη μου…………μου ΄χει πέσει βαρύ……και τι έκανα για πάρτη μου?<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Μια τρύπα στο νερό….</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-2707290423512619176?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-5889824232760190362009-02-11T00:14:00.003+02:002009-03-10T10:14:51.131+02:00<span style="font-style:italic;">‘’Να χορέψει και η φάρα των γιαχνί σοφών,<br />στην Ακαδημία μέσα Αθηνών’’</span><br /><br /><br /><object width="325" height="244"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/vXBUBIwigq4&hl=en&fs=1&color1=0xe1600f&color2=0xfebd01&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/vXBUBIwigq4&hl=en&fs=1&color1=0xe1600f&color2=0xfebd01&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="325" height="244"></embed></object><br /><br />Έτσι κι εγώ, όταν είδα εκείνη την αφίσα κάπου στη Μεσογείων, στο δρόμο για τη φάμπρικα, και μιας, και όπως ήδη γνωρίζετε, μέσα μου αντιπαλεύει το σοφιστικέ δυτικό με το ανατολίτικο πανηγυρέ, μπορούσα να λείψω μια Δευτέρα ή Τρίτη, από το Κύτταρο?<br />Εεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε?<br />Την αδυναμία μου στην Ελένη Βιτάλη, δεν την έχω κρύψει μέσα από τα μουσικά ταξίδια τούτου του βλογίου….<br />Μιλάω με τον Χρήστο στο τηλέφωνο, πάμε μου λέει, για κάμια μάσα?<br />Πάμε να ακούσουμε Βιτάλη, απαντώ…<br />Δεν μου αρέσει η Βιτάλη, μου λέει….<br />Και μένα, τι με νοιάζει? Απαντώ…<br />22:30 , ίσα ίσα που βρίσκουμε ένα τραπεζάκι, παρέα με δυο ξέμπαρκους, κόσμος, της πουτά τα βράστα….(που λέει και η Ελένη)….πανικός.<br />Και η παράσταση αρχίζει…<br />Haig Yazdjian, Ελένη Βιτάλη, Αρετή Κετιμέ………τόσα έχω να γράψω………που θα μείνω μόνο σ’ αυτό….η καλύτερη μουσική παράσταση που έχω παρακολουθήσει τα τελευταία χρόνια.<br />Μην το χάσετε, συμβουλή της τρεΛΟΥ!!!!!!!!!!!!!!<br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Υ.Γ.</span> Βαριέμαι να γράψω, ακούω αρμένικα τραγουδάκια, και ταξιδεύω το μυαλό…..<br />Μην ξεχάσω, το ‘’ανήκομεν εις τη Δύσιν’’ της Ελένης πριν τραγουδήσει το ΄΄ταχεία’’ συντροφια με το ούτι του Αρμένη Yazdjian, καθώς και την εντελώς τυχαία διπλανή μου, fake, που ποιος ξέρει πως βρέθηκε εκεί μέσα, και ευστόχως ο Χρήστος αποκάλεσε Θάτσερ με μπούκλες…..(πάλι καλά, που γλιτώσαμε το ξύλο). Ο δε Χρήστος, Βιταλικός, πια……πάλι από πάνω βγαίνω....και το μεταμεσονύχτιο πέρασμα από τον Ξενύχτη στην Αχαρνών, όπου η συκωτάρια γαρνιρισμένη με τις φοιτητικές αναμνήσεις, ήταν το κερασάκι στην τούρτα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-588982423276019036?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-71007486936382886052009-01-30T20:48:00.001+02:002009-02-21T20:16:38.326+02:00Χαωμένη……μια λέξη χαρακτηρίζει, εμένα και τη σχέση μου με τα πράγματα, το τελευταίο δίμηνο, να ψάχνω υπόσταση πολιτική?, να αντιλαμβάνομαι τον ρόλο και τη δική μου εγκληματική απάθεια, που οπλίζει χέρια με βιτριόλι?, να θέλω να διαμυρτηρηθώ και να σπάσω, μα να εκτονώνω την οργή μου, αγοράζοντας παλτουδάκια, από τους μικρούς μεροκαματιάρηδες της Ερμού, που απασχολούν κοριτσάκια των 580 ευρώ 15 ώρες ημερησίως,ταπεινωνοντάς τα, κι εκείνα με τη σειρά τους να σπαταλούν τα 200 από τα 580 ευρω, αγοράζοντας από τα ίδια τα αφεντικά μεροκαματιάρηδες, λες και είναι ρήτρα στο συμβόλαιο, ενώ με τα υπόλοιπα 380, θα βγάλουν τον μήνα και ένα όμορφο Σαβαττόβραδο, στο Αθηνών Αρένα (στιβαγμένα,μες την απρόσωπη λικνιζόμενη στους ρυθμούς του Βέρτη, μαζα, πουλώντας έρωτα και lifestyle)?<br />Κι εγώ,η ίδια? Εγώ που ξεπέρασα τα 580, εγώ που μετά κόπων και βασάνων, τα έφτασα 1100 (και κάθε μέρα, γι’ αυτό, τραβάω τα μαρτύρια του Ταντάλου), κι εγώ, που αν και θα είχα την πολυτέλεια, να μην στιβάζομαι, αλλά να απολαμβάνω ένα καλό τραπέζι και τους ρυθμούς του κάθε Βέρτη, συμμετέχοντας στο κοινωνικό γίγνεσθαι….παρά μόνο σνομπάρω, γιατί θέλω να συγκαταλέγομαι στα όντα τα πολιτικά, να σουλατσάρω ως έξυπνη κουλτουριάρα θείτσα, και να την βρίσκω με Έλλη Πασπαλά, κι εγώ, λοιπόν, και εκείνες, και σεις, και όλοι φταίμε.<br />Και παραφράζοντας, το αγαπημένο τραγουδάκι του Κηλαιδόνη, ‘’φταίτε κι εσείς, φταίμε κι εμείς, λιγότερο φταίει ο Καραμανλής….’’<br />Ποιος φταίει, αλήθεια λιγότερο?<br />Ο Καραμανλής, θρέμμα της Δεξιάς, που δοκιμάστηκε, κιόλας, και με τις ασσύμετρες απειλές, την εποχή που κάηκαν όλα τα αληθινά δέντρα (τι τα θέλουμε, να ΄ναι καλά τα ψεύτικα), ξαναβγήκε και πάλι αυτοδύναμος, για να εφαρμόσει στην πράξη το ΄΄σεμνά και ταπεινά’’…..το σοσιαλιστικό Πασόκ, εκείνο που κι εγώ ψήφιζα, για να μεγαλουργήσουν οι Πολυζωγόπουλοι και οι Πρωτόπαπες, και να διατάζουν σήμερα ένστολους και μπάτσους να ποτίζουν βιτριόλι, κάθε φωνή που διεκδικεί τα αυτονόητα, το κουμμουνιστικό κόμμα, που κλαίει και οδύρεται, μη τυχόν και χάσει ο Κωστάκης, και του πάρουνε κανένα ψήφο από το σακούλι, οι σοσιαλιστές και οι αριστεριστές…….<br />Μα εγώ φταίω……35 χρονών, τσογλάνι, και με μυαλό, υποτίθεται…..που δεν λέω με τίποτα να καταλάβω, ότι το δικό μου λάκο σκάβουνε, και ότι επικροτώντας ή έστω μένοντας αδιαμαρτύρητη σ΄αυτή την λάθος συνέχεια, από τη μια γίνομαι ανεγκέφαλος ειδικός φρουρός που δολοφονεί 15χρονα παιδιά, από την άλλη ρασοφόρος βολεμένος που του φιλάνε το χέρι, το χέρι που προ ολίγον συμμετείχε στον αυνανισμό του, απολαμβάνοντας βιντεάκια με σεξουαλικές κακοποιήσεις εξάμηνων βρεφών, και σαν να μην έφταναν όλα αυτά,γίνομαι και μεταμφιέζομαι αυτό το υπανθρωποειδές, που κυκλοφορεί με ένα μπουκάλι βιτριόλι στην τσάντα, για να καταπνίξει μια μορφή αντίστασης που δεν λικνίστηκε στα μπουζούκια, δεν θυματοποιήθηκε και δεν αλώθηκε από τον ψηφιακό καπιταλισμό, για να μη μου χαλάσει τίποτα τον αιώνιο λήθαργο, την μεγάλη πλαναίσθηση της ελευθερίας.<br />Είναι χρόνια που φωνάζω και διαμαρτύρομαι, και βρίσκομαι σε επίλεκτα events επανάστασης, για να διασκεδάσω τα ωραία μου συνολάκια, με κανά δυο δόσεις Γκράμσι, μόνο που τα events αυτά προυποθέτουν καλαισθησία χώρου, μουσική, καλό φαγητό, πώς να προβληματιστείς δίχως αστακομακαρονάδα? και γενικά αυτό το ακριβό και φαντεζί ντιζάιν της Αριστεράς και της Προόδου.<br />Χθες, λοιπόν, είχα μια πρόταση, για μια ενέργεια extreme, όχι, εντάξει, δε θα βάλω μολότωφ, αλλά, ήταν μια πρόταση, όντως επαναστατική, και τουλάχιστον, κάτι για το οποίο μπορω να παλέψω, και να ξορκίσω τις τύψεις μου….θα δείξει!<br />Πάντα πάσχω από την ασθένεια του εν βρασμώ….θα μπορούσα να καθίσω να σκεφτώ, να αναλογιστώ,και να γράψω ένα καλό κείμενο, μα πάντα βιαστικά, σκέψεις της στιγμής, λες και με κυνηγάνε, όπως τότε που έκλεβα….ξέρω ότι αργότερα θα διαβάζω αυτό το ποστάκι, και θα βρίσκω τα χίλια μύρια λάθη…..δεν μπορώ όμως να λειτουργήσω σοφότερα, ποτέ δεν το έπραξα…<br />Ένα δίμηνο χαωμένη, αγανακτισμένη, οργισμένη, προβληματισμένη, θλιμμένη, κι από κλέφτρα, φταίχτρα, αυτό το κείμενο είναι μια κατάθεση ψυχής για την <span style="font-weight:bold;">Κωνσταντίνα Κούνεβα</span>.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-7100748693638288605?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-33786249861014711992009-01-28T17:42:00.004+02:002009-03-10T10:15:58.578+02:00<object width="325" height="244"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ptY4UJ8JFe4&hl=en&fs=1&color1=0x402061&color2=0x9461ca"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ptY4UJ8JFe4&hl=en&fs=1&color1=0x402061&color2=0x9461ca" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="325" height="244"></embed></object><br /><br /><br /><span style="font-style:italic;">Κι εμέ τρισαλίμονο! Μια πίκρα με πίκρανε<br />πίκρα μεγάλη<br />και δεν μου την γλύκαινες, πανώριο ξαγνάντεμα<br />της πρώτης λαχτάρας μου καλό ακρογιάλι<br />Ποιά τάχα φουρτούνα φουρτούνιαζε μέσα μου<br />και ποιά ανεμοζάλη,<br />που δεν μου την κοίμιζες και δεν την ανάπαυες<br />πανώριο ξαγνάντεμα, κοντά στ' ακρογιάλι;<br />Μιά πίκρα είν' αμίλητη, μιά πίκρα είν' αξήγητη,<br />μιά πίκρα μεγάλη,<br />η πίκρα, που είν' άσβηστη και μες στον παράδεισο<br />των πρώτων μας χρόνων κοντά στ' ακρογιάλι.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-3378624986101471199?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-7810054723098995082009-01-28T17:25:00.003+02:002009-01-28T18:27:35.995+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SYB6OOgdQKI/AAAAAAAAAd4/4QU9dK86hHA/s1600-h/ProximityAward.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 174px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SYB6OOgdQKI/AAAAAAAAAd4/4QU9dK86hHA/s320/ProximityAward.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296367546618691746" /></a><br />Το βραβείο Proximidade περιγράφεται ως εξής:<br /><br />«Αυτό το blog επενδύει και πιστεύει στην εγγύτητα – την εγγύτητα στο χώρο, το χρόνο και τις σχέσεις.Αυτά τα blog είναι εξαιρετικά γοητευτικά.Αυτοί οι bloggers προσπαθούν να βρουν και να γίνουν φίλοι.Δεν ενδιαφέρονται σε βραβεία για την προσωπική τους άνοδο! Η ελπίδα μας είναι όταν κοπούν οι κορδέλες των βραβείων αυτών, να αναπαραχθούν ακόμη περισσότερες φιλίες. Παρακαλώ δώστε περισσότερη προσοχή σ’ αυτούς τους συγγραφείς! Αυτό το βραβείο για Blog, πρέπει να δοθεί σε οκτώ αγαπημένους σας bloggers, και οι οποίοι με τη σειρά τους, θα το προτείνουν πάλι με τη σειρά τους, σε οχτώ αγαπημένους bloggers ο καθ' ένας τους κ.ο.κ.»<br /><br />Proximidade is described as follows:<br /><br />"This blog invests and believes in PROXIMITY - nearness in space, time and relationships.These blogs are exceedingly charming.These kind bloggers aim to find and be friends.They are not interested in prizes for self-aggrandizement!Our hope is that when the ribbons of these prizes are cut, even more friendships are propagated.Please give more attention to these writers!This blog award should be sent to your favorite eight bloggers and they, in turn should forward to eight of their favorites"You should include the text for Proximidade (above) in your announcement blog.<br /><br /><br /><br /><br />Προσπάθησα, είχα και τις βάρδιες στη δουλεία, με μολύβι και χαρτί, έσβηνα, έγραφα….ήθελα να φτιάξω ένα εύθυμο και ευχαριστήριο κειμενάκι για την <a href="http://paraxenies.blogspot.com/">Χριστίνα </a>, την παράξενη Χριστίνα, την δική μου ξένη, που με τίμησε με το <a href="http://paraxenies.blogspot.com/2009/01/proximidade.html">βραβείο Proximidade</a>.<br />Δεν είμαι και στα καλύτερά μου τελευταία, δεν είμαι καν στα χειρότερά μου (θα ήταν, τουλάχιστον αυτό, μια κάποια λύσις)…..τριγυρίζω σε μια ανυπαρξία, πνευματική, συναισθηματική, και αναλώνομαι με καταναλωτισμό, ύπνο, και ποτό…περιμένοντας κάτι να με βγάλει από την βαλτωμένη μου πίκρα, να πάψω να παριστάνω το κυριλλέ φρικιό, δημιουργώντας προκάτ παραστρατήματα -όπως λέει το υπέροχο τραγουδάκι- στο μοναχικό μου θέατρο των σκιών.<br />Προσπάθησα, δε μπόρεσα, η πένα μου στέγνωσε, κι έτσι σκέφτηκα, ότι μες στις φρίκες που τρώω, έχω να πω, ένα ταπεινό ευχαριστώ, στη <a href="http://nosceteipsum33.blogspot.com/2008/06/blog-post_07.html">Χριστίνα Σαββατιανού</a>, αυτή την αληθινή κυρία, που εγώ κάποτε έκλεψα, και μες την απογοητευσή μου, να της πω, πόσο περήφανη με έκανε, γιατί τουλάχιστον σαν κλέφτρα, ειμαι επιλεκτική, και όχι και τόσο αποτυχημένη τελικά.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Χριστίνα, σ΄ευχαριστώ!!!</span><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Υ.Γ.</span> Δεν έχω τα κουράγια, να σκεφτώ τους οκτώ, οι δικοί μου ξένοι, είναι περισσότεροι, τους βλέπετε, κάπου στα αριστερά (πάντα αριστερά)….ελπίζω να με συγχωρήσετε, εξάλλου πάντα εγκατέλειπα τον ρόλο μου στη μέση.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Καλησπέρα σας!!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-781005472309899508?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-48514526874324531312009-01-18T23:42:00.003+02:002009-01-28T18:27:57.855+02:00<span style="font-style:italic;"><span style="font-weight:bold;">Να <br /><br /> μη<br /> <br /><br /> θυμάμαι<br /><br /><br /><br /> πια....................</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-4851452687432453131?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-45050850180169048332009-01-06T14:12:00.001+02:002009-01-28T18:28:11.699+02:00Δευτέρα 5/1/2009……ξημερώματα Τρίτης.<br /><br />Σχολάω από την φάμπρικα, πετάω τη στολή, φοράω το το τζην της εργατιάς, και πετάγομαι στο γειτονικό ουζερί, το κρητικό, να πιω μια ρακή με την Δέσποινα και τον Δημήτρη. Ο Δημήτρης, ανένταχτος αναρχικός και δημοσιοκάφρος, που γνώρισα στη Θεσσαλονίκη, και φυσικά η κουβέντα μας, γαρνιρισμένη με χταποδάκι και αθερίνα, γύρω από τα πολιτικά, την επανάσταση,τον άτυχο μπατσούλη, τα Εξάρχεια, τις ανθρώπινες σχέσεις,την Παλαιστίνη. Ήσυχο βράδυ, εμείς και μια παρέα ακόμη , στη γωνία,δυο άνδρες μια γυναίκα.<br />Η άλλη παρέα, φεύγει…..περνάει προς το μέρος μας. Ο Δημήτρης, απευθύνεται στον έναν άνδρα.<br />-Καλησπέρα σας, κύριε Κούνδουρε….καλή χρονιά, πως τα βλέπετε τα πράγματα?<br />Αυτό ήταν….ποιος την έπιανε μετά τη Λου, παρέα με τον Κούνδουρο, να με σιγοντάρει, σε ένα ντελίριο κεφιού και επανάστασης, η αλλαζονική μου ταπεινότητα να δίνει ρεσιτάλ….και κάτι τέτοια τα γουστάρει ο Κούνδουρος…..τι να λέμε τώρα…θράσσος και πολιτισμός!!!!!!<br /><br />Εγώ και ο Νίκος Κούνδουρος!<br /><br /><br />Απλά τα γράφω, να ‘χω να θυμάμαι!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-4505085018016904833?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-7651210521644357062008-12-31T09:59:00.004+02:002009-01-28T18:28:41.645+02:00<p class="MsoNormal"><br /></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">Βασικά,</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="mso-spacerun:yes"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">καλημέρα σας</span></p> <p class="MsoNormal"><o:p><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> </span></o:p></p> <p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">η αλήθεια είναι ότι η απουσία μου από την μπλογκόσφαιρα, έγινε τόσο αισθητή…..που δεν μπορούσα να μη γράψω δυο λόγια, παρά το βεβαρημένο του προγραμματός μου (τσιγάρο, πρέφα και καφέ, μαζί με δώδεκα Πράγες και πέντε Ροβανιέμια, όλα από εμένα εξαρτιώνται). Μετά λοιπόν από τα χιλιάδες ανώνυμα </span><span lang="EN-US" style="mso-ansi-language:EN-US"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">mails</span></span><span lang="EN-US"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">που κατέκλυσαν το γραμματοκιβώτιο μου, αποφάσισα να προβώ σε μια βαρυσήμαντη δήλωση.</span></p> <p class="MsoNormal"><o:p><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> </span></o:p></p> <p class="MsoNormal"><em><b><span style="line-height: 115%; font-family: Arial, sans-serif; color: black; font-style: normal; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">Imiliori agouri</span></span></b></em><span class="apple-converted-space"><span style="line-height: 115%; font-family: Arial, sans-serif; color: black; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> </span></span></span><span class="apple-style-span"><span style="line-height: 115%; font-family: Arial, sans-serif; color: black; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">apo </span></span></span><span class="apple-style-span"><span lang="EN-US" style="line-height: 115%; font-family: Arial, sans-serif; color: black; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">Lou</span></span></span><span class="apple-style-span"><span style="line-height: 115%; font-family: Arial, sans-serif; color: black; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> (υποκοριστικό της ΤρελΛού)</span><span style="mso-spacerun:yes"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">    </span></span><b style="mso-bidi-font-weight:normal"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">kronia polla!!!!!!</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><o:p></o:p></span></b></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span class="apple-style-span"><b style="mso-bidi-font-weight: normal"><span style="line-height: 115%; font-family: Arial, sans-serif; color: black; "><o:p><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> </span></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal"><span class="apple-style-span"><span style="line-height: 115%; font-family: Arial, sans-serif; color: black; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">Κάνοντας μια προσωπική ανασκόπηση της χρονιάς που πέρασε, τι να θυμηθώ, τι να αφήσω…..</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><o:p></o:p></span></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">Ένας</span><span style="mso-spacerun:yes"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">   </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">χρόνος……Τα καταφέραμε…..ένας χρόνος ιστολογείν…..τρία και κάτι χρόνια ζωης…μπορεί η ταυτότητα να δείχνει προς τα τριανταπέντε, αλλά και ο Μηλιώκας είναι δώδεκα χρονών και μεγαλοδείχνει.</span></p> <p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">Έτσι κι εγώ,</span><span style="mso-spacerun:yes"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">  </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">είμαι τριών ετών, κι εδώ κι ένα χρόνο </span><span lang="EN-US" style="mso-ansi-language:EN-US"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">blogger</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">…….εμ…όλα τα ‘χα η Μαριωρή, αυτό θα μου ‘λειπε?</span></p> <p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">Αυτό το ιστολόγιο ξεκίνησε εγωιστικά….το δικό σας πως ξεκίνησε? Έσβηνε η Αμαλία, όταν έμαθα για το χώρο. Μελέτησα, ξεχάστηκα, δεν ασχολήθηκα….Κάηκε η Πελλοπόνησος, και με κατεβάσατε στην πορεία σας, δε φόρεσα μαύρα, όπως προστάζατε, μα κατέβηκα, έστω και με ροζ….σας ψαχούλεψα περισσότερο…..</span></p> <p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">5 Δεκέμβρη του 07, γεννήθηκε η Λου….και το </span><span lang="EN-US" style="mso-ansi-language:EN-US"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">nosceteipsum</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">, ένα βράδυ, ανάμεσα σε μια φτηνιάρικη έκδοση του Σέξπηρ, τις εγωιστικές μου προθέσεις, και μια απέραντη μοναξιά……Εν τέλει, δεν είμαι τίποτα παραπάνω, παρά η απέραντη μοναξιά μου.</span></p> <p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">Κι ύστερα, κι ύστερα, πήρα φόρα και κοτσάρισα και τα <a href="http://anerotitapantimata.blogspot.com/">Ανερώτητα Απαντήματα</a>….και κάπως έτσι γνωριστήκαμε.</span></p> <p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">Έτσι γνώρισα και τον Χρήστο, που μου αγόρασε ένα ζευγάρι γόβες (σαν τη διαφήμιση, κερδίστε χρήματα, από το ιστολόγιό σας), κι έμπλεξα με το ΣΥΡΙΖΑ, κι αφού δεν έπιασα ως Ρουβίτσα, έγινα Τσιπρίτσα….και ξεκόλλησα από τον καναπέ, και διαδήλωνα στο Τρίκυκλο….και….και…..και ο Χρήστος </span><span lang="EN-US" style="mso-ansi-language:EN-US"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">Walker</span></span><span lang="EN-US"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">έφυγε, οι γόβες όμως είναι εδώ!!!</span></p> <p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">Ένας χρόνος φουλ……εντάξει, είχαμε και κανα δυο ρεκτιφιέ στα νοσοκομεία, αλλά από βόλτες, τρέλες, και επανάσταση, άλλο τίποτα…..ενώ στην ΨωροΚώσταινα, η Δεξιά καλά κρατούσε, με λίγες πρέζες Ζαχόπουλου, </span><span lang="EN-US" style="mso-ansi-language:EN-US"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">Siemens</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">, Βουλγαράκη, Ευφραίμ, και οικονομικής κρίσης……κι έφτασε τούτος ο Δεκέμβρης, μια ‘’εξοστρακισμένη΄΄ σφαίρα, ο μικρός Αλέξης, η συναντησή μου με έναν μποεμ πρίγκηπα, χίλια μύρια τόσα, για να διαπιστώσω ότι τούδε και στο εξής , με σώας τα φρένας (?) και συνειδητά, θα φοράω αποκλίνουσα συμπεριφορά……Έτσι θα με βρει, λοιπόν το 2009.</span></p> <p class="MsoNormal"><o:p><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> </span></o:p></p> <p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">Μη ξεχάσω….</span></p> <p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">Εδώ κι έξι μήνες διατυμπανίζω, ότι 2 Γενάρη του 09, θα κόψω το τσιγάρο, σκόπιμα δεν συμπληρώνω τα δυο πρώτα ψηφία της χρονολογίας….για να δούμε!!!</span></p> <p class="MsoNormal"><o:p><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> </span></o:p></p> <p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">Καλημέρα σας κι</span></p> <p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">Ευχαριστώ!!!!!</span></p> <p class="MsoNormal"><o:p><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> </span></o:p></p> <span class="apple-style-span"><span lang="EN-US" style="font-size:10.0pt; line-height:115%;font-family:&quot;-webkit-monospace&quot;,&quot;serif&quot;;mso-fareast-font-family: Calibri;mso-fareast-theme-font:minor-latin;mso-bidi-font-family:&quot;Times New Roman&quot;; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;color:black;mso-ansi-language:EN-US;mso-fareast-language: EN-US;mso-bidi-language:AR-SA"><a href="http://www.glitter-graphics.com"><img src="http://dl2.glitter-graphics.net/pub/1878/1878332j0dm7yh9tg.gif" width=500 height=225 border=0></a><br><a href="http://www.glitter-works.org" target=_blank>glitter-graphics.com</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-765121052164435706?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-29657154270326879392008-12-21T08:17:00.004+02:002009-01-28T18:29:02.915+02:00<div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><p class="MsoNormal">Το ξέρω…..είμαι αδικαιολόγητη…….απλά έμεινα να χαζεύω τα γεγονότα, ήταν, είναι και ελπίζω να είναι, καταιγιστικά.</p><p class="MsoNormal">Μια μικρή περιπέτεια υγείας, από την άλλη, και τέθηκα στο περιθώριο…..κρίμα….θα μπορούσα κάτι να σπάσω κι εγώ…..ελπίζω ΑΥΡΙΟ.</p><p class="MsoNormal">Δε θα πω τίποτε παραπάνω για την ώρα, να ευχηθώ μόνο χρόνια πολλά και καλά Χριστούγεννα!!!</p></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SU3frdpkkZI/AAAAAAAAAdg/gohj_dURTZE/s1600-h/dentrojpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 250px; height: 162px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SU3frdpkkZI/AAAAAAAAAdg/gohj_dURTZE/s320/dentrojpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5282123875761820050" /></a><br /> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Σας ασπάζομαι,</p> <p class="MsoNormal">Λου </p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Υ.Γ. Ο Αλέξης δε θα γυρίσει πίσω, ούτε το ποτάμι της οργής όμως.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-2965715427032687939?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-17325815194504102192008-12-01T00:12:00.001+02:002009-01-28T18:29:17.696+02:00<p class="MsoNormal"><br /></p> <p class="MsoNormal">Λουτρά Θερμών, Νομός Ξάνθης.Ο Κεμάλ μας περιμένει…ετοιμάζει στα γρήγορα, δυο μπριζόλες, χόρτα και καλό κόκκινο κρασί,και παίζει σε ένα φορητό <span lang="EN-US" style="mso-ansi-language:EN-US">dvd</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US" style="mso-ansi-language:EN-US">player</span><span lang="EN-US"> </span>, λαικά και σκυλάδικα στη διαπασών. Ποτέ δεν αφήνει ένα τραγούδι να παίξει ολόκληρο. Ωραίο το μαγαζί , του λέω, θα σου στοίχισε πολλά. Πήρα επιδότηση από το κράτος, απαντάει γεμάτος χαρά, δεν ξόδεψα τίποτα.Στο μέρος που είναι τα λουτρά, υπάρχει μόνο η ταβέρνα και τα δωμάτια του Κεμάλ, μια εκκλησία (για να ξέρουμε ότι είμαστε σε ελληνικό έδαφος, και φυσικά ένα τζαμί.Μας προειδοποιεί να μην επισκεφτούμε το ανοιχτό χαμάμ το βράδυ, γιατί πηγαίνουν κάποιοι Ρωσοπόντιοι, και μες την ερημιά, καλύτερα να πάμε στο κλειστό, δίπλα στην ταβέρνα.Αν και δεν έχω ζήσει την εμπειρία των χαμάμ, είναι αρκετά αργά, και με τη Δέσποινα, παίρνουμε τα κλειδιά και πάμε στο δωμάτιο.Μικρό, καθαρό, φτωχικό, περιποιημένο, πρέπει να ανάψουμε την ξυλόσομπα. Έξω ένα τσεκούρι, και χοντρά ξύλα….αρχίζει να μ΄αρέσει αυτή η εμπειρία. Έχοντας ζήσει σε χωριό, τα καταφέρνω, διδάσκω τη Δέσποινα στην κοπή των ξύλων, κι ανάβω φωτιά.Μιλάμε, γελάμε,<span style="mso-spacerun:yes">  </span>και κοιμόμαστε σαν πουλάκια.Ξυπνάω , πρωινό στα Πομακοχώρια.Καφεδάκι τούρκικο, στην ταβέρνα, από τον Χουσειν. Είναι ανιψιός μου, λέει ο Κεμάλ, εγώ με τη γυναίκα μου δεν έχουμε παιδιά, και ήρθε μαζί μας….ο πατέρας του, δουλεύει στην Ελευσίνα, του λέμε να ΄ρθει, να ζήσει μαζί μας, ότι έχουμε είναι και δικό του…..Θα ΄ρθει, κάποτε του λέω, και ο καλοκάγαθος Κεμάλ, μου δείχνει φωτογραφίες, με την πομάκικη στολή, που του την δώρισαν γείτονες Βούλγαροι, και το μωρό του Χουσειν, και αστράφτει.Τελειώνω τον καφέ, και δοκιμάζω την εμπειρία του χαμάμ. Δεν βρίσκω περιγραφή, γι΄αυτή την αίσθηση. Αν και τα χαμάμ στις Θέρμες, δεν φημίζονται για την πολυτέλειά τους, ωστόσο εμένα μου αρέσει, το κιτς ντεκόρ, σε συνδυασμό με την αγνότητα των ανθρώπων, το βουνό, το οξυγόνο, τα δένδρα, την βροχή. Το βράδυ διαπιστώνουμε, ότι είμαστε μόνες μας στο άγνωστο.Πρέπει να φάμε κάτι, να κόψουμε ξύλα, και να κλειδαμπαρωθούμε.Μπαίνουμε στ’ αμάξι, πηγαίνουμε σε ένα χωριό. Μόνο ένα καφενείο, είναι ανοιχτό. Μπαίνουμε δειλά δειλά μέσα, δυό νάνοι Πομάκοι, οι ιδιοκτήτες, μας εξυπηρετούν…διακρίνω στα βλεμματά τους την αθωότητα, όπως στην ελληνική ύπαιθρο πριν χρόνια…να μην μακρυγορώ…γυρνάμε με κονσέρβες και τσίπουρα, κόβουμε και ξύλα,μόνες μας στο πουθενά, τρώμε, γελάμε και κοιμόμαστε.</p> <p class="MsoNormal">Η επόμενη μέρα?</p> <p class="MsoNormal">Χαμάμ, βόλτα στην Ξάνθη, όμορφη πόλη η Ξάνθη, το ωραιότερο κεμπάπ που έχω φάει στη ζωή μου, επιστροφή στις Θέρμες, πέρασμα από τον Εχίνο, ξύλα σόμπα και χαμάμ, και ματά ξανά χαμάμ.</p> <p class="MsoNormal">Σάββατο βράδυ, η πτήση από το αεροδρόμιο της Καβάλας, φτάνει στο Ελ. Βενιζέλος στις 21.00 ώρα τοπική.Αλλοπαρμένη, αναζωογονημένη, συναντώ δυο συναδέλφους στην έξοδο 5. Τα ‘ μαθες? Απολύσανε την Όλγα………..μου λένε.</p> <p class="MsoNormal">Το απόλυτο ξενέρωμα, η επιστροφή στην πραγματικότητα!</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-1732581519450410219?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-69186084829318060782008-12-01T00:11:00.001+02:002009-01-28T18:29:30.067+02:00<p class="MsoNormal"><br /></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Κάπως έτσι ξεκινήσαμε, ένα ταξίδι όπου μας βγάλει, από τη βροχερή Ναύπακτο, στο ομιχλώδες τοπίο των Τζουμέρκων, μια βόλτα στο θρυλικό γεφύρι της Άρτας, και τον ερειπωμένο μοναδικό φάρο του Αμβρακικού…..αυτά τα μέρη, τα ξέρω καλά, τζάκι, τσίπουρο, νόστιμο μαγειρεμένο φάγητο στο χωριό, φύση, υγεία, θαλπωρή….δε θα γράψω περισσότερα, για τις μέρες στην Δυτική Ελλάδα, δεν είναι εξάλλου πρωτόγνωρα βιώματα για μένα.Συνεχίζουμε, Γιάννενα, Μέτσοβο, φωτογραφίες στα χιόνια, γνωρίζοντας στο άσπρο φιατάκι μας, τη Βάλια Κάλντα. Το βράδυ της Δευτέρας, μας βρίσκει Θεσσαλονίκη. Δυο διανυκτερεύσεις σε ένα κοινόβιο στην Άνω Πόλη, με φτάνουν στα οριά μου.Δοκιμάζομαι συναισθηματικά, δεν αντέχω πλεον το <span lang="EN-US" style="mso-ansi-language:EN-US">fake</span>, και το διατυμπανίζω ακόμη κι εκεί που φιλοξενούμαι.Τετάρτη μεσημέρι, ξεκινάμε για άγνωστους σε μένα προορισμούς. Βλέπω το Άγιο όρος από μακριά, (που είναι ο Ευφραίμ, οέο), περνάμε από Καβάλα, από τις ομορφότερες ελληνικές πόλεις, η Θάσος φωτίζει απέναντι (ένα νησί που θέλω χρόνια να επισκεφτώ). Μπαίνουμε στην Ξάνθη, ψάχνουμε τις πινακίδες. Έχει νυχτώσει, και ο δρόμος για τα Πομακοχώρια, είναι δύσκολος τη νύχτα. Προς Εχίνο…….και φτάσαμε. Η Δέσποινα μου δείχνει τις σκουριασμένες μπάρες, που χώριζαν παλιά τα χωριά, από τον υπόλοιπο κόσμο (εντός ελλαδικής επικράτειας, εγκληματική ελληνική πολιτική, αναλογίζομαι). Είναι βράδυ, το μόνο που φωτίζει, είναι οι μιναρέδες από τα τζαμιά, στα πρώτα χωριά. Έχουμε <span style="mso-spacerun:yes"> </span>ενημερώσει τον Κεμάλ, για δωμάτιο.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-6918608482931806078?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-20935094030948334172008-11-19T23:33:00.001+02:002009-01-28T18:29:59.763+02:00<p class="MsoNormal"><br /></p><p class="MsoNormal"><br /></p><p class="MsoNormal">Καλησπέρα<span style=""> </span>σας…….Πάει καιρός που έχουμε να τα πούμε…..η αλήθεια είναι ότι δεν είχα τα κουράγια.</p> <p class="MsoNormal">Έτσι είναι η ζωή…….τα ΄χει αυτά……απώλειες, εντάσεις, ανασφάλειες, η δαμόκλειος σπάθη της απόλυσης (ανήκω σε εκείνους, που τους περιμένουν στην γωνία, αφορμή, η οικονομική κρίση), με τέτοια ψυχολογία, διαδικτυακά, περιπλανιώμουνα στο <span style="" lang="EN-US">zoo, </span>παιζοντας <span style="" lang="EN-US">sudokou</span>, σπαταλώντας τον όποιο ελεύθερο χρόνο μου σε ανούσιες διασκεδάσεις<span style="" lang="EN-US">………………………</span>μπλα μπλα μπλα…………………η δεκαπενθήμερη άδεια έπεσε σαν μάννα εξ ουρανού………….κι έτσι φορτώνω τα μπογαλάκιά μου και παρέα με τη Δέσποινα<span style=""> </span>, και χαλασμένα αμορτισέρ, ξεκινάμε ένα ταξίδι <span style=""> </span>Άρτα, Γιάννενα, Θεσσαλονίκη, Ξάνθη και Πομακοχώρια, χορεύοντας με τους λύκους, με αλήτικη διάθεση…..δίχως πρόγραμμα, κι όπου μας βγάλει…..</p> <p class="MsoNormal">Ελπίζω μόνο, κάπου να με βρω………………….ψάχνω να με βρω, και δε βαριέσαι, ας με ξανααφήσω μετά….</p> <p class="MsoNormal">Για την ώρα, μια ζεστή ζεστή καλησπέρα, ίσως να γυρίσει η Λου, και τα ξενελέμε!!!!!!!!!!!!!</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-2093509403094833417?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-78587447753429847982008-10-13T21:02:00.003+03:002008-10-13T21:07:15.873+03:00<div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;">Έφυγες από κοντά μας, Παρασκευή 10 Οκτώβρη.<br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;">Κουρσάρος της ασφάλτου, παντιέρα το μπουφάν το πλαστικό......</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;">Καλό ταξίδι, να ΄ναι φίλε, το στερνό σου.....</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;">Δε θα σε ξεχάσω ποτέ!!!!</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-7858744775342984798?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-34745916613032743772008-09-29T20:06:00.002+03:002009-01-28T18:30:15.707+02:00<p class="MsoNormal">Κυριακή 28 Σεπτέμβρη, πουρνό πουρνό, με ένα τζινάκι, σαγιονάρα, και λεπτό πουκαμισάκι, καταφθάνω στο Ελ. Βενιζέλος (αυτή τη φορά σαν πελάτης), αντικρύζοντας μια συνεφιασμένη Αθήνα. Μα εγώ, άλλη πόλη άφησα πίσω.</p> <p class="MsoNormal">Από την Κύπρο, λοιπόν……</p> <p class="MsoNormal">Το νησί της Αφροδίτης, το επισκέφτηκα πρώτη φορά, πριν δυό χρόνια.Θυμάμαι, ήταν βράδυ, πηγαίνοντας<span style="mso-spacerun:yes">  </span>προς Λευκωσία, όταν αντίκρυσα την τεράστια φωταγωγημένη σημαία, με το μισοφέγγαρο, στον Πενταδάκτυλο. <span style="mso-spacerun:yes"> </span>Μια εικόνα, ανεξίτηλη στη μνήμη, μια εικόνα που πονάει. Γνώρισα τότε την πόλη, τη μόνη διχοτομημένη στον κόσμο, <span style="mso-spacerun:yes"> </span>βόλταρα στην πράσινη γραμμή, είδα το σπίτι του θείου μου, στη νεκρή ζώνη, ένα σπίτι νεόδμητο το ’74, που το βλέπεις να σαπίζει, σε απόσταση λιγότερη των 100 μέτρων, μα δε μπορείς να πας, και με ποικίλα συναισθήματα, την πικρία από τη μια, και τη θλίψη, για όσα συνέβησαν σε τούτο τον τόπο, ίσως και μια προπατορική ενοχή, γιατί είμαι Καλαμαρού, και φέρω ευθύνη για την εισβολή, τι κι αν γεννήθηκα ένα μήνα μετά, και από την άλλη, <span style="mso-spacerun:yes"> </span>την απορία, τόσος συσσωρευμένος πλούτος, μια μικρή Αγγλία….κάπου στην Ανατολή. <span style="mso-ansi-language:EN-US"><span style="mso-spacerun:yes"> </span></span>Ξέκλεψα τότε, μια δυο μέρες, και πετάχτηκα στη Λεμεσό, σε ένα σπίτι δίπλα στη θάλασσα<span lang="EN-US" style="mso-ansi-language:EN-US">,</span>……ορκίστηκα να ξαναπάω.</p> <p class="MsoNormal">Κύπρος 2008.</p> <p class="MsoNormal">Φτάνω στην μόνη κομμουνιστική ευρωπαική χώρα, στις 8.00 το πρωί , Σάββατο 20 Σεπτέμβρη. Δεν είναι σκόπος μου, να περιηγηθώ το νησί, μόνο να αράξω στο σπίτι δίπλα στη θάλασσα, και ίσως μια βόλτα στην Πάφο, που έχω ακούσει τα καλύτερα.Η νίκη της Ανόρθωσης επί του Ολυμπιακού, με έκανε να σκαλίσω λίγο και πληροφορίες για την Αμμόχωστο, την νεκρή πόλη, μα<span style="mso-spacerun:yes">  </span>δεν θα πάω, συλλογίζομαι, θέλω μόνο να ξεκουραστώ.</p> <p class="MsoNormal">Τελικά, ένα άρτιο οδικό δίκτυο, σε ένα κράτος που απέχει παρασάγκας από την Ψωροκώσταινα, και οι φιλόξενοι ‘’κουμπάροι΄΄ που θέλουν να με τιμήσουν, γιατί τους επισκέφτηκα, με κάνει να αλλάξω γνώμη.</p> <p class="MsoNormal">Πάφος, Λάρνακα, Αγία Νάπα, Παραλίμνι, Δερύνεια, αντικρύζω<span style="mso-spacerun:yes">  </span>σε απόσταση 3-4 χιλιομέτρων και τη στοιχειωμένη <span lang="EN-US" style="mso-ansi-language:EN-US">Famagousta. </span>Η καρδιά μου πονάει, οι οικοδεσπότες μου, πιο σκληροί, βαρέθηκαν πια, μια πίκρα μόνο, και να βρεθεί λύση. Πιστεύουν, ότι θα βρεθεί λύση, σύντομα. Ο Χριστόφιας διαπραγματεύεται στην Νέα Υόρκη.Βολτάροντας με τις πολύτελεις <span lang="EN-US" style="mso-ansi-language:EN-US">bmw </span>και <span lang="EN-US" style="mso-ansi-language:EN-US">mercedes </span>τους, τρώγοντας σε επαύλεις , και πίνοντας ποτά σε υπερπολυτελή ξενοδοχεία, καταφέρνω να τους σκαλίσω μνήμες του ’74.</p> <p class="MsoNormal">Βλέπεις το χωριό μου? Μου λέει η Μαρούλα….είναι κάτω ακριβώς από την τούρκικη σημαία, στον Πενταδάκτυλο. Πήγα το 2003, συνεχίζει, στο σπίτι μου, έμενε μια οικογένεια, καλοί άνθρωποι, μας καλέσανε να πιούμε καφέ και να φάμε, πώς να πάω σπίτι μου, σαν καλεσμένη? Δεν πήγα…..</p> <p class="MsoNormal">Η Μαρούλα μου έδειξε, και έναν τούρκικο μαχαλά στη Λάρνακα, στην περίφημη παραλία των Φοινικούδων.Μετά την εισβολή,οι Τουρκοκύπριοι εκδιώχθηκαν από εδώ, και ήρθαν πρόσφυγες από τα κατεχόμενα.Απορώ, οι Ελληνοκύπριοι σ΄αυτό τον μαχαλά, δεν πειράξανε τα ονόματα των οδών, το τζαμί δεν γκρεμίστηκε, απλά χτίσανε λυόμενα, πιστεύουν ότι κάποτε θα γυρίσουν οι Τουρκοκύπριοι, όπως κι εκείνοι, στα μέρη που γεννήθηκαν. </p> <p class="MsoNormal">Ιστορίες, πολλές, συγκινητικές……κάτι όμως που βίωσα, και με στιγμάτισε<span style="mso-spacerun:yes">  </span>όσο τίποτε άλλο, ήταν η ανυδρία. Η Κύπρος διψάει…………οχτώ μέρες στο νησί, βιώνοντας αυτή την δίψα….βλέποντας το όρος Τρόοδος, να ξερένεται……καταναλώνοντας όσο μπορούσα, λιγότερο νέρο. <span lang="EN-US" style="mso-ansi-language:EN-US">Bentley, Rols-Roys, </span>τεράστια και πολυτελή ξενοδοχεία, και σπίτια, μα το νερό είναι χρυσός…………</p> <p class="MsoNormal">Η Πέτρα του Ρωμιού, τα διάσπαρτα αρχαιολογικά μνημεία…………..ναι, η Κύπρος είναι ελληνική, σκέφτομαι.</p> <p class="MsoNormal">Τόσα πολλά, να δεις, να νοιώσεις, να ζήσεις, μα μην καταντώ κουραστική……………..</p> <p class="MsoNormal">Έφτασα χθες, έχοντας πλήρη άγνοια, για τα ελλαδικά δρώμενα…………..και με εκείνα και με τούτα, βρέθηκα από την Τσίπρο, στον Τσίπρα, στο φεστιβάλ της νεολαίας Συνασπισμού. Δεν παρέλειψα να αστειευτώ με τον Αλέξη, ήπια κι ένα ποτάκι σε ένα αναρχοκαφενείο στα Εξάρχεια, και σήμερα πουρνό πουρνό, γέμισα το ψυγείο μου, πλήρωσα τους λογαριασμούς,σιδέρωσα την στολή, κι είπα να γράψω και κάτι, σαν <span lang="EN-US" style="mso-ansi-language:EN-US">blogger</span> με ευαισθησίες, που αυτοπαινεύομαι.</p> <p class="MsoNormal">Αύριο, δουλεία……………ο Ναπολέων<span style="mso-spacerun:yes">  </span>μου έγραψε για τα καλά της εργασίας…………μα εγώ επιμένω, ΄΄εκτίω την ποινή μου στο Ελ.Βενιζέλος’’…………άραγε. θα ελευθερωθώ ποτέ?</p> <p class="MsoNormal">Καλό σας βράδυ!!!!!!!!!</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-3474591661303274377?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-81791001080806518032008-09-17T17:43:00.005+03:002008-09-18T14:43:09.096+03:00<div><br /></div><div><br /></div><div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SNI9wdOtmgI/AAAAAAAAAW8/E8HpiU0MhH4/s1600-h/5149419-md.jpg"><img src="http://3.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SNI9wdOtmgI/AAAAAAAAAW8/E8HpiU0MhH4/s320/5149419-md.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5247324418529401346" style="display: block; margin-top: 0px; margin-right: auto; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; text-align: center; cursor: pointer; " /></a><p class="MsoNormal"><br /></p><p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Καιρός φέρνει τα λάχανα, καιρός τα παραπούλια.<br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Τι, κι αν, φθινοπωριάζει?</span></span></p><p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Επιτέλους διακοπές και για μένα.</span></span></p><p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Κι αφού έβρασα στο ζουμάκι μου, κι έφαγα όλο το καλοκαίρι στην Αθήνα,</span></span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"> </span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">εξημέρωσε άσπρη μέρα και δια εμέ.</span></span></p><p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Κι εμάζευκα μέρικα ριάλια, ας είναι καλά οι πιστωτικές…..και αναχωρώ, λαλώ σας, για Κύπρο.</span></span><span lang="EN-US"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><o:p></o:p></span></span></span></p><p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Να αράξω λοιπόν, στο σπίτι, δίπλα στη θάλασσα…………………………………</span></span></p><p class="MsoNormal"><o:p><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"> </span></span></o:p></p><p class="MsoNormal" align="center" style="text-align: center; "><b><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ΦΕΥΓΩ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><o:p></o:p></span></span></b></p><p class="MsoNormal" align="center" style="text-align: center; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Δέκα μέρες………δέκα μέρες……..δέκα μέρες.</span></span></p><p class="MsoNormal" align="center" style="text-align: center; "><span style="color: black; color:text1;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Να μου λείψω, να αφεθώ</span></span></span></p><p class="MsoNormal" align="center" style="text-align: center; "><span class="apple-style-span"><span style="line-height: 115%; color:text1;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Να κοιμηθώ μ' ένα βιβλίο</span></span></span></span><span style="line-height: 115%; color:text1;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><br /></span></span><span class="apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">να μου αγοράσω ένα πλοίο,</span></span></span><span class="apple-converted-space"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"> </span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><br /></span></span><span class="apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">να χαστουκίσω το φεγγάρι</span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><br /></span></span><span class="apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">και να πληρώσω τον βαρκάρη</span></span></span></span></p><p class="MsoNormal" align="center" style="text-align: center; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">…………………………………………..</span></span></p><p class="MsoNormal" align="center" style="text-align: center; "><span class="apple-style-span"><span style="line-height: 115%; color:text1;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">να δώσω ρεύμα σ' ένα αστέρι</span></span></span></span><span style="line-height: 115%; color:text1;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><br /></span></span><span class="apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">να λάμπει μές το μεσημέρι</span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><o:p></o:p></span></span></span></p><p class="MsoNormal" align="center" style="text-align: center; "><span class="apple-style-span"><span style="line-height: 115%; color:text1;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">……………………………..</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><o:p></o:p></span></span></span></span></p><p class="MsoNormal" align="center" style="text-align: center; "><span class="apple-style-span"><span style="line-height: 115%; color:text1;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">να με πηγαίνω περιπάτους</span></span></span></span><span style="line-height: 115%; color:text1;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><br /></span></span><span class="apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">πέρα στα βράχια και στις βάτους</span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><br /><br /></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><o:p></o:p></span></span></span></p><p class="MsoNormal" align="center" style="text-align: center; "><span style="line-height: 115%; color:text1;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">………………………………<br /><br /></span></span><span class="apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">να μου απαγγέλλω ποιηματάκια</span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><br /></span></span><span class="apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">για του μπερντέ μου τα λαμπάκια</span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><br /></span></span><span class="apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">για τους ανθρώπους που πληθαίνουν</span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><br /></span></span><span class="apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">χωρίς να ξέρουν που πηγαίνουν</span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">.</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><o:p></o:p></span></span></span></p><p class="MsoNormal" align="center" style="text-align: center; "><span class="apple-style-span"><span style="line-height: 115%; color:text1;"><o:p><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"> </span></span></o:p></span></span></p><p class="MsoNormal" align="center" style="text-align: center; "><span class="apple-style-span"><span style="line-height: 115%; color:text1;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Κι όταν απ΄το όνειρο ξυπνήσω</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><o:p></o:p></span></span></span></span></p><p class="MsoNormal" align="center" style="text-align: center; "><span class="apple-style-span"><span style="line-height: 115%; color:text1;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">……………………………………</span></span></span></span></p></div><div><br /></div><div><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SNI-S-RtVhI/AAAAAAAAAXE/prWZeKpBvWQ/s1600-h/2-2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SNI-S-RtVhI/AAAAAAAAAXE/prWZeKpBvWQ/s320/2-2.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5247325011515889170" /></a><div style="text-align: center;"><div style="text-align: left;"><br /></div><br /></div> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span class="apple-style-span"><span style="line-height: 115%; color:black;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Κι όμως, δεν είναι όνειρο. Φεύγω, λέμε……….</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><o:p></o:p></span></span></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span class="apple-style-span"><span style="line-height: 115%; color:black;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Τα λέμε σε δέκα μέρες………………</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><o:p></o:p></span></span></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span class="apple-style-span"><span style="line-height: 115%; color:black;"><o:p><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"> </span></span></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span class="apple-style-span"><span style="line-height: 115%; "><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(102, 0, 0);"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Φιλιά πολλά!!!!!!!!!!</span></span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><o:p></o:p></span></span></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><span class="apple-style-span"><span style="line-height: 115%; color:black;"><o:p><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"> </span></span></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify"><span class="apple-style-span"><span style="line-height: 115%; "><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(153, 0, 0);">Ραντεβού τον Οκτώβρη</span></span></span></span></span></span></span><span style="color:black;mso-themecolor:text1;"><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-8179100108080651803?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-18032458755340616202008-09-13T10:05:00.004+03:002008-09-18T07:50:30.934+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SMtmoDu2XNI/AAAAAAAAAWE/AYtEhFakq38/s1600-h/34423686.unluckysmall.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SMtmoDu2XNI/AAAAAAAAAWE/AYtEhFakq38/s320/34423686.unluckysmall.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5245399029385682130" /></a><br /><span class="Apple-style-span" style=" ;font-family:Tahoma;font-size:13px;"><p><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"><br /></span></p><p></p><div style="text-align: center;">Εγώ χρειάζομαι τραύματα για να 'μαι<br /></div><div style="text-align: center;">κείνος που είμαι, βέλη και ημερομηνίες<br /></div><div style="text-align: center;">να καρφώνονται πάνω μου, πόνο δίχως αιτία<br /></div><div style="text-align: center;">για να κλαίω τη μοίρα μου, ποθητή οδύνη,<br /></div><div style="text-align: center;">αγαπημένο μαρτύριο, δίψα για αίμα, χαρά<br /></div><div style="text-align: center;">θανάτου στα εχθρικά μου χέρια<br /></div><div style="text-align: center;">που με θέλουν νεκρό για να μ' αγαπούνε<br /></div><div style="text-align: center;">και μου ορμάνε από μέσα μου<br /></div><div style="text-align: center;">και κάνουν τον τρόμο χαράκωμα και τη λύπη <br /></div><div style="text-align: center;">στρατηγική της ήττας μου.<br /></div><p></p><p></p><div style="text-align: center;">Εγώ χρειάζομαι τραύματα για να κοιτάζω<br /></div><div style="text-align: center;">μ' αυτά -κόκκινα μάτια- τη μάχη<br /></div><div style="text-align: center;">όπου πεθαίνω στα χέρια του εαυτού μου.<br /></div><p></p><p><br /></p><p style="text-align: left;"><embed src="http://static.boomp3.com/player.swf?song=c0w2tigj3_o" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="200" height="20" allowscriptaccess="always" align="middle"></embed><a style="font-size: 9px; color: #ccc; letter-spacing: -1px; text-decoration: none" target="_blank" href="http://boomp3.com/listen/c0w2tigj3_o/traumataki">Boomp3.com</a><img style="visibility:hidden;width:0px;height:0px;" border="0" width="0" height="0" src="http://counters.gigya.com/wildfire/IMP/CXNID=2000002.0NXC/bT*xJmx*PTEyMjEyNTU5MTAwNzMmcHQ9MTIyMTI4OTYzNjk*MiZwPTcwNzUxJmQ9Jm49YmxvZ2dlciZnPTEmdD*mbz*zNmU5OWJkN2E5Mzk*NDI*OGYwN2EzY2NjYTgwNThhNA==.gif" /><br /></p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-1803245875534061620?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-7076576982067282652008-09-09T22:03:00.005+03:002008-09-09T22:15:54.521+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SMbLXzGm3cI/AAAAAAAAAV8/q529q5hGYeQ/s1600-h/B0000094.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SMbLXzGm3cI/AAAAAAAAAV8/q529q5hGYeQ/s320/B0000094.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244102425834872258" /></a><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(102, 0, 0);">Πόσα ακόμη?</span></span></span></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style=" font-style: italic; font-weight: bold;font-size:24px;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style=" font-style: italic; font-weight: bold;font-size:24px;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style=" font-style: italic; font-weight: bold;font-size:24px;"><br /></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style=" font-style: italic; font-weight: bold;font-size:24px;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-style: normal; font-weight: normal; white-space: pre; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; font-family:Arial;font-size:13px;"><embed src="http://static.boomp3.com/player.swf?song=c0strewou_j" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="200" height="20" allowscriptaccess="always" align="middle"></embed><a style="font-size: 9px; color: #ccc; letter-spacing: -1px; text-decoration: none" target="_blank" href="http://boomp3.com/listen/c0strewou_j/psema">Boomp3.com</a></span><br /></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; white-space: pre; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px;font-family:Arial;font-size:48px;"><br /></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; white-space: pre; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px;font-family:Arial;font-size:48px;"><br /></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; white-space: pre; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px;font-family:Arial;font-size:48px;"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-707657698206728265?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-74337028878611491942008-09-01T22:10:00.008+03:002008-09-29T12:05:01.966+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SLxAgPfIsQI/AAAAAAAAAV0/AOI2Ei_uQNA/s1600-h/Darkness.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SLxAgPfIsQI/AAAAAAAAAV0/AOI2Ei_uQNA/s320/Darkness.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241134989009531138" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 204);"><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">Χωρίς λόγια!!!!!!!!</span></span></span><br /></div><span style="font-weight: bold;"><br />                                                     <span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: Arial; font-size: 13px; font-weight: normal; white-space: pre; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><embed src="http://static.boomp3.com/player.swf?song=c1eivs4f0_x" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="200" height="20" allowscriptaccess="always" align="middle"></embed><a style="font-size: 9px; color: #ccc; letter-spacing: -1px; text-decoration: none" target="_blank" href="http://boomp3.com/listen/c1eivs4f0_x/peppino-di-capri-melancholie">Boomp3.com</a></span><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-7433702887861149194?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-38124508866100748092008-08-25T16:39:00.003+03:002008-09-18T07:50:04.960+03:00<p class="MsoNormal">Αυτό το μήνυμα μου στάλθηκε πριν δέκα μέρες.</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><i style=""><span style="color: rgb(192, 80, 77);">Γεια, ήθελα μονο να σου πω ενα ευχαριστώ που έβαλες το κείμενό μου με το Χρηστάκη και το μπουρδέλο του ενυπόγραφο! Το εκτιμάω πάρα πολύ! Πώς ήξερες ποιού είναι; διάβαζες Καλειδοσκόπιο;<br /><br />Κωστής Παττακός<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><i style=""><span style="color: rgb(192, 80, 77);"><o:p> </o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><span style="color:black;">Εγώ? Πότε? Πως? Τι? Τι έχω κάνει πάλι, αναλογίστηκα….διότι ως γνωστόν, ο κλέφτης<span style=""> </span>(βλέπε εμένα και τον Παλαιοκώστα) τον πρώτο χρόνο χαίρεται.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color:black;">Ζήτησα από τον Κωστή, να μου εξηγήσει τι ακριβώς εννοεί,<span style=""> </span>ενώ ταυτόχρονα έσπαγα το κεφάλι μου, να δω τι έγκλημα έχω κάνει πάλι.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color:black;">Εύρηκα, αναφώνησα, όταν είδα μια παλιά ανάρτησή μου στα <a href="http://anerotitapantimata.blogspot.com/2008/03/blog-post_19.html">Ανερώτητα Απαντήματα</a><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color:black;">Κατάλαβα ότι ο νέος <span style=""> </span>μου φίλος δε με ειρωνεύοταν , απλά με ευχαριστούσε, που τον τίμησα βάζοντας το όμορφο κειμενό του στο </span><span lang="EN-US" style="color:black;">blog </span><span style="color:black;">μου.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color:black;">Και καλά, ο Κωστής έπραξε τα δέοντα, εγώ όμως?<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color:black;">Είναι δυνατόν? Εγώ? Να βάλω κείμενο ενυπόγραφο? Μάταια προσπαθούσα να του εξηγήσω,<span style=""> </span>ότι κάποιο λάθος έγινε. Ουδεμία πρόθεση<span style=""> </span>είχα να βάλω το ονομά του στο κείμενο, απλά, ο δαίμονας του ΑΝΤΙγραφείου, μου ξέφυγε στο </span><span lang="EN-US" style="color:black;">copy-paste, </span><span style="color:black;">συμβαίνουν και αυτά.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color:black;">Ύστερα, θύμωσα με τον εαυτό μου. Δε θα γίνω ποτέ, καταξιωμένη κλέφτρα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color:black;">Θυμήθηκα τα χρόνια της αθωότητας, τότε που έκλεβα τσίχλες στον Καταναλωτή, στην Κυψέλη, θυμήθηκα τα νύχια που έκλεψα στο χωριό, τις φοιτητικές τρέλες, τότε που με μπαγλάρωσαν οι μπάτσοι, με μια χούφτα τασάκια, από τις καφετέριες της Νέας Φιλάδελφειας, τότε που έκανα σετ από μαχαιροπήρουνα, κλέβοντας και τραγουδώντας στην Κοταρού.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color:black;">Θυμήθηκα την <a href="http://nosceteipsum33.blogspot.com/2008/06/blog-post_07.html.">Χριστίνα Σαβατιαννού</a><span style=""><a href="http://nosceteipsum33.blogspot.com/2008/06/blog-post_07.html."> .</a> </span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color:black;">Ακολούθησε μια αλληλογραφία με τον Κωστή,<span style=""> </span>χάρηκα που γνωριστήκαμε, έστω κι έτσι, με γράμματα και </span><span lang="EN-US" style="color:black;">pixels, </span><span style="color:black;">όπως λέει και η Χριστίνα, μου σύστησε και το –στα σπάργανα – <a href="http://johnnyplunders.blogspot.com/">ιστολόγιό </a>του, <span style=""> </span> και του υπόσχέθηκα, ότι μια μέρα θα τον κλέψω, και δε θα πάρει μυρώδια.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color:black;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color:black;">Τελευταίες μέρες του Αυγούστου. Η Ολυμπιάδα τελείωσε,<span style=""> </span>η κυβέρνηση δε τελειώνει με τίποτα, και ο Βασίλης Παλιοκώστας συνελλήφθη.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color:black;">Μετά και τη σύλληψη του καλού μου φίλου, του αδερφού του Μέγα των κλεφτών, Νίκου, με τίποτα δε μπορώ να ορθοποδήσω.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color:black;">Κάποιος μου μίλησε για<span style=""> </span></span>μεθυλτριενολόνη.</p> <p class="MsoNormal">Λέτε να βοηθήσει?</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);" class="MsoNormal">Σας ασπάζομαι</p> <p class="MsoNormal"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Λου</span><span style="color:black;"><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-3812450886610074809?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-5731168324738991072008-08-15T23:30:00.005+03:002008-09-09T22:08:36.442+03:00<div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);"><br /><br /><br />15/8/1974..............15/8/2008</span><br /></div><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SKXrscgGMLI/AAAAAAAAAVo/eLKKjmLioWY/s1600-h/Cat_Fancy.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SKXrscgGMLI/AAAAAAAAAVo/eLKKjmLioWY/s320/Cat_Fancy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5234849290685657266" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);"> Μα έγινα 34 ετών?</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-573116832473899107?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-62265877326067583752008-08-05T19:24:00.004+03:002008-09-09T22:09:12.574+03:00<p class="MsoNormal"><br /></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">-Στην Αθήνα τον Αυγουστο?</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">-Καλά, δε θα πας πουθενα?</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">- Δεν έχω άδεια, απάντησα..</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">Κι έτσι άκουγα, άλλον στην Αστυπάλαια, άλλον στην Κερκυρα, άλλον στην Κίμωλο………………….</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">-Καλά εσύ, δε θα πας πουθενα?</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">Αμάν πια, νισάφι…….έχω ένα τετραήμερο αρχές Αυγούστου…..μα που να πάω?</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">Μήπως Σίφνο? Μπα…..θα είναι φουλ. Μήπως Τζια? Δεν τρελαίνομαι….Τι λες, για Νάξο?Γουστάρω, αλλά, θα γίνεται της εταίρας…..Πάμε Κάρυστο?</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">Τρε μπανάλ, αλλά δε βαριέσαι….πάμε Κάρυστο.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">Τρε μπανάλ, έτσι ηχούσε από τις αφηγήσεις των φίλων, αν εξαιρέσεις τον Πλατανιστό, η πρωτεύουσα της Νότιας<span style=""> </span>Έυβοιας.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">Κι έτσι Παρασκεύη μεσημέρι, ξεκινήσαμε οδικώς…..περιδιαβαίνοντας Ερέτρια, Αλιβέρι, Αμάρυνθο και Νέα Στύρα, μια όμορφη διαδρομή (με εξέπληξε το μεταλλικό δάσος, οι περιβόητες ανεμογεννήτριες και τα αιολικά πάρκα, που έχουν κατακλύσει το νησί) για να καταλήξουμε στο Μαρμάρι.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">Όμορφο, ήσυχο, περίεργα ήσυχο για αρχές Αυγούστου…..να μείνουμε εδώ?</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">Μπα, ας πάμε Κάρυστο.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">Ήτανε 7.30 το απόγευμα, βρήκαμε ένα δωμάτιο στον Αετό,κάναμε μια βραδυνή βόλτα στην πόλη.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">Όμορφα, ήσυχα, με αρκετό κόσμο, με εξέπληξε η αφοπλιστική ευγένεια των Καρυστινών, με εξέπληξε όμως και ο άγριος άνεμος.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">Βράδυ, στο δωμάτιο, διαβάζω ένα πράσινο βιβλίο για την Καρυστία…..εγώ έχω δει ένα άγονο κυκλαδίτικο τοπίο, μα το βιβλίο μιλάει για την Όχη, το βουνό της Ήρας και του Θεού Βοριά, τι συμβαίνει εδώ? Αναλογίζομαι….</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">Σάββατο πρωί. Ξεκινάμε για τον Πλατανιστό, και την περίφημη παραλία Ποτάμι.Δε θα γράψω τίποτα παραπάνω, παρά μόνο……μια περίφημη στιχομυθία με την πιο<span style=""> </span><span style="" lang="EN-US">cult </span>φυσιογνωμια της Καρυστίας.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="" lang="EN-US">Rooms to let in </span>Ποτάμι Πλατανιστού.</p> <p class="MsoListParagraphCxSpFirst" style="text-align: justify; text-indent: -18pt; font-style: italic;"><!--[if !supportLists]--><span style=""><span style="">-<span style=""> </span></span></span><!--[endif]-->Έχετε δωμάτια?</p> <p class="MsoListParagraphCxSpLast" style="text-align: justify; text-indent: -18pt; font-style: italic;"><!--[if !supportLists]--><span style=""><span style="">-<span style=""> </span></span></span><!--[endif]-->Τι λες ρε Καραμήτρο…..φυσάει βοριάς,<span style=""> </span>με πήρε και με σήκωσε, όλα είναι μαύρα κι άραχνα, το κύμα με έγδαρε, η γυναίκα μου έφυγε, είμαι μόνος και πάντερμος, θέλω να φύγω κι εγώ, η γυναίκα μου έφυγε, δεν βάζω κανέναν σε δωμάτιο, πως ζητάς να σε στεγάσω?</p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 18pt; text-align: justify; font-style: italic;">Ο<span style=""> </span>ξενοδόχος στο Ποτάμι είναι ανένδοτος…..εδώ κάνει κουμάντο ο Θεός Βορέας….τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες.</p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 18pt; text-align: justify; font-style: italic;">Τον συμπάθησα τον γραφικό ξενοδόχο μεσήλικα στο Ποτάμι, κι ας ήταν ο μόνος Καρυστινός που προέβαλλε <span style=""> </span>αντιρήσσεις.</p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 18pt; text-align: justify; font-style: italic;">Στην Νότια Ευβοια κάνει κουμάντο ο Θεός κι όχι η αισχροκέρδεια, <span style=""> </span>σκέφτηκα. Κι όντως ο Θεός της Καρυστίας, δεν αστειεύεται. Το όνομα αυτού Βοριάς.</p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 18pt; text-align: justify; font-style: italic;">Πανέμορφο το ποτάμι…..κι εγώ <span style=""> </span>δαμάζοντας το κύματα…..σε μια πάλη με τη φύση…πάλη θανάτου?…πάλη υπαρξιακή?……..πόσο η ανθρώπινη μικρότητα, αναδυκνείει τη μεγαλειότητα <span style=""> </span>του να είσαι άνθρωπος.</p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 18pt; text-align: justify; font-style: italic;">Τι όμορφο να παλεύεις με τη φύση. Η Φύση<span style=""> </span>με δάμασε, τα αγνά εδέσματα στην ταβέρνα της κυρά Σοφίας ήταν<span style=""> </span>ηδονή.</p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 18pt; text-align: justify; font-style: italic;">Κυριακή….ο δρόμος μας πάει πάλι στο Ποτάμι……να παλέψω με τα κύματα του Κάβο-Ντόρο?</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">Προσπάθησα….εις μάτην….σύρθηκα, νομίζοντας ότι είμαι νεκρή, καθώς τα κύματα με ξέβραζαν στην άμμο. Ήμουν πλέον το θέαμα για ΄κείνους, που πρίν διασκέδαζαν έμενα στην πάλη τους με τη φύση. Υπάρχει Θεός, αναφώνησα…..και λέγεται Βορέας……και στην Νότια<span style=""> </span>Έυβοια, δε μας δείχνει εύνοια….τα κεφτεδάκια στην υπέροχη καντίνα, με παρηγόρησαν. Μες στις καλαμιές, σκεφτόμουνα…την ανθρωπινή μου φύση, μακριά από <span style="" lang="EN-US">ADSL</span>,<span style=""> </span>και<span style=""> </span><span style="" lang="EN-US">Mall, </span>και την οικτρή μας καθημερινότητα. Εδώ κάνει κουμάντο ο Βορέας……ας μη γελιόμαστε….</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style=""> </span>Με στενοχώρησε η τριανταδυάρα <span style="" lang="EN-US">plasma </span>στην καντίνα και η 7,5 ελβετική <span style="" lang="EN-US">jagouar, </span>αραγμένη στο Ποτάμι……όμως το πάνω χέρι το ΄χε ο Άνεμος Θεός, που έδιωξε το ανθρώπινο στοιχείο, και μένα μαζί, από εκείνο το μέρος<span style=""> </span>το παραδεισένιο.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">Το απόγευμα της Κυριακής, αν και δείλιαζα σε μια νέα αναμέτρηση με την Όχη, μας βρήκε στον δρόμο προς Άγιο Δημήτριο και το φαράγγι του,με απόληξη στην παραλία της Σχοινοδαύλιας.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">Στην καρδιά του πια, ο Θεός Βορέας μας αγκάλιασε,δε φυσούσε πια….μας άφηνε έκθαμβους να γευτούμε<span style=""> </span>τη διαδρομή….τη διαδρομή, όπου τα λόγια περιττεύουν, τη διαδρομή που με έκανε να γευτώ την μυστηριακή λατρεία του Βορέα, να αντιληφθώ τη ματαιότητα μου απέναντι στη φύση, πόσο ανθρώπινο να νοιώθεις την ασημαντότητά σου, ταξιδεύοντας το μάτι σου………….να θωρρείς και να μη μιλάς, μέχρι που το άγριο απόκρημνο φαράγγι με τους ήχους του νερού , και των χρυσαετών σε βγάζει στη Σχοινοδαύλεια…….</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">Δευτέρα, 4 Αυγούστου…..ο Βορέας μα ς έδιωξε….οι υποχρεώσεις μας<span style=""> </span>ίσως…….είμαι στην Αθήνα…..ακόμη δεν έχει αδειάσει η πόλη.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">Η<span style=""> </span>Νότια Εύβοια δε με θέλησε….δεν τη νίκησα.Παρέμεινα ένα ανθρωπάκι, να ενοχλώ το Βοριά, μα ασήμαντο να επιβληθώ…..Τι καριέρες, τι τράπεζες, αναγνωρισιμότητα, κύρος, χρήμα, ιδιοποίηση, γράμματα, στάση στα πράγματα πολιτική, άποψη για την ζωή, την τέχνη, την τεχνολογία, τον πολιτισμό?</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">Ένα κύμα στο Ποτάμι Πλατανιστού Ευβοίας με έφερε στα ίσα μου…….</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">Είμαι η Λου…εργάτρια σε φάμπρικα<span style=""> </span>(πολυτελείας έστω),μικροαστή σε σύγχηση?</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">Ίσως….με ιδεολογία μπριάμ? Πιθανότατα………..</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">Είμαι η Λου……στην Αθήνα….τον Αύγουστο….κι εδώ στους Αμπελόκηπους ο Θεός Βορέας μας εγκατέλειψε…είμαι η Λου, τραυματισμένη από το κύμα του Κάβο-Ντόρο, αμφιταλαντευόμενη, ανάμεσα στους ‘’Κήποι του Επίκουρου’’ του Γιάλομ, και στο ‘’μ.χ.’’ του Βασίλη Αλεξάκη……είμαι η νεοειλώτισσα που σε 5 ώρες θα δουλεύω…….και θα συνεισφέρω στην εγκαθίδρυση του ψηφιακού καπιταλισμού…μα <span style=""> </span>πάντα σε λανθάνουνα πορεία, ηθελημένα πια,για να μην ξεχνώ να παραμένω<span style=""> </span>Άνθρωπος!!!!!!</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">Καλή σας Εσπέρα!!!!</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;"><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">Υ.Γ.</span> Μου ‘γινε γινάτι, να τα βάλω με τους Θεούς στην Όχη…..θα πάω πάλι, να κεράσω τα μάτια μου, στο φαράγγι του Δημοσάρη και της Αρχάμπολης, να κολυμπήσω στο Ποτάμι ( αχ, να γυρίσει η γυναίκα του ξενοδόχου),<span style=""> </span>να στήσω μια σκηνούλα στη Σχινοδαύλεια, να προσκυνήσω το δρακόσπιτο της Ήρας, να ξαποστάσω στην όμορφη ταβέρνα στο Παραδείσι.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">Τι λέτε?</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-style: italic;">Φύγαμε?</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-6226587732606758375?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-81704951338007482912008-08-05T18:42:00.001+03:002008-08-05T18:44:39.306+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_Nnh1qsgLOZo/SJhxzap-oYI/AAAAAAAAAVQ/hcXhnDM1-dk/s1600-h/HPIM0170.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_Nnh1qsgLOZo/SJhxzap-oYI/AAAAAAAAAVQ/hcXhnDM1-dk/s320/HPIM0170.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231056095333491074" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_Nnh1qsgLOZo/SJhw0Qnw3EI/AAAAAAAAAVA/O3n9XLkGKoU/s1600-h/HPIM0172.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_Nnh1qsgLOZo/SJhw0Qnw3EI/AAAAAAAAAVA/O3n9XLkGKoU/s320/HPIM0172.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231055010308086850" border="0" /></a><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_Nnh1qsgLOZo/SJhuWwLTsNI/AAAAAAAAAUA/jDGOcGiMRlI/s1600-h/HPIM0171.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_Nnh1qsgLOZo/SJhuWwLTsNI/AAAAAAAAAUA/jDGOcGiMRlI/s320/HPIM0171.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231052304359338194" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_Nnh1qsgLOZo/SJhum4ooYrI/AAAAAAAAAUI/42s7s07WEX0/s1600-h/HPIM0180.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_Nnh1qsgLOZo/SJhum4ooYrI/AAAAAAAAAUI/42s7s07WEX0/s320/HPIM0180.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231052581507719858" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_Nnh1qsgLOZo/SJhu1tSMq1I/AAAAAAAAAUQ/fNSLamS2KwE/s1600-h/HPIM0188.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_Nnh1qsgLOZo/SJhu1tSMq1I/AAAAAAAAAUQ/fNSLamS2KwE/s320/HPIM0188.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231052836158876498" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_Nnh1qsgLOZo/SJhvGIh3XBI/AAAAAAAAAUY/cWUC6RECEIM/s1600-h/HPIM0189.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_Nnh1qsgLOZo/SJhvGIh3XBI/AAAAAAAAAUY/cWUC6RECEIM/s320/HPIM0189.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231053118350253074" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_Nnh1qsgLOZo/SJhvnxAnW2I/AAAAAAAAAUo/K_2d7R9IyUk/s1600-h/HPIM0193.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_Nnh1qsgLOZo/SJhvnxAnW2I/AAAAAAAAAUo/K_2d7R9IyUk/s320/HPIM0193.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231053696152329058" border="0" /></a><br /><br />Γύρισα? Ναι.....κι όμως είμαι ακόμη εκεί.....ποιός θα με φέρει πίσω?<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-8170495133800748291?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-25140182442418032142008-07-25T21:53:00.004+03:002008-07-30T23:43:53.105+03:00Καλησπέρα διαδικτυωμένη κλέφτρα!<br />Είπα να σου γράψω δύο λέξεις για να σου κάνουν νοερά παρέα πριν φύγεις για την καθημερινή σου απόδοση τιμών στον ελευθεριακο βενιζελικό αερολιμένα.<br />Είμαι στην Σαντορίνη και αναπολώ τη Σαμοθράκη. Κρύφτηκα για να μη βλέπω όλους αυτούς που κάνουν διακοπές ανάμεσα στις βιτρίνες των μαγαζιών και μόνο. Τα Φιρά αποπνέουν ένα άρωμα παρακμής και κακώς εννοούμενου τριτοκοσμισμού. Εξηγούμαι:η περιφέρεια του καπιταλισμού μετατρέπεται σε χώρο προσφοράς υπηρεσιών για την αστική και μεγαλοαστική τάξη του λεγόμενου πρώτου κόσμου.Ο εργαζόμενος στον τριτογενή τομέα σε αμιγώς τουριστικές περιοχές βιώνει αυτό που λέμε άναπτυξη μεσα στην υπανάπτυξη. Αναπτύσσει μία ιδιάδουσα συμπεριφορά εθελοδουλείας και υποτέλειας με έντονα χαρακτηριστικά αήθειας,μικροαστισμού,<div><wbr>φιλαργυρίας και χάνει την επαφή του με τη γη,το οικοσύστημα που τον περιβάλλει και κυρίως αποποιείται του κοινωνικού και ταξικού του ρόλου, σύμφωνα με τις 'ορθόδοξες' ερμηνείες που τον έχουν ως τώρα προσεγγίσει. Γι' αυτό αυτός ο τριτοκοσμισμός δεν έχει τα χαρακτηριστικά του μη ενταγμένου στο κυρίαρχο μοντελο αναπτυξης ελπιδοφόρου 'τρίτου κόσμου'.Αυτός ο τελευταίος θα είναι μία από τις μελλοντικές εστίες αντίστασης στην επικίνδυνη για την επιβίωση του ανθρώπινου είδους νεοβαρβαρότητα και την επίθεση κράτους και κεφαλαίου που έχει ήδη αρχίσει. Σε περιόδους κρίσης όπως η σημερινή, ο υποτελής εργαζόμενος των παρυφών του τριτογενή τομέα, καθότι είναι αντιπαραγωγικός και έχει τα χαρακτηριστικά που αναφέρω πιο πριν,δε θα επηρεαστεί από τη χειροτέρευση των λεγόμενων αντικειμενικών συνθηκών,δε θα αναπτύξει δηλαδή τη λεγόμενη λανθάνουσα επαναστατική συμπεριφορα. Αυτή είναι πιθανό να την εμφανίσει αποσπασματικά ο άνθρωπος του άλλου 'τρίτου κόσμου', λόγω αντικειμενικών παρά υποκειμενικών συνθηκών. Λόγω εξαθλίωσης δηλαδή παρά λόγω πολιτικής συνειδητοποίησης.Επειδή όμως αυτό δεν αποτελεί αυτό που οι μαθηματικοί λένε ικανή και αναγκαί συνθήκη,το καθήκον(που έλεγε και ο Καζαντζακης) του επαναστατημένου ανθρώπου είναι να δημιουργήσει τις υποκειμενικές αυτές συνθήκες. Να προκαλέσει ρήγματα στον παγκοσμιοποιημένο ολοκληρωτισμό. Να συνδέσει τους αγώνες για αυτοδιάθεση των λαών με το οραμα της κοινωνικής απελευθέρωσης.<br />Αυτά τα λίγα είναι το πρόπλασμα ένός μεγαλύτερου κειμένου που γράφω για συλλογικότητες και άτομα εντός και εκτός Ελλάδας.Θα χαρώ να μοιραστώ μαζί σου τις σκέψεις σου πάνω σ'αυτό.Σου εύχομαι να περάσεις μία νύχτα οσο το δυνατόν πιο ξεκούραστη.Αν μπορεί να συμβάλλει σ'αυτό το ζεστό φιλί που σου στέλνω, θα χαρώ ακόμα πιο πολύ και θα έχω άλλον ένα λόγο για να σου το ξαναστείλω και να σου το δώσω από κοντά<br /><br />Καλό βράδυ,<br /><br />Σπύρος<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div> <p><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Υ.Γ. </span><span style="font-style: italic;">Πήρα το mail, μου άρεσε, η αλήθεια είναι ότι τρέχω πανικόβλητη, κι όταν έχω λίγο χρόνο, καίω το κορμί μου στας Αττικάς παραλίας, ωραίο νησί το Πόρτο Εννέα……</span></p> <p style="font-style: italic;">Η διαθεσή μου περίεργη, σαν είμαι σπίτι, με τις ώρες κινέζικη πασιέντζα…..η μέρα σήμερα ξεκίνησε στραβά, από το τετραήμερο που έγινε τριήμερο, ρεπό του Αυγούστου, από ένα φάκελο στην τράπεζα με την οποία δάνειο δεν έχω συνάψει, από όσα ανέβαλλα για την Δευτέρα, από…..από…..</p> <p style="font-style: italic;">Τι να γράψω?Τι να πω? Έτσι βούτηξα το μήνυμα του Σπύρου……</p> <p style="font-style: italic;">-Να σε κλέψω? Του είπα………</p> <p style="font-style: italic;">-Γοητευμένος, απάντησε…………</p> <p style="font-style: italic;">Όλα σας φαίνονται ακατάληπτα, το ξέρω, μα είμαι η Λου κι οδεύω προς τον Αυγουστο……και είναι υπέροχη η αυγουστιάτικη Αθήνα, υπέροχη είναι όμως και η τριτοκοσμική Πάτμος…………..κι εγώ ζηλεύω….με τη ζήλεια ταξιδεύω…ενά η μετανάστρια από τη Σιέρα Λεόνε, εξηγεί στην <span style="" lang="EN-US">tv</span>, ότι τίποτε δεν τρέχει με τον Τσίπρα.</p> <p style="font-style: italic;">Εντάξει, αλλά χάθηκε, βρε παιδιά, να ΄μαι γυναίκα από τη Σιέρα Λεόνε?</p> <p style="font-style: italic;">Άντε κλείνω…..δουλεύω 4 το πρωί…..δουλεύω, έτσι, για να πηγαίνουν οι κυρίες μετανάστριες από τη Σιέρα Λεόνε διακοπές στην τριτοκοσμική Πάτμο…..</p> <p style="font-style: italic;"><o:p> </o:p></p> <p style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Καλό σας βράδυ</p> <p style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Η Λου στην Αθήνα, τον Αυγουστο!</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-2514018244241803214?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-85267841273223684862008-07-20T11:02:00.004+03:002008-07-20T11:14:31.944+03:00<p style="text-align: center;" align="center"><br /></p><p style="text-align: center;" align="center"><br /></p><p style="text-align: center;" align="center">Πάμε το Σάββατο, στους <span style="" lang="EN-US"><span style="font-weight: bold;">Encardia</span>?<o:p></o:p></span></p> <p style="text-align: center;" align="center">Μέσα, είπα…</p> <p style="text-align: center;" align="center"><o:p> </o:p></p> <p style="text-align: center;" align="center"><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/O5Swv0MkCa8&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><embed src="http://www.youtube.com/v/O5Swv0MkCa8&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" height="344" width="425"></embed></object></p> <p style="text-align: center;" align="center"><o:p> </o:p></p> <p style="text-align: center;" align="center">Και έτσι βρέθηκα χθες βράδυ, στο μικρό θεατράκι στα Τουρκοβούνια, διασκεδάζοντας το ΄΄πακέτο΄΄ Ξυδάκης, κουαρτέτο Οίστρος, <span style="" lang="EN-US">Encardia, </span>και έτσι έβαλα, άλλο ένα θερινό βράδυ στο κουτί του μυαλού με τα χρώματα.</p> <p style="text-align: center;" align="center">Παρέα με τον Σπύρο, ακούσαμε, θαυμάσαμε, αστειευτήκαμε, γελάσαμε, τραγουδήσαμε, κι ας μην έπνεε αεράκι στην πόλη. Μια όμορφη παράσταση, από τις γκρικάνικες ταραντέλλες των <span style="" lang="EN-US">Encardia, </span>σε ανατολίτικες μελωδίες, με την χαρισματική μαεστρία του Νίκου Ξυδάκη.Θυμήθηκα μια δήλωση των Ιταλών για τους Έλληνες. ΄΄Οι Έλληνες είναι Τούρκοι, που νομίζουν ότι είναι Ιταλοί΄΄ .Οι Έλληνες έιμαστε Βαλκάνια, σκέφτηκα, και όχι παίξε-γέλασε. Και είμαι χαρούμενη που γεννήθηκα Ελληνίδα, που χορεύω ταραντέλλες και τσιφτετέλι.</p> <p style="text-align: center;" align="center">Τι μου έμεινε από το χθεσινό βράδυ? Πέρα από τις όμορφες μουσικές, την παράσταση έκλεψε η κυρία στο πίσω διάζωμα. Μια γυναίκα γύρω στα σαράντα, που έχοντας πάρει έναν υπνάκο κατά το μεγαλύτερο μέρος της συναυλίας, ξυπνάει και ξεκινάει μια σύνθεση συγχρονισμένων κινήσεων, εως ότου να αποτελέσει κομμάτι αναπόσπαστο της βραδιάς. Της γειτονιάς μας η τρελλή, (ποιος να ξέρει, πως τρελένεται ο άνθρωπος)….πόσο κοντά μας. </p> <p style="text-align: center;" align="center">Μια άλλη σάικο σαραντάρα κοκκινομάλλα, που έριξε μια ζεμπεκιά για να ξεδώσει την κουλτούρα της. Το ΄χουν οι κοκκινομάλλες, αναλογίστηκα.</p> <p style="text-align: center;" align="center">Κατεβαίνουμε από το θεατράκι, τ’ αυτί μου πιάνει τα σχόλια των κοριτσιών πίσω…</p> <p style="margin-left: 36pt; text-align: center; text-indent: -18pt;" align="center"><!--[if !supportLists]--><span style="">-<span style=";font-family:&quot;;font-size:7;" > </span></span><!--[endif]-->Δε μου πάει ο Ελύτης…..</p> <p style="margin-left: 18pt;">λέει κάποια.</p> <p style="margin-left: 18pt;">Γελάω, ο Σπύρος με ρωτάει, εσένα τι σου πάει?</p> <p style="margin-left: 18pt;">Εμένα μου πάει και ο Ελύτης, του λέω….πάμε για καμιά μπίρα?</p> <p style="margin-left: 18pt;">Δεν έχω χρόνο, τελευταία να γράψω….έχω παραμελήσει και μένα και σας….χθες όμως ήμουνα Ελληνίδα, και έτσι άφησα ένα σχόλιο στον <a href="http://magicrobot.blogspot.com/2008/07/20-1974.html">Ρομποτάκο</a>, και σήμερα είμαι Ελληνίδα, αγαπάω τον ήλιο, τη θάλασσα, την ιστορία μας, και εμάς τους γραφικούς Ελληνάρες, και <span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold;">ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!</span></span></p> <p style="margin-left: 18pt;"><o:p> </o:p></p> <p style="margin-left: 18pt;"><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/r7g1O1JZNq4&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><embed src="http://www.youtube.com/v/r7g1O1JZNq4&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" height="344" width="425"></embed></object></p> <p style="margin-left: 18pt;"><o:p> </o:p></p> <p style="margin-left: 18pt; color: rgb(102, 0, 0);">Μια όμορφη μέρα, σε όλους!</p> <p style="margin-left: 18pt; color: rgb(102, 0, 0);"><o:p> </o:p></p> <p style="margin-left: 18pt; color: rgb(102, 0, 0);">Σας ασπάζομαι</p> <p style="margin-left: 18pt; color: rgb(102, 0, 0);">Λου</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-8526784127322368486?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-21974590406963333212008-07-13T17:41:00.003+03:002008-07-13T17:50:20.568+03:00<p style="font-style: italic;"><br /></p><p style="font-style: italic;"><br /></p><p style="font-style: italic;">Αυτή η εβδομάς κύλισε απρόσμενα καλά…Ποιος να το πίστευε?</p> <p style="font-style: italic;">Τη Δευτέρα, αφιερώθηκα νωρίς νωρίς, στον Μορφέα….Από Τρίτη και μετά, κώλο δεν έστρωσα….Δουλειά, δουλεία, δουλειά…..κι ματά ξανά τραπεζάκια όξω.</p> <p style="font-style: italic;">Τρίτη βράδυ, το πέρασμα από τον Γκράμσι στον Μαλατέστα, με ξαναβρήκε σε ένα θερινό, να ξαναπαρακολουθώ το <span style="" lang="EN-US">Mamma Mia, </span>με έναν καινούριο φίλο. Του το ‘χα τάξει. Δυο μπίρες στην <span style="" lang="EN-US">Kraft, </span>των Αμπελοκήπων…μια όμορφη βραδιά, πολλά υποσχόμενη.</p> <p style="font-style: italic;">Τετάρτη βράδυ, τρεις φίλοι, από τα νέα και τα παλιά, από ένα Γενοβέζικο εστιατόριο στο Ψυχικό, πάλι για μπίρες στο ΄΄Στίγμα΄΄ στον Καρέα, και η Αθήνα τόσο όμορφη τη νύχτα.</p> <p style="font-style: italic;">Πέμπτη βράδυ, εκεί που λέω, να ηρεμήσω, κι αφού έχω αρνηθεί ευγενικά την πρόσκληση του Σπύρου, για Μάνου Τσάο και Μαλακάσα, βρίσκομαι ξαφνικά στην Κωνσταντινουπόλεως, στο Θέατρο Βαφείο, για να ακούσω την επανακυκλοφορία ενός <span style="" lang="EN-US">cd</span>, με τραγούδια παλιών φυλακισμένων Ρηγάδων….(εντάξει παιδιά, με πείσατε….Σύριζα θα ψηφίσω (όρκο δεν παίρνω, βέβαια)…)….η βραδιά τελειώνει πάλι με μπίρες, δίπλα στην Ακρόπολη.</p> <p style="font-style: italic;">Παρασκευή βράδυ, στης Δέσποινας, που γιορτάζει τα γενέθλιά της, με τούρτα Σπετσοφάι…..και φυσικά τι άλλο, μπίρες….</p> <p style="font-style: italic;">Έτσι μας βρήκε το μεσημέρι του Σαββάτου, στο Λαγονήσι, σε μια ήρεμη καθαρή θάλασσα, απόγιομα στα Καλύβια, πρόβα ΄΄διαίτης΄΄, απρόσκλητη στάση στου κυρ Αντώνη, και στης κυρά- Ρήνης, για ένα νερό, κι εγώ να τρέχω πανικόβλητη για το μεγάλο ξενύχτι του Σαββάτου, στη φάμπρικα χωρίς μπίρες.</p> <p style="font-style: italic;">Μια εβδομάδα, γεμάτη από δουλειά, μηνύματα, <span style="" lang="EN-US">sms, mms,</span> από μια ευχάριστη συνάντηση με τον αδερφικό μου φίλο τον Μανώλη, ξφνικά στο αεροδρόμιο….(πέντε χρόνια είχα να τον δω, έγινε και μπαμπάς, μα παραμένουμε φίλοι κι ΄΄αδέρφια΄΄)…άσε που αφού έσκυψα και τα μούτρα μου, και αποφάσισα να αυτορουφιανεφτώ στο <span style="" lang="EN-US">Facebook, e-</span>συνάντησα φίλους και γνωστούς από τα παλιά….μια βδομάδα γεμάτη, δουλειά, τρέξιμο, βόλτες, και μπίρες.</p> <p style="font-style: italic;">Σήμερα, γύρισα σπίτι από τη νυχτερινή βάρδια, στις 7.00 πρωινή. Τακτοποίησα κάποιες εκρεμμότητες, έκλεισα τα τηλέφωνα, όλα, ήπια μια μπίρα, και εκοιμήθην….</p> <p style="font-style: italic;">Εκοιμήθην πολύ….8-9 ώρες….έχω τσακωθεί με τον ύπνο χρόνια πολλά….μα σήμερα, ούτε η ίδια δεν το πίστευα, κοιμήθηκα σαν πουλάκι.</p> <p style="font-style: italic;">Ο Ιούνης με τσάκισε, ο Ιούλιος μ΄αρέσει….αναθεωρώ, αλλάζω, κι όμως ξαναμανά επιστρέφω….</p> <p style="font-style: italic;">Στο μυαλό μου, έρχονται οι στίχοι…</p> <p style="font-style: italic;"><o:p> </o:p></p> <p style="font-style: italic;"><o:p> </o:p></p> <p style="text-align: center; font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">Άλλα<span style="font-style: italic;"> </span>θέλω κι άλλα κάνω<br />πώς να σου το πω<br />έλεγα περνούν τα χρόνια<br />θα συμμορφωθώ.<br /><br />Μα είναι δώρο άδωρο<br />ν' αλλάξεις χαρακτήρα<br />τζάμπα κρατάς λογαριασμό<br />τζάμπα σωστός με το στανιό.</p> <p><o:p> </o:p></p> <p style="font-style: italic; font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Αχ, βρε Λου, λέω, μια ζωή την έχουμε, θα τη χαρίσουμε στην μετάνοια?</p> <p style="font-style: italic; font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Ε, όχι!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!</p> <p style="font-style: italic; font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Καιρός να κλέψουμε κανένα φιλί, τι λέτε?</p><br /><p style="font-style: italic; font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);"><br /></p><p style="font-style: italic; font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-weight: normal;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Υ.Γ.</span><span style="color: rgb(153, 0, 0);"> </span>Επιτέλους, φτιάχτηκε και το χαλασμένο τηλέφωνο....αφού έγινα κακό παιδί, και σήκωσα Tellas και ΟΤΕ στο πόδι. Μια χοντρή ταμίας στο supermarket, με κατηγόρησε για κλοπή, μα οι ισχυρισμοί της έπεσαν σαν χάρτινος πύργος, να τα γράψω κι αυτά, να 'χω να θυμάμαι.</span><br /></p><br /><p style="font-style: italic; font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);"><br /></p><p style="font-style: italic; font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);"><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-2197459040696333321?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-3375593426287957822008-07-07T18:04:00.005+03:002008-07-07T18:11:16.027+03:00<p style="font-weight: bold;"><i style="">ή<o:p></o:p></i></p> <i style="font-weight: bold;">ο Αλέξης ,ο Φοίβος, κι εγώ………..</i><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_Nnh1qsgLOZo/SHIw7mKMeBI/AAAAAAAAAR4/yWy2z-pO-xU/s1600-h/_dbImages_15615_1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_Nnh1qsgLOZo/SHIw7mKMeBI/AAAAAAAAAR4/yWy2z-pO-xU/s320/_dbImages_15615_1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5220288718489548818" border="0" /></a><br /><p style="font-weight: bold;"><i style=""><br /><o:p></o:p></i></p> <p style="font-weight: bold;"><i style=""><o:p> </o:p></i></p> <p style="color: rgb(0, 0, 0);"><i style="">πρωινό Κυριακής 6^ης του Ιούλη. Οι δρόμοι μας, μας βγάζουν στο Βρωμοπούσι. Τέσσερις γυναίκες, ψάθες και ομπρέλες, σαντουιτσάκια, κι ένα ταπέρ καρπούζι, κάτω από το μεγάλο πεύκο να παίζουμε μπιρίμπα…..και αν, και τις Κυριακές, οι αττικές παραλίες μοιάζουν με την κολυμπήθρα του Σιλωάμ, τα κρυστάλλινα νερά αποζημιώνουν.<o:p></o:p></i></p> <p style="color: rgb(0, 0, 0);"><i style="">Κυριακή απόγευμα. Μπαίνω σπίτι, διώχνω από<span style=""> </span>το κορμί μου την αλμύρα….κοιμάμαι καμιά ωρίτσα…..και ετοιμάζομαι για μια βόλτα στο Γουδί, στο Αντιρατσιστικό φεστιβάλ. Σκάμε μύτη με τη Δέσποινα, κατά τις 21.30 βραδυνή.<o:p></o:p></i></p> <p style="color: rgb(0, 0, 0);"><i style="">Στην κεντρική σκηνή ένας Λιβανέζος τραγουδά, όμορφες ανατολίτικες μελωδίες.Άνθρωποι όλων των φυλών,χορεύουν, τραγουδούν, βολτάρουν στα περίπτερα, συζητήσεις σκόρπιες για τους μετανάστες, και ο κλασσικος στρατός των αγοριών με τα μαλλιά και με τα μαύρα ρούχα, να μοιράζει φυλλάδια, τα κορίτσια με τις κλαρωτές φούστες και τα ταγάρια, έρωτες να προκαλούν…..και φυσικά οι διανοούμενοι 50άρηδες του Σύριζα, μετά της μαντάμ και τέκνων, να περιπατούν στο παλιό στρατόπεδο της φρίκης, που τα ερειπωμένα κτίρια κοσμούν οι πολύχρωμες αφίσες, των ανθρώπων της Γης μας (πατρίδα μας, όλη η γη).<o:p></o:p></i></p> <h3 style="color: rgb(0, 0, 0);"><i style=""><span style="font-weight: normal;font-size:12;" >Αναρχικοί, φοιτητές, ξέμπαρκοι, ροκάδες,γκέι και κουλτουριάρηδες, πολυτεχνίτες, και ερημοσπίτες, παρέα με τις γυναίκες της Σιέρας Λεόνε, τους Αιγύπτιους ψαράδες και τις Φιλλιπινέζες υπηρέτριες, παιδιά ξαπλωμένα στο γκαζόν, να απολαμβάνουν <span style=""> </span>τον Αγησίλαγο του Δημήτρη Μπασλάμ, ενώ απέναντι το πολυώροφο κτίριο της ΕΥΠ….εν πλήρη απασχόληση, αμ πως! Λείπει η Λου από τη Σαρακοστή???<o:p></o:p></span></i></h3> <h3 style="color: rgb(0, 0, 0);"><i style=""><span style="font-weight: normal;font-size:12;" >Περπατούμε στα περίπτερα, πολύ όμορφη βραδυά, όλοι μου φαίνονται τόσο γνωστοί, το μάτι μου πέφτει ξαφνικά σε έναν νεαρό μετά της κοπελιάς του. Τον έχω δει κάπουν κάπου τον ξέρω….Γειά σου Πρόεδρε, του λέω. Ο Αλέξης γυρίζει, ακόμη δεν έχει συνιθίσει στην ιδέα, με κοιτάει, σαν να προσπαθεί να θυμηθεί, από πού με ξέρει….μα δε με ξέρει…είναι απλά ο πρόεδρος. Λίγα δευτερόλεπτα αμηχανίας, και μετά χαμογελά.<o:p></o:p></span></i></h3> <h3 style="color: rgb(0, 0, 0);"><i style=""><span style="font-weight: normal;font-size:12;" >Ξαναεπιστρέφουμε στην κεντρική σκηνή. Καθόμαστε στις χαλασμένες καρέκλες, τρεις μπύρες, πέντε καλαμάκια χοιρινά, στο πάλκο ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, όλα ωραία κι αρμονικά. Περιμένω είναι η αλήθεια, να απολαύσω τον Φοίβο, αργεί….ένας παπάς μας πλησιάζει, μας δίνει ένα φυλλάδιο, για την επιστροφή στην ξεχασμένη εκκλησία.Το μόνο που ειλικρινά δεν περίμενα να δω, σ΄αυτό το πολυπολιτισμικό γαιτανάκι.Το συγκεκριμένο φυλλάδιο έχει κάνει θραύση, μου λέει ο Αττίλας, ο Πομάκος φίλος μας.<o:p></o:p></span></i></h3> <h3 style="color: rgb(0, 0, 0);"><i style=""><span style="font-weight: normal;font-size:12;" >Γελάω, αυτό σημαίνει, σκέφτομαι, Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ.<o:p></o:p></span></i></h3> <h3 style="color: rgb(0, 0, 0);"><i style=""><span style="font-weight: normal;font-size:12;" >Είναι 01.30 π.μ. Ο Φοίβος Δεληβοριάς εμφανίζεται στην κεντρική σκηνή. Μας χαιρετά, λεγοντάς μας, μια στιχομυθία που του συνέβη στο ταξί.<o:p></o:p></span></i></h3> <h3 style="color: rgb(0, 0, 0);"><i style=""><span style="font-weight: normal;font-size:12;" >Ταρίφας: Που πηγαίνετε?<o:p></o:p></span></i></h3> <h3 style="color: rgb(0, 0, 0);"><i style=""><span style="font-weight: normal;font-size:12;" >Φοίβος: Στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, στο Γουδί.<o:p></o:p></span></i></h3> <h3 style="color: rgb(0, 0, 0);"><i style=""><span style="font-weight: normal;font-size:12;" >Ταρίφας: αααα, στο </span></i><i style=""><span style="font-size:12;">Ρατσιστικό</span></i><i style=""><span style="font-weight: normal;font-size:12;" >? Πολύ ωραία!!!<o:p></o:p></span></i></h3> <h3 style="color: rgb(0, 0, 0);"><i style=""><span style="font-weight: normal;font-size:12;" >Ξεσπάμε σε γέλια….κι έπειτα ξεκινά να παίζει την κιθάρα με πινέλο.<o:p></o:p></span></i></h3> <h3 style="color: rgb(0, 0, 0);"><i style=""><span style="font-weight: normal;font-size:12;" >Ο Αλέξης, ο Φοίβος κι εγώ. Θυμάμαι όταν ο Αλέξης πήρε<br />(ας μη γελιόμαστε) το δαχτυλίδι της διαδοχής, είχα την πρώτη συνάντηση με τον Φοίβο στο αεροδρόμιο.<o:p></o:p></span></i></h3> <h3 style="color: rgb(0, 0, 0);"><i style=""><span style="font-weight: normal;font-size:12;" ><span style="font-weight: bold;">Ο Αλέξης, ο Φοίβος κι εγώ.</span><o:p></o:p></span></i></h3> <h3 style="color: rgb(0, 0, 0);"><i style=""><span style="font-weight: normal;font-size:12;" >Τρία<span style=""> </span>κωλόπαιδα, στα τριανταπέντε, αντάρτες της πορδής με τα λεφτά του μπαμπά….έτσι απλά μας αρέσω, κι ένας τίτλος ανάρτησης που τον είχα σκεφτεί μήνες πριν τη χθεσινή βραδιά, στη δίνη των ημερών,τον εγκατέλειψα, κι εντελώς απρόσμενα αυτόν τον τίτλο τον βίωσα χθες.<o:p></o:p></span></i></h3> <h3 style="color: rgb(0, 0, 0);"><i style=""><span style="font-weight: normal;font-size:12;" >Δευτέρα 06.00 π.μ. Ξυπνητήρι τρελό, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ!<o:p></o:p></span></i></h3> <h3 style="color: rgb(0, 0, 0);"><i style=""><span style="font-weight: normal;font-size:12;" >Το πρωινό ετήσιο ραντεβού, στη Σχολή Πολιτικής Αεροπορίας.Μια πρόταση για μπάνιο, κι η αφεντιά μου, σε ρόλο Μαίρης Παναγιωταρά, να τρέχει πανικόβλητη, να προλάβει να σιδερώσει τη στολή, να ψωνίσει τα βδομαδιάτικα στον Μαρινόπουλο, και τις λοιπές σημαντικές δραστηριότητες. Το μπάνιο τελικά ακυρώνεται…..και το ρίχνω στην υπνοθεραπεία (ύπνε, που θρέφεις τα παιδιά…..)<o:p></o:p></span></i></h3> <h3 style="color: rgb(0, 0, 0);"><i style=""><span style="font-weight: normal;font-size:12;" >Είναι απόγευμα, λίβας καυτός, καφεδάκι, υπολογιστής….Οι </span></i><i style=""><span style="font-weight: normal;font-size:12;" lang="EN-US" >Pink Martini </span></i><i style=""><span style="font-weight: normal;font-size:12;" >απόψε στο Λυκαβηττό (λατρεύω αυτό το συγκρότημα). Δε θα πάω, σκέφτομαι και στενοχωριέμαι, μιας και από τα χαράματα θα ξαναβγώ για συλλογή ενσήμων.<o:p></o:p></span></i></h3> <h3><i style=""><span style="font-weight: normal;font-size:12;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Μα δε βαριέσαι, αδερφέ. Το μοναδικό μου τριήμερο του Ιούλη, του 2008, μπορεί να μην είχε τη μυρωδιά της θάλασσας στο Αγκίστρι, είχε όμως την μαγική νυχτερινή όψη, μιας Αθήνας, μιας πόλης για να ζεις!</span><o:p></o:p></span></i></h3> <h3 style="color: rgb(153, 0, 0);"><i style=""><span style="font-weight: normal;font-size:12;" >Αυτά τα ολίγα<o:p></o:p></span></i></h3> <h3 style="color: rgb(153, 0, 0);"><i style=""><span style="font-weight: normal;font-size:12;" ><o:p> </o:p></span></i></h3> <h3 style="color: rgb(153, 0, 0);"><i style=""><span style="font-weight: normal;font-size:12;" >Σας ασπάζομαι, Λου<o:p></o:p></span></i></h3> <h3 style="color: rgb(153, 0, 0);"><i style=""><span style="font-weight: normal;font-size:12;" ><o:p> </o:p></span></i></h3> <h3><br /></h3><h3><span style="font-weight: normal;font-size:12;" ><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">Υ.Γ.</span></span><i style=""><span style="font-weight: normal;font-size:12;" > <span style="color: rgb(0, 0, 102);">Και τώρα, τι μαγειρεύουμε? Ιδού το αιώνιο δίλλημα!!!</span><o:p></o:p></span></i></h3><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-337559342628795782?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-22720632005910017852008-07-06T02:41:00.001+03:002008-07-06T02:43:56.634+03:00<p style="font-style: italic;"><o:p> </o:p></p> <p style="font-style: italic;"><br /></p><p style="font-style: italic;">Κάπως έτσι ξημέρωσε Σάββατο. Γύρισα σπίτι, κατά τις 7.00 το πρωί από την εργασιακή κρεπάλη (νυχτερινή βάρδια), έπεσα κατάκοπη ανάμεσα σε ένα βουνό από ασιδέρωτα, απογοητευμένη από την πρώτη μου επαφή με το <span style="" lang="EN-US">e</span>-<span style="" lang="EN-US">cigarette</span><span lang="EN-US"> </span>και με το άγχος να ξυπνήσω νωρίς, να ζήσω το μοναδικό <span style="" lang="EN-US">free</span><span lang="EN-US"> </span>Σαββατοκύριακο του Ιουλίου.</p> <p style="font-style: italic;">Κι έπειτα ξύπνησα, καταπιάστηκα με τα ασιδέρωτα, έπαιξα με το νερό στο μικρό μου μπαλκόνι, μαγείρεψα μελιντζάνες γιαχνί με κοτόπουλο (αριστούργημα, ώρες ώρες, δε με αναγνωρίζω), και κατά τις 5.00 μ.μ, με έπιασε πάλι το μελαγχολικό. Ένοιωθα να χρωστάω αναρτησούλα, μα η έμπνευση έχει πάει διακοπές (Ιούλιος γαρ), και με τόση ζέστη που καιρός να κλέψεις. Έτσι άκουσα ολίγον από Γιαννάτου, και κότσαρα το μελοποιημένο του Καρυωτάκη. </p> <p style="font-style: italic;">Το κινητό κουδούνισε κατά τις 19.00. Η ξαδέρφη και μια φίλη μας, μου πρότειναν καφέ σε μια άλλη πλατεία, της Αγίας Παρασκευής.Ντύθηκα τα σιδερωμένα, κι έσκασα μύτη. Φραπεδάκι μέτριο, κουβεντούλα….πάμε, μου λένε <span style="" lang="EN-US">cinema</span>?</p> <p style="font-style: italic;">Θερινό. </p> <p style="font-style: italic;">Παίζει το <span style="" lang="EN-US">Mamma</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Mia</span>, ρώτησα. Ναι, άκουσα. Πάμε…..</p> <p style="font-style: italic;">Είναι πολλά χρόνια, που είχα να γευτώ νύχτες με φεγγάρι ή αφέγγαρες σ’ ένα θερινό. Η τελευταία φορά, αν δεν απατώμαι, ήταν το Ηλέκτρα στην Πατησίων, όταν μια μεγάλη παρέα, δυνατών κι ανέμελων, παρακολουθούσαμε τους γελαστούς τσιγγάνους….(υπάρχουν ακόμη), τι κι αν δεν είμαστε πια πολλοί, τι κι αν είμαστε τρεις, στο Αμαρυλλίς θέλησα να μυρίσω αγιόκλημα και γιασεμί.</p> <p style="font-style: italic;">Είναι 21.00 και η ουρά μου θυμίζει κτηματολόγιο, παίρνουμε εισητήρια για την παράσταση των 23.00,κατεβαίνουμε πάλι πλατεία, και σαν κυρίες ολκής, το ρίχνουμε στο εθνικό σπορ, σουβλάκια, μπύρα, τσιγάρα, και κουτσομπολιό. Η Δέσποινα μου τηλεφωνεί, υπόσχομαι αύριο (σήμερα δηλαδή), να βρίσκομαι στο Άλσος στο Γουδί, στο Αντιρατσιστικό φεστιβάλ (έχει και συναυλία Δεληβοριά, πώς να λείψω?). Παίρνω κι ένα μήνυμα, κάποιος με θυμήθηκε στη Σαμοθράκη, γελάω κρυφά….κι ας μην έχω ούτε μια μονάδα στο γ_μ_μ_νο το κινητό να του απαντήσω. Πλησιάζει 23.00….βρισκόμαστε στην είσοδο του Αμαρυλλίς…..τρώμε μια ουρά μεγαλύτερη…..ήδη σκέφτομαι να την κοπανήσω. Να μην μακρυγορώ, με τα κόπων και βασάνων, μπαίνουμε….τρίτο τραπεζάκι από το τέλος δεξιά, έρχονται και οι μπύρες, και η παράσταση αρχίζει.</p> <p><o:p> </o:p></p> <p><span style="" lang="EN-US"><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/aXvN2jqy9TE&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><embed src="http://www.youtube.com/v/aXvN2jqy9TE&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" height="344" width="425"></embed></object><o:p></o:p></span></p> <p><span style="" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">Mamma, mamma, mamma, Mia………….</span>όμορφη, ευχάριστη, γλυκιά, μουσική ταινία….(είμαι σίγουρη, ότι οι ειδήμονες θα έχουν βγάλει τα φτυάρια), με εκείνο το ελληνικό στοιχείο που αγαπώ,γυρισμένη κάπου στη Σκιάθο, το πρώτο νήσι που πάτησα και μάλιστα λαθραία το πόδι μου, κι έχουν περάσει πάνω από 20 χρόνια…</p> <p style="font-style: italic;">Ήταν τόσο όμορφο αυτό το Σαββατόβραδο, τόσο γλυκό κι ανέφελο, δροσερό στην ημισέληνο, μ’ αγιόκλημα και γιασεμί.</p> <p style="font-style: italic;">Και το χρειαζόμουνα. Αυτό το ασήμαντο Σαββατόβραδο, το μοναδικό ελεύθερο του Ιούλη, με βρήκε έτσι ξένοιαστα, στην κωμική μου καθημερινή τραγικότητα, να χαίρομαι αφάνταστα που κάποιος με έσπειρε σ’ αυτή τη γη.</p> <p style="font-style: italic;">Να ευχηθώ την Κυριακή που ζυγώνει( τι, κι αν ο χρόνος, τη διανύει ήδη),να με αποζημιώσουν τα νερά του Σουνίου, και ο Φοίβος Δεληβοριάς.</p> <p style="font-weight: bold; font-style: italic;">Και εις αύριον τα σπουδαία, λοιπόν!!!</p> <p><o:p> </o:p></p> <p style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="font-weight: bold;">Υ.Γ.</span> Ήθελα να γράψω κι άλλα, αλλά η παρόρμηση δε μ’ αφήνει, να στολίσω το λόγο μου με πνεύμα και στοχασμό….μα τι θα αξία θα είχε αυτό το ιστολόγιο, αν δεν ήταν μια ωδή στην καθημερινότητα?</p> <p style="color: rgb(102, 0, 0);"><o:p> </o:p></p> <p style="color: rgb(102, 0, 0);">Η Λου της γειτονιάς σας</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-2272063200591001785?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-77001457088005574282008-07-05T18:46:00.003+03:002008-07-06T02:39:36.053+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_Nnh1qsgLOZo/SG-XaxJpjdI/AAAAAAAAARw/jSzxKJqK2Uc/s1600-h/nyxta-sto-aigaio.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_Nnh1qsgLOZo/SG-XaxJpjdI/AAAAAAAAARw/jSzxKJqK2Uc/s320/nyxta-sto-aigaio.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5219556979271896530" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br /><span style="font-style: italic;">Τα παιδάκια που παίζουν στ' ανοιξιάτικο δείλι</span><br /><span style="font-style: italic;"> -μια ιαχή μακρυσμένη.</span><br /><span style="font-style: italic;"> τ'αεράκι που λόγια με των ρόδων τα χείλη,</span><br /><span style="font-style: italic;"> ψιθυρίζει και μένει,</span><br /><br /><span style="font-style: italic;"> τ'ανοιχτά παραθύρια που ανασαίνουν την ώρα,</span><br /><span style="font-style: italic;"> η αδειανή κάμαρά μου,</span><br /><span style="font-style: italic;"> ένα τραίνο που θά 'ρχεται από μια άγνωστη χώρα</span><br /><span style="font-style: italic;"> τα χαμένα όνειρά μου,</span><br /><br /><span style="font-style: italic;"> οι καμπάνες που σβήνουν, και το βράδυ που πέφτει</span><br /><span style="font-style: italic;"> ολοένα στην πόλη,</span><br /><span style="font-style: italic;"> στων ανθρώπων την όψη, στ'ουρανού τον καθρέφτη</span><br /><span style="font-style: italic;"> στη ζωή μου τώρα όλη...<br /><br /></span><embed src="http://static.boomp3.com/player.swf?song=bysdmk8lu_k" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="200" height="20" allowscriptaccess="always" align="middle"></embed><a style="font-size: 9px; color: #ccc; letter-spacing: -1px; text-decoration: none" target="_blank" href="http://boomp3.com/listen/bysdmk8lu_k/vrady">boomp3.com</a><span style="font-style: italic;"><br /><br /></span><div style="text-align: left;"><span style="font-style: italic;"></span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Υ.Γ. </span><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Πωλείται Μελαγχολία. Πληροφορίες εντός!</span><span style="font-style: italic;"><br /></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-7700145708800557428?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-5316912978261803922008-06-30T19:12:00.004+03:002008-07-05T18:36:28.175+03:00<span style="color: rgb(102, 0, 0);" class="postbody"><span style="font-style: italic;"><br /><br />Σου είπα : </span><br /><span style="font-style: italic;"> - Λύγισα. </span><br /><span style="font-style: italic;"> Και είπες : </span><br /><span style="font-style: italic;"> - Μη θλίβεσαι. </span><br /><span style="font-style: italic;"> Απογοητεύσου ήσυχα. </span><br /><span style="font-style: italic;"> Ήρεμα δέξου να κοιτάς </span><br /><span style="font-style: italic;"> σταματημένο το ρολόι. </span><br /><span style="font-style: italic;"> Λογικά απελπίσου </span><br /><span style="font-style: italic;"> Πως δεν είναι ξεκούρδιστο, </span><br /><span style="font-style: italic;"> ότι έτσι δουλεύει ο δικός σου χρόνος. </span><br /><span style="font-style: italic;"> Κι αν αίφνης τύχει </span><br /><span style="font-style: italic;"> να σαλέψει κάποιος λεπτοδείκτης, </span><br /><span style="font-style: italic;"> μη ριψοκινδυνέψεις να χαρείς. </span><br /><span style="font-style: italic;"> Η κίνηση αυτή δεν είναι χρόνος. </span><br /><span style="font-style: italic;"> Θα ‘ναι κάποιων ελπίδων ψευδορκίες. </span><br /><span style="font-style: italic;"> Κατέβα σοβαρή, </span><br /><span style="font-style: italic;"> νηφάλια αυτοεκθρονίσου </span><br /><span style="font-style: italic;"> από τα χίλια σου παράθυρα. </span><br /><span style="font-style: italic;"> Για ένα ΜΗΠΩΣ τ’ άνοιξες. </span><br /><span style="font-style: italic;"> Κι αυτοξεχάσου εύχαρις </span><br /><span style="font-style: italic;"> Ό,τι είχες να πεις, </span><br /><span style="font-style: italic;"> για τα φθινόπωρα, τα κύκνεια, </span><br /><span style="font-style: italic;"> τις μνήμες, υδροροές των ερώτων, </span><br /><span style="font-style: italic;"> την αλληλοκτονία των ωρών, </span><br /><span style="font-style: italic;"> των αγαλμάτων τη φερεγγυότητα, </span><br /><span style="font-style: italic;"> ό,τι είχες να πεις </span><br /><span style="font-style: italic;"> γι’ ανθρώπους που σιγά σιγά λυγίζουν </span><br /><span style="font-style: italic;"> το είπες.<br /><br /><embed src="http://static.boomp3.com/player.swf?song=bys0b8vo0_7" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="200" height="20" allowscriptaccess="always" align="middle"></embed><a style="font-size: 9px; color: #ccc; letter-spacing: -1px; text-decoration: none" target="_blank" href="http://boomp3.com/listen/bys0b8vo0_7/me-ths-kardias-sou-to-metro">boomp3.com</a><br /><br /><br /></span><span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">Υ.Γ. Κι έστειλα τούτο τον Ιούνη, στα τσακίδια!!!!!!!!</span></span><span style="font-style: italic;"><br /></span> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-531691297826180392?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-60787535974522957152008-06-25T16:25:00.005+03:002008-07-03T18:22:02.287+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SGJHSN__bsI/AAAAAAAAARg/xkYGiCffjdo/s1600-h/1201825823.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SGJHSN__bsI/AAAAAAAAARg/xkYGiCffjdo/s320/1201825823.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5215809696769732290" border="0" /></a><br /><p class="MsoNormal">ΑΜΑ ΠΕΙΝΑΣ, το ξέρεις. Φωνάζουνε τα σπλάχνα σου. <span style="">ʼΑ</span><span style="">μα κρυώνεις το ίδιο. </span><span style="">ʼΑ</span>μα αγαπάς, πώς να το καταλάβεις; Γιατί τι είναι η αγάπη; Κάποιος πήγε να πει κάτι και δεν είπε τίποτα. Είπε πως είναι κάτι σα φωτιά. Μα είναι; <span style="">ʼΑ</span><span style="">λλος είπε πάλι, πως είναι δροσούλα,</span> άλλος σα δοξαριά. Τι είναι, τέλος πάντων...Κι αν, πάλι , αγάπη είναι κ ά τ ι που το λένε "αγάπη", είναι αυτό η αγάπη;<br />Βάλε μια δύση κι ένα βαρκάκι να λιώνει μέσα. Ομορφιά! Μα, αν δεν υπάρχει μάτι να το δει, είναι ομορφιά;<br />Ένα πουλάκι κελαηδά ολομόναχο σ<span style="">’ ένα έρημο δάσος... Αν δεν τα’’ ακούσει κανείς...</span> είναι κελάηδηγμα; Κι είναι μπορετό να κελαηδήσει γλυκά ένα ολομόναχο πουλάκι, αν δεν υπάρχει πίσω από κάποιο φύλλο το αυτάκι ενός άλλου πουλιού;<br />Πήγαν κι οι σοφοί να πούνε κάτι πάνω σ<span style="">’αυτό, και τα κάνανε θάλασσα. Αυτοί γι’</span> αγάπη!...Τα μωρά ξέρουν περισσότερα.<br /><br />Ενα λουλούδι είπε: "Αγάπη; είμαι εγώ". Τρελένεσαι με τέτοια καμώματα. Ένας βαρκάρης θ<span style="">’αφήσει τα κουπιά και θα σκουπίσει το κούτελό του. Δε θα ξέρει να πει</span> τίποτα. Μπορεί α υ τ ό να είναι αγάπη; Μα είναι; Ποιός να του το πει;<br />Όσο έχεις κάτι μέσα σου και δε χρειάζεται να το πεις, το έχεις και ησυχάζεις. Σε καίει... Σε λιώνει... Εσύ το βλέπεις. Κι αντί να βάλεις τα κλάματα, το ρίχνεις στο τραγούδι. Είσαι μεθυσμένος και δεν έχεις πιεί ούτε στάλα!...<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);"> Μ. Λουντέμης</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);"> Απόσπ. "Ένα παιδί μετράει τα άστρα"</span></p><p class="MsoNormal"><br /></p><p class="MsoNormal"><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);"><embed src="http://static.boomp3.com/player.swf?song=byodm8bia_8" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" allowscriptaccess="always" align="middle" height="20" width="200"></embed><a style="font-size: 9px; color: rgb(204, 204, 204); letter-spacing: -1px; text-decoration: none;" target="_blank" href="http://boomp3.com/listen/byodm8bia_8/blueserrance-dans">boomp3.com</a><br /></span></p><p class="MsoNormal"><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);"></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);"><span style="font-size:130%;"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);"><span style="font-size:130%;">Υ.Γ.</span> </span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-style: italic;">Στριμώχνω τα περιούσια στο σακ βουαγιάζ, και φεύγω.</span></span></p><p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="font-style: italic;"> Τα λέμε σε πέντε μέρες.............<span style="color: rgb(153, 0, 0);"></span></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-6078753597452295715?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-1847859507647175402008-06-22T23:19:00.010+03:002008-06-25T16:51:29.442+03:00<p style="text-align: left;"><span style="font-size:130%;"><br /></span></p><p style="text-align: left; font-weight: bold;"><span style="font-size:100%;">Κυριακή 22 Ιουνίου….ώρα 10.30 π.μ</span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Φοράω το υπαλληλίκι, και κατεβαίνω τα σκαλιά της πολυκατοικίας. Βγαίνω έξω, βάζω τα γυαλιά ηλίου και ψάχνω να βρώ διέξοδο.Η Δεή, έχει μετατρέψει τη γειτονιά, σε Σεράγεβο….κάνουν λέει, έργα λόγω ενδεχόμενου <span style="" lang="EN-US">blackaout. </span>Δεν έχω ξαναδεί τέτοια εικόνα…..σαν βιβλική καταστροφή, ένα πράγμα….είναι τρεις μέρες τώρα που υποφέρω. Πρώτα κόπηκε το τηλέφωνο (λες κι αν λειτουργούσε, θα έπαιρνε κανείς), μετά είναι αυτός ο ανυπόφορος θόρυβος…..τον ήχο του κομπρεσέρ, με ποια νότα να τον ντύσεις? Στο μπαλκόνι τρεις μέρες τώρα, δε μπορώ να βγώ….σκόνη, φασαρία, πανικός.</span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Βγαίνω με τα χίλια ζόρια στη Μεσογείων, μπαίνω στο λεωφορείο, δείχνω την κάρτα ΟΑΣΑ, και κάθομαι δίπλα από τον οδηγό. Σε χρόνο ανύποπτο, το δάκρυ κυλά…..ευτυχώς που φοράω τα σκούρα γυαλιά.</span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Ωραία Κυριακή, ωραίος μήνας! Αλλιώς τον οραματιζόμουνα…..</span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Δεν πάνε μέρες, που έφυγε εκείνος……έτσι απρόσμενα, ανεπαίσθητα, μα εγώ <span style="font-weight: bold;">φταίω</span>.</span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Τόσες μέρες….που αναθεμάτιζα εμένα,τη στάση μου απέναντι στα πράγματα, την εξέλιξή μου σε πέτρα, τόσες μέρες που δεν το ‘χα καταλάβει, τόσες μέρες που ήλπιζα, τόσες μέρες που με έπνιγε η ενοχή, τόσες μέρες που η θλίψη έγινε πίκρα πια.</span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Θα σε πάρω σε λίγο, μόλις παρκάρω…..μου είπε την τελευταία φορά που μιλήσαμε, έχουν περάσει μέρες πέντε, ακόμη ψάχνει να παρκάρει?</span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Μα δεν είμαι ξέμαθη, η Λου, έχω βιώσει τόσες φορές την απαξίωση…………!!!</span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Εξάλλου, να μην το ομολογήσω?</span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left; font-weight: bold;"><span style="font-size:100%;">Φταίω!</span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;">Προχθές,</span> θυμάμαι……μια ένεση αισιοδοξίας!!!</span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Ο Σπύρος (όχι ο Βλάχος), μου έφτιαξε λίγο τη τσακισμένη μου διάθεση. Θα σου τηλεφωνήσω το απόγευμα του είπα, το απόγευμα η Δεη αποφάσισε να βομβαρδίσει τους Αμπελόκηπους, χαλασμένο τηλέφωνο (λες κι αν λειτουργούσε, θα έπαιρνε κανείς). Δε μιλήσαμε……Το βράδυ βρέθηκα με τη Δέσποινα, στα Εξάρχεια……οι έφοδοί μας στην πλατεία σπανίζουν πια, γίνονται μόνο κάτι μέρες γλυκιάς μελαγχολίας…Ήταν όμορφη βραδιά!</span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left; font-weight: bold;"><span style="font-size:100%;">Σάββατο, 21 Ιουνίου, 10.30 π.μ</span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Φεύγω για τη δουλειά…..έχω μια όψη πιο γλυκιά, πιο χαρούμενη….είμαι σχεδόν ξαλαφρωμένη. Περιμένω πως και πώς να δω το βαρδιολόγιο…..είναι που αυτή τη βδομάδα….έχω ζητήσει δυο μέρες άδεια, να φύγω…να βρεθώ στο χωριό, στη μάνα μου….έχω εξάλλου και σημαντική οικογενειακή υποχρέωση. Δυο μέρες άδεια?</span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Παίρνω τον πούλο!!!</span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;">Φταίω,</span> βλέπεις….γιατί από την εργασία μου η επιχείρηση δεν βγάζει κέρδη...</span></p><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Έχω κι άλλο αίμα, ακόμη, για να στύψει.</span></p><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Οι επιβάτες, πάνε κι έρχονται, κι εμένα κοντεύει να μου στρίψει!</span></p><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Σχολάω, μπαίνω στο ρημαγμένο μου σπίτι...κι εκεί...το αποκορύφωμα! Εκείνη με την οποία, συστεγάζουμε τα ονειρά μας, μου ρίχνει ένα φταίξιμο ακόμη. Άλλο ένα μαχαίρι στην πληγή.....</span></p><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;">Φταις</span>, μου λέει........<span style="font-weight: bold;">Φταις!!!</span><br /></span></p><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><span style=""><br /><o:p></o:p></span></span></p> <div style="text-align: left;"> </div><span style="font-size:100%;"></span><div style="text-align: left;"> </div><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >Κυριακή 22 Ιουνίου….ώρα 10.30 π.μ</span><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Σε χρόνο ανύποπτο, το δάκρυ κυλά…..ευτυχώς που φοράω τα σκούρα γυαλιά.</span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Φταιω……για όλα <span style="font-weight: bold;">φταίω</span>…..34 χρόνια <span style="font-weight: bold;">φταίω</span><span style="font-weight: bold;">!!!</span></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Που τα πόδια μου είναι πρησμένα σήμερα, <span style="font-weight: bold;">φταίω</span>…..που τα νύχια μου ματώσανε, <span style="font-weight: bold;">φταίω</span>…..που όλο το κορμί μου πονάει, <span style="font-weight: bold;">φταίω</span>….που δε μπορώ να σταματήσω το δάκρυ, <span style="font-weight: bold;">φταίω.</span></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Που πήγε, εκείνο το γελαστό χοντρό παιδάκι, που ήμουνα? Πέθανε μέσα στη μήτρα της μάνας του…νομίζω.</span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Φτάνω στη δουλειά, νομίζω πως θα ξεχαστώ…..μα πως….<span style="font-weight: bold;">φταίω.</span> Κάποια στγμή, θέλω να πετάξω την αερολιμενική ταυτότητα και να φύγω…………ΝΑ ΦΥΓΩ!!!</span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Μα δε μπορώ…..η ψυχή μου έχει πιάσει πάτο…..η ηθοποιία μου, για τα παρατράγουδα…..επιβάτες και συνάδελφοι με κοιτούν με απορία…..κι ένα τηλεφώνημα…με κάνει να γελάσω…..από τη Διοίκηση.</span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="margin-left: 36pt; text-indent: -18pt; text-align: left;"><!--[if !supportLists]--><span style="font-size:100%;"><span style="">-<span style=""> </span></span>Θα κάνεις δυο ώρες υπερωρία?</span><!--[endif]--></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="margin-left: 18pt; text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Πόσο γέλασα, είναι έξι το απόγευμα, είμαι λίγο καλύτερα ( μήπως να αρχίσω να <span style="font-weight: bold;">φταίω</span>, και γι’ αυτό?)</span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="margin-left: 18pt; text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Σχολάω, άλλο ένα ένσημο, στην υπηρεσία των άλλων, επικολλήθη!!!</span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="margin-left: 18pt; text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Επιστρέφω, δεν κλαίω πια.</span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="margin-left: 18pt; text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Κάθομαι στον υπολογιστή και γράφω…..πόσο όμορφα κύλησε αυτό το Σαββατοκύριακο…..ήθελα να γράψω κι άλλα, πιο μεγάλα λόγια,<span style=""> </span>μα είμαι η Λου….κι έχω το <span style="" lang="EN-US">nosce te ipsum.</span></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="margin-left: 18pt; text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Δε μ’ αρέσει να κλαίω…………..πιο πολύ…...βαρέθηκα να <span style="font-weight: bold;">φταίω!!!!</span></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="margin-left: 18pt; text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="margin-left: 18pt; text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Μου ΄ρχονται στο μυαλό οι σκέψεις της Αλκυόνης Παπαδάκη….(αυτή τη φορά, είπα να μην τις κλέψω)</span></p><p style="margin-left: 18pt; text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="color:purple;"><span style="font-style: italic;">Βαρέθηκα ν' ανάβω φωτιές για να ζεσταθούν οι άλλοι και στο τέλος να ξεπαγιάζω εγώ. Να μοιράζομαι την καρέκλα μου με τον κάθε κουρασμένο και στο τέλος να στρογγυλοκάθεται αυτός κι εγώ να κουλουριάζομαι στο πάτωμα. Κουράστηκε η ράχη μου να κουβαλά πληρωμένους. Βαρέθηκα να φτιάχνομαι με τα λάθη μου. Να φυτεύω βολβούς πάνω σε σωρούς από σκατά. Να βγάζω αθώους τους ενόχους και να κάθομαι για πάρτη τους στο σκαμνί. Να μουλιάζω στη βροχή γιατί άνοιξα την ομπρέλα μου να μπουν από κάτω δυο τρεις μουρόχαβλοι που μου φάνηκαν κρυουλιάρηδες. Κι όμως... Όσες φορές είπα </span><br /><span style="font-style: italic;"> "από Δευτέρα πάρ' το απόφαση αλλάζεις" γέλασε κάθε πικραμένος. Δε βαριέσαι. Το κακό είναι πως όλ' αυτά γίνονται </span><br /><span style="font-style: italic;"> επειδή στο βάθος είμαι δειλή. Τα κάνω για να πιστέψω έστω και για λίγο </span><br /><span style="font-style: italic;"> πως είμαι κι εγώ εδώ. Πως παίζω κι εγώ σ' αυτό το ντέρμπυ. Πάντως </span><br /><span style="font-style: italic;"> όπως και να 'χει το ζήτημα </span><br /><span style="font-style: italic;"> ένα πράμα ξέρω καλά. Πως γουστάρω πολύ. Γουστάρω τη φάση και περισσότερο την αντίφαση. Γουστάρω την τρέλα μου και περισσότερο την τρέλα των άλλων. Γουστάρω τ' αγόρια που έχουν κορδέλες στα μαλλιά και στα μάτια ένα ματσάκι μενεξέδες. Γουστάρω τα κορίτσια που τραγουδούν στις ακρογιαλιές μ' ένα θαλασσοπούλι ανάμεσα στα φρύδια. Μπορεί να είμαι μια δειλή </span><br /><span style="font-style: italic;"> μια φευγάτη </span><br /><span style="font-style: italic;"> μια επικίνδυνη </span><br /><span style="font-style: italic;"> αλλά χαίρομαι αφάνταστα που κάποιος μ' έσπειρε σ' αυτή τη γη.</span></span></span></p><span style="font-size:100%;"><br /><embed src="http://static.boomp3.com/player.swf?song=bygwhnjkc_q" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="200" height="20" allowscriptaccess="always" align="middle"></embed><a style="font-size: 9px; color: #ccc; letter-spacing: -1px; text-decoration: none" target="_blank" href="http://boomp3.com/listen/bygwhnjkc_q/trianta-kai-kati">boomp3.com</a><br /></span><br /><div style="text-align: left;"> </div><p style="margin-left: 18pt; text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="margin-left: 18pt; text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Αύριο, θα μιλήσω με το διευθυντή….θα του πω, πόσο ανάγκη έχω αυτές τις δυο μέρες…να βρεθώ στη μήτρα της μάνας μου…..να αισθανθώ της λήθης τη μυρωδιά….ήδη κάνω πρόβες…θα τα κατεφέρω πιστεύω…..μόνο έναν παράγοντα δεν υπολογίζω…..ότι<span style=""> </span><span style="font-weight: bold;">ΦΤΑΙΩ!!!</span></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="margin-left: 18pt; text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="margin-left: 18pt; text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;">Υ.Γ.</span> Συγνώμη που σας κούρασα…..συγνώμη σε όλους…..συγνώμη σε μένανε, που μ’ έχω ξεχάσει, ζωή είναι μάτια μου, ζωή, θα περάσει!!!!!!!!!!!!!!!</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-184785950764717540?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-67979646106832034832008-06-21T09:32:00.006+03:002008-07-02T11:40:17.184+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SFygn43hraI/AAAAAAAAARY/shFicHq7fM4/s1600-h/xartes1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SFygn43hraI/AAAAAAAAARY/shFicHq7fM4/s320/xartes1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5214219075728813474" border="0" /></a><br /><br /><p style="font-style: italic;">Δυο<span style=""> </span>Πακιστανικής καταγωγής πλανόδιοι μουσικοί, ανεβαίνουν τη Βαλτετσίου, μια κιθάρα κι ένα ακορντεόν….να παίζει ΄΄σ’ αγαπώ γιατί είσαι ωραία΄΄…..συζητώ με τη Δέσποινα, δεν τους δίνουμε και τη δέουσα σημασία.</p> <p style="font-style: italic;">Πάει κοντά ένας μήνας, που χώρισε η Δέσποινα τον Ηλία. Μια φίλη της, της πρόλαβε τα νέα…..τον είδε, λέει…..με μια άλλη στα γρασίδια.</p> <p style="font-style: italic;">-Θα μου το έλεγες, εσύ? Με ρωτάει….</p> <p style="font-style: italic;">-όχι, λυπάμαι….δε θα στο έλεγα, ποτέ!</p> <p style="font-style: italic;"><o:p> </o:p></p> <p style="font-style: italic;">Έτσι όμορφα, γλυκόπικρα…..κυλάει μια ελαφρά δροσερή βραδιά, ανακατεύοντας αναμνήσεις, γεγονότα, κεμπάπ και μπίρες…..δυο φίλες….αφημένες στην τραγική μας κωμικότητα, στο γνώριμο σκηνικό του αγαπημένου μας πεζόδρομου.</p> <p style="font-style: italic;">Δυο πλανόδιοι μουσικοί, κατεβαίνουν τη Βαλτετσίου. Μια κιθάρα, κι ένα φτηνό σαξόφωνο…..στους ήχους του ΄΄<span style="" lang="EN-US">La cucaracha</span>΄΄ πλησιάζουν το τραπέζι μας.</p> <p style="font-style: italic;">Είναι οι ίδιοι, γελαστοί Πακιστανοί….απλά το ακορντεόν, έγινε σαξόφωνο…..Βάζουμε τα γέλια, γελάνε κι εκείνοι, βγάζουμε τα πορτοφόλια μας…..η ζωή είναι ωραία!</p> <p style="font-style: italic;">Είναι περασμένα μεσάνυχτα, φεύγουμε. Πάνω στο παπί, στο δρόμο για Αμπελόκηπους, η Αθήνα έχει μιαν όψη μαγική, και ο αέρας μας ποτίζει με ελευθερία…η ζωή είναι ωραία!</p> <p><o:p> </o:p></p><embed src="http://static.boomp3.com/player.swf?song=172frzknc_6" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="200" height="20" allowscriptaccess="always" align="middle"></embed><a style="font-size: 9px; color: #ccc; letter-spacing: -1px; text-decoration: none" target="_blank" href="http://boomp3.com/listen/172frzknc_6/la-vita-e-bella">boomp3.com</a><br /><br /><br /><p style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(102, 0, 0);">Υ.Γ.</span> <span style="font-weight: normal;">Σπύρο, συγνώμη που δε σου τηλεφώνησα χθες, αλλά η </span><span style="font-weight: normal;" lang="EN-US">Tellas </span><span style="font-weight: normal;">έπαιζε τα γνωστά της παιχνίδια.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-6797964610683203483?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-78797206437735800882008-06-19T18:35:00.004+03:002008-07-03T19:09:59.964+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SFp9CSeGaKI/AAAAAAAAARQ/zLNqZjTwuCs/s1600-h/B0000210.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SFp9CSeGaKI/AAAAAAAAARQ/zLNqZjTwuCs/s320/B0000210.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5213616996906068130" border="0" /></a><br /><p style="text-align: center;" align="center">Η αδυναμία μου,</p><p style="text-align: center;" align="center"><br /></p> <p style="text-align: center;" align="center">ήταν το αίσθημα της ανωτερότητας μου</p><p style="text-align: center;" align="center"><br /></p> <p style="text-align: center;" align="center">Αυτό το ξεπέρασα</p><p style="text-align: center;" align="center"><br /></p> <p style="text-align: center;" align="center">Τώρα είμαι τέλειος</p><br /><p style="text-align: center;" align="center"> </p><p style="text-align: right;" class="MsoNormal"><b style=""><span style="color:blue;"><span style=""> </span></span></b><b style=""><span lang="EN-US" style="color:blue;">Erich</span><span lang="EN-US" style="color:blue;"> </span></b><b style=""><span lang="EN-US" style="color:blue;">Fried</span></b></p><br /><p class="MsoNormal"><br /></p><embed src="http://static.boomp3.com/player.swf?song=byptv4b3p_f" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="200" height="20" allowscriptaccess="always" align="middle"></embed><a style="font-size: 9px; color: #ccc; letter-spacing: -1px; text-decoration: none" target="_blank" href="http://boomp3.com/listen/byptv4b3p_f/oi-xartaetoi">boomp3.com</a><p class="MsoNormal"> </p><p style="text-align: center;" align="center"><o:p> </o:p></p> <p style="text-align: left;"><b style=""><i style=""><span style="color: rgb(152, 72, 6);">Γέλασε η Λου, υπέροχα μονάχη!!!!<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><br /><b style=""><span lang="EN-US" style="color:blue;"><o:p></o:p></span></b></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-7879720643773580088?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-13871195268751956982008-06-17T09:45:00.016+03:002008-06-17T19:48:32.263+03:00<h1 style="font-style: italic; font-weight: normal;"><br /></h1><embed src="http://static.boomp3.com/player.swf?song=by87uq1lo_a" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="200" height="20" allowscriptaccess="always" align="middle"></embed><a style="font-size: 9px; color: #ccc; letter-spacing: -1px; text-decoration: none" target="_blank" href="http://boomp3.com/listen/by87uq1lo_a/etsi-eimai-egw">boomp3.com</a><br /><br /><h1 style="font-style: italic; font-weight: normal;"><br /></h1><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold; font-style: italic;font-family:arial;font-size:85%;" >Για τον Χρήστο!!!</span><span style="font-style: italic;font-family:arial;font-size:85%;" ><br /><br /></span><h1 style="font-weight: normal; font-style: italic;font-family:arial;"><span style="line-height: 115%;font-size:85%;" >Αμυδρά θυμάμαι το μέλλον, με μάτια τυφλά, πεντακάθαρα.<br />Χτες θα είναι όμορφα, όπως ήταν αύριο και μεθαύριο.<br />Το υπέροχο σκοτάδι του ήλιου πάγωνε την καρδιά μου και καιγόμουν.<br />Έπεφτα τότε ψηλά για να ζήσω.<br />Δεν μου μιλούσες κι εγώ σε άκουγα<br />Ήξερα πως θα έρθεις και δεν περίμενα.<br />Σαν την πικρή γεύση της ζάχαρης γελούσα δυστυχισμένη.<br />Δεν θα με μισήσεις ποτέ όσο σ'αγάπησα.<br />Όταν έκλεισα τα μάτια και ξύπνησα, φοβήθηκα θαρραλέα.<br />Σε είδα ξανά δίπλα μου και το κατάλαβα.<br />Έφυγες.</span></h1> <h1 style="text-align: right; font-weight: normal; font-style: italic;font-family:arial;" align="right"><span style="line-height: 115%;font-size:85%;" >Επιπόλαια ώριμος συνέχισες.<br />Οπισθοχωρώντας πάντοτε εμπρός,<br />ανάπηρα παντοδύναμος<br />έσερνες το φορτίο αγκομαχώντας ανάλαφρα.<br />Κι εγώ υπήρχα όπως ο Θεός.<br />Άνοιξα τα μάτια τότε για να μην ξαναδώ ποτέ πια.<br />Άνοιξα το στόμα κι άρχισα να σιωπώ στεντόρια.<br />Εγώ είσαι, εσύ είμαι.<br />Ρομαντικά χυδαίοι σε ένα δαιδαλώδη μονόδρομο.<br />Το πάντα που ποτέ δεν υπήρξε.<br />Ήμουν απόλυτα σίγουρη γι'αυτό αμφέβαλλα.<br />Το φθινόπωρο...<br />που τα λουλούδια ανθίζουν...<br />Επέστρεψες</span><span style="line-height: 115%;font-size:85%;" >.</span></h1><div style="text-align: right;"><span style="font-style: italic;"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-1387119526875195698?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-18374104091128282472008-06-16T14:52:00.004+03:002008-06-16T15:05:43.791+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SFZWmQFNQII/AAAAAAAAARI/Ok9pv0y98AY/s1600-h/man-woman.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SFZWmQFNQII/AAAAAAAAARI/Ok9pv0y98AY/s320/man-woman.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5212448833879752834" border="0" /></a><br /><br /><span style="line-height: 115%;">-Γειά σου φίλε..<br /><br />-μπά,μπά..στις ομορφιές σου είσαι σήμερα<br /><br />-καιρός να ομορφύνω και γώ καθρεφτάκο μου..<br /><br />-να ομορφύνουμε θέλεις να πείς ραμολιμέντο..<br /><br />-έστω κι έτσι,το ίδιο δεν είναι?<br /><br />-τίποτα δεν είναι ίδιο στη ζωή φιλάρα..<br /><br />-μα τι μου λές,αφού εσύ είσαι..εγώ..<br /><br />-έτσι νομίζεις δηλαδή?<br /><br />-φυσικά<br /><br />-λάααθος,εγώ ειμαι ένας απλός καθρέφτης…<br /><br />-και τι σημασία έχει,αφου σ εσένα βλέπω εμένα..<br /><br />-σ αυτό έχεις δίκηο,αλλά εγώ δεν μπορώ να δω τρισδιάστατα..<br /><br />-δηλαδή?<br /><br />-να μωρέ,αυτός που είσαι εσύ κι αυτό που είμαι εγώ, βλέπουμε τα πράγματα διαφορετικά..<br /><br />-μα τί ¨¨διαφορετικά¨¨ μου τσαμπουνίζεις?<br /><br />-είναι πολύ απλό,γύρισε το κεφάλι σου δεξιά,τί βλέπεις?<br /><br />-δεν βλέπω σ εσενα εμένα,αλλά το παράθυρο..<br /><br />-εγώ όμως σε βλέπω εσένα που βλέπεις το παράθυρο,αλλά δεν βλέπω το παράθυρο..<br /><br />-και τι βλέπεις τότε δικέ μου?<br /><br />-βλέπω την άκρη της κορνίζας μου στα δεξιά..<br /><br />-και πως γίνεται αυτό?<br /><br />-μα περιορίζομαι σε δύο διαστάσεις κουτέ,ενώ εσύ σε τρείς !<br /><br />-τότε είμαι τυχερός εγώ και όχι εσύ στην προκειμένη περίπτωση<br /><br />-για γύρισε και κοίταξε με στα μάτια..<br /><br />-σε κοιτάζω εαυτέ μου και λοιπόν?<br /><br />-εσύ μεν ζεις τρισδιάστατα αλλά εγώ δεν πεθαίνω ποτέ<br /><br />-μα αφού εσύ είσαι εγώ..<br /><br />-πρίτς,πάλι τα ίδια θα λέμε?Εγώ είμαι ένας απλός καθρέφτης και τίποτα περισσότερο<br /><br />-όμως με βλέπω μέσα σ εσένα και μάλιστα σου χαμογελώ αυτή την στιγμή<br /><br />-και γώ σου χαμογελώ,αλλά ως πότε?<br /><br />-υπάρχει χρονοδιάγραμμα δηλαδή?<br /><br />-φυσικά,όχι για μένα αλλά για σένα<br /><br />-δηλαδή εννοείς ότι κάποτε δεν θα μπορώ να βλέπω εμένα μέσα απο σένα?<br /><br />-ακριβώς,γιατί θα είσαι πλέον.. νεκρός<br /><br />-ενώ εσύ θα ζείς δηλαδή?<br /><br />-ακριβώς φιλάρα, εγώ θα εξακολουθώ να ζώ έστω και χωρίς εσένα μέσα απο μένα<br /><br />-αν όμως σε κάνω χίλια κομμάτια..?<br /><br />-θα ζώ μέσα απ τα κομμάτια μου<br /><br />-και πως γίνεται αυτό?<br /><br />-γιατί σε κάθε κομμάτι μου θα καθρεφτίζεται κάτι ..<br /><br />-ενώ εγώ αν γίνω χίλια κομμάτια..<br /><br />-άει στα κομμάτια μ έκανες και γέλασα..<br /><br />-τώρα όμως θα με δείς διαφορετικό !<br /><br />-ααααα δεν θέλω τέτοια, γιατί κατσούφιασες ?<br /><br />-με προβλημάτισες<br /><br />-επάνω σε τι φιλαράκο?<br /><br />-που δεν θα βλέπω εμένα μέσα από σένα,όταν θάρθει η ώρα μου..<br /><br />-μα και πρίν απ την ώρα σου,δεν θα βλέπεις εσένα μέσα από μένα..<br /><br />-μα αφού θα είμαι ζωντανός,γιατί ναμη βλέπω εμένα μέσα από σένα?<br /><br />-γιατί απλά δεν θα αντέχεις να βλέπεις εσένα μέσα από μένα..<br /><br /> <!--[if !supportLineBreakNewLine]--> <!--[endif]--></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-1837410409112828247?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-1794446980598930542008-06-16T07:32:00.003+03:002008-06-16T14:49:01.351+03:00<p style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"><b style="">Ψάχνω να βρω μια αφορμή, για να με συγχωρήσω……κι όμως δε μπορώ.<o:p></o:p></b></p> <p style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"><b style="">Ίσως<span style=""> </span>και να μη θέλω.<o:p></o:p></b></p> <p style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"><b style="">Μα…..τι σημασία<span style=""> </span>έχει πια….<o:p></o:p></b></p> <p style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"><b style=""><o:p> </o:p></b></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-style: italic;">Πέρασε όποτε θες, οι γόβες είναι άθικτες στο κουτί!!!</span></span></p><br /><embed src="http://static.boomp3.com/player.swf?song=by6vsj1uv_0" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="200" height="20" allowscriptaccess="always" align="middle"></embed><a style="font-size: 9px; color: #ccc; letter-spacing: -1px; text-decoration: none" target="_blank" href="http://boomp3.com/listen/by6vsj1uv_0/mia-peripeteia">boomp3.com</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-179444698059893054?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-88521434810136477562008-06-12T13:45:00.000+03:002008-06-12T13:48:04.770+03:00<span style="font-size: 11pt; line-height: 115%; font-family: &quot;Calibri&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span style="font-style: italic;">Hταν ένας συνηθισμένος άνθρωπος αλλά αυτό που τον διαφοροποιούσε ήταν ο τρόπος σκέψης του: πίστευε ότι δεν υπάρχει αγάπη. Είχε αποκτήσει μεγάλη εμπειρία προσπαθώντας να βρει την αγάπη και είχε «μελετήσει» τους ανθρώπους γύρω του. Οπου και αν πήγαινε αυτός ο άνθρωπος συνήθιζε να λέει ότι η αγάπη είναι μία επινόηση των ποιητών, μία επινόηση των θρησκειών για να χειραγωγούν τον αδύναμο νου των ανθρώπων για να τους κάνουν να πιστεύουν, να τους ελέγχουν.</span><br /><span style="font-style: italic;"> Ελεγε ότι η αγάπη μοιάζει με ναρκωτικό, μας «φτιάχνει», αλλά δημιουργεί μία ισχυρή ανάγκη. Μπορούμε να εθιστούμε στην αγάπη, αλλά τι θα συμβεί όταν πάψουμε να παίρνουμε την καθημερινή μας δόση; Συνήθιζε να λέει ότι οι περισσότερες σχέσεις μεταξύ εραστών μοιάζουνε με τη σχέση ανάμεσα σ’ έναν τοξικομανή και στο άτομο που τον προμηθεύει. Αυτός με τη μεγαλύτερη ανάγκη μοιάζει με τον τοξικομανή και αυτός με τη μικρότερη με τον προμηθευτή. Αυτός με τη μικρότερη ανάγκη ελέγχει όλη τη σχέση. Ο εξαρτημένος, αυτός που έχει τη μεγαλύτερη ανάγκη, ζει μέσα σε διαρκή φόβο μήπως και τον αφήσει ο άλλος με αποτέλεσμα να γίνεται ιδιαίτερα κτητικός. Γίνεται ζηλότυπος και απαιτητικός εξ’ αιτίας το φόβου του.</span><br /><span style="font-style: italic;"> «Αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν αγάπη δεν είναι παρά μια σχέση φόβου που βασίζεται στον έλεγχο» συνήθιζε να λέει.</span><br /><span style="font-style: italic;"> Επειτα μια μέρα καθώς περπατούσε στο πάρκο, είδε καθισμένη σ’ ένα παγκάκι μια όμορφη γυναίκα να κλαίει. Αισθάνθηκε περιέργεια. Αφού κάθισε δίπλα της τη ρώτησε αν μπορούσε να τη βοηθήσει. Η έκπληξή του ήταν πολύ μεγάλη όταν η γυναίκα του είπε πως κλαίει επειδή ανακάλυψε ότι δεν υπάρχει αγάπη. Εμοιαζαν πάρα πολύ και γρήγορα έγιναν οι καλύτεροι φίλοι. Ηταν μια υπέροχη σχέση, υπήρχε αμοιβαίος σεβασμός και ποτέ δεν αποπήρε ο ένας τον άλλον. Ηταν ευτυχισμένοι, δεν υπήρχε φθόνος ή ζήλια, δεν υπήρχε έλεγχος ή κτητικότητα και η σχέση τους ολοένα και εξελισσόταν.</span><br /><span style="font-style: italic;"> Τότε ο άνδρας σκέφτηκε «ίσως αυτό που νιώθω γι’ αυτήν να είναι αγάπη. Αλλά είναι τόσο διαφορετικό απ’ ό,τι έχω νιώσει στο παρελθόν. Δεν είναι αυτό που λένε οι ποιητές ή οι θρησκείες γιατί δεν είμαι υπεύθυνος γι’ αυτήν. Δεν περιμένω κάτι, δεν παίρνω κάτι απ’ αυτήν, δεν έχω ανάγκη να με φροντίσει, απλώς περνάμε υπέροχα μαζί. Ισως τελικά να υπάρχει αγάπη αλλά δεν είναι αυτό που νομίζουν όλοι». Ηταν μεγάλη η έκπληξή του όταν διαπίστωσε ότι το ίδιο σκεφτόταν και αυτή.</span><br /><span style="font-style: italic;"> Εξακολουθούσε να υπάρχει σεβασμός, συμπαραστεκόταν ο ένας στον άλλον και η αγάπη ολοένα και άνθιζε. Μία νύχτα συνέβη ένα μεγάλο θαύμα. Εκείνος κοιτούσε τα αστέρια και βρήκε το πιο όμορφο απ’ όλα και η αγάπη του ήταν τόσο μεγάλη που το αστέρι άρχισε να κατεβαίνει από τον ουρανό κα σύντομα βρέθηκε στα χέρια του. Τότε συνέβη ένα δεύτερο θαύμα και η ψυχή του ενώθηκε με εκείνο τ’ αστέρι. Ήταν απίστευτα ευτυχισμένος και ανυπομονούσε να πάει στη γυναίκα και να εναποθέσει το αστέρι στα χέρια της για να της αποδείξει την αγάπη του.</span><br /><span style="font-style: italic;"> Μόλις ακούμπησε τ’ αστέρι στα χέρια της εκείνη δίστασε για μια στιγμή. Αυτή η αγάπη ήταν συγκλονιστική και εκείνη τη στιγμή το αστέρι έπεσε από τα χέρια της και διαλύθηκε σε εκατομμύρια κομμάτια.</span><br /><span style="font-style: italic;"> Τώρα υπάρχει ένας ηλικιωμένος άνδρας που γυρίζει τον κόσμο και ορκίζεται ότι δεν υπάρχει αγάπη. Και υπάρχει και μία όμορφη ηλικιωμένη γυναίκα στο σπίτι που περιμένει έναν άνδρα κλαίγοντας για τον παράδεισο που είχε στα χέρια της και σε μια στιγμή αμφιβολίας τον άφησε να χαθεί. / </span><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">THE END </span><span style="font-style: italic;">.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><span style="font-weight: bold;">Υ.Γ.</span> Θα είμαι πάντα κλέφτρα......κι ας μη το θέλησα ποτέ!!!</span><br /> <!--[if !supportLineBreakNewLine]--><br /> <!--[endif]--></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-8852143481013647756?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-30212321040327041052008-06-10T20:57:00.003+03:002008-06-10T21:01:51.279+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SE7AqrFta7I/AAAAAAAAAQ0/lILgbJdEZhI/s1600-h/00011233.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SE7AqrFta7I/AAAAAAAAAQ0/lILgbJdEZhI/s320/00011233.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5210313658267954098" border="0" /></a> <p style="text-align: left;">Αυτό το σαβατοκύριακο, αλλιώς το ονειρευόμουνα……</p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><o:p> </o:p></p> <p style="text-align: center; font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);" align="center"><br /></p><p style="text-align: center; font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);" align="center">Σαν βγεις στον πηγαιμό για τα Τριζόνια,</p> <p style="text-align: center; font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);" align="center">Να εύχεσαι να ‘ναι μακρύς ο δρόμος…..</p> <p style="text-align: center;" align="center"><o:p><br /></o:p></p><p style="text-align: center;" align="center"><o:p> </o:p></p> <p style="text-align: left;">Εκεί ονειρεύομουνα να βρεθώ το Σάβαττο, στο μικρό νησάκι του Κορινθιακού, μακριά από τους ΄΄άλλους΄΄, να γίνω η ΄΄εγώ΄΄ και όχι η ΄΄άλλη΄΄……η αλήθεια είναι ότι το ΄χα δέσει σκοινί κορδόνι….ότι θα ΄μαι εκεί….στο νησί που προ ολίγων ημερών έμαθα ότι υπήρχε….και που μου τάξανε ταξίδι να με πάνε…..εμένα την ταλαίπωρη νεοειλώτισσα….</p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;">Ηταν Σάβατο, η μέρα κύλησε διαδικτυακά……καθάριζα την ψυχή μου,απέναντι στην σπουδαία ποιήτρια, που έκλεψα……..ώσπου έλαβα άλλο ένα <span style="" lang="EN-US">mail</span>, από αυτά τα αναπάντεχα…..Ένα από τα μελλοντικά θύματά μου, ο φερόμενος ως Αναρχικός Τραπεζίτης, διευθυντικό στέλεχος της τράπεζας που έχω βάλει στο μάτι…..μου έστειλε μήνυμα…..εξηγώντας μου πως θα κάνω την τέλεια ληστεία……Έτσι ξεκίνησε ο γραπτός μας διάλογος…..κάτι σαν <span style="" lang="EN-US">chat</span><span lang="EN-US"> </span>μέσω του ιστολογείν….</p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;">Αλληλογραφία λοιπόν, με δυο ΄΄θύματα΄΄………βρε τι σου κάνει ο κυβερνοχώρος…..</p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;">Η Κυριακή με βρήκε στο Σχοινιά, να κολυμπώ…..αναπολώντας τις αγέννητες αναμνήσεις από τα Τριζόνια…..ήταν που το χα βάλει αμέτι μωχαμέτι…..απόγευμα στο σπίτι της ξαδέρφης…..δοκιμάσαμε τις αντοχές μας στη μπιρίμπα…και το βράδυ σπίτι να τσακώνομαι με τους ΄΄άλλους΄΄ που είχαν το θράσσος να αρρωστήσουν και δε με πήγανε στα Τριζόνια…….ο Αναρχικός Τραπεζίτης ξαναχτύπησε, ζητώντας μου να του τηλεφωνήσω….για να με βοηθήσει στη ληστεία.</p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;">Ήρθε και η Δευτέρα….έπειθα τον εαυτό μου, ότι δεν είμαι αναγκασμένη να ομολογήσω….ότι είχα άδικο……..που φέρθηκα σαν κακομαθημένο παιδί, που δεν τα είδε τα Τριζόνια…..και με έπεισα…..Έκανα ένα σέρβις στο κομμωτήριο….βάφοντας τα μαλλιά μου μπορδοροδοκόκκινα…..έκανα την καθιερώμενη επίσκεψη στα <span style="" lang="EN-US">Hondos Center…..</span>λίμαρα τα νύχια μου….σαν έτοιμη από καιρό για πόλεμο…..γύρισα και μόλις ξέσπασε η μπόρα….αποκοιμήθηκα…..ξεφυλλίζοντας τα ονειρά μου…..</p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;">Τόσο απολαυστικό ήταν το μοναδικό τριήμερο του Ιούνη του 2008…..</p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;">Σήμερα, Ξύπνησα στις 2:00 τα χαράματα…..πήρα το δρόμο για τη φάμπρικα…..πήγα…..κόλλησα ένα ακόμη ένσημο (αλήθεια, είναι απαραίτητο?), γύρισα και διάβασα το μήνυμα στον υπολογιστή.</p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left; font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);">……………</p><div style="text-align: left; font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);"> </div><p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal; text-align: left; font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);"><span style="">ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΕΙΜΑΙ ΚΑΘΩΣ ΠΡΕΠΕΙ (ΤΡΑΠΕΖΑ) ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΩ ΟΤΙ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΒΟΗΘΑΩ ΚΟΣΜΟ (ΕΣΕΝΑ),</span><span style=""><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: left; font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);"> </div><p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal; text-align: left; font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);"><span style=""> <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: left; font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);"> </div><p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal; text-align: left; font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);"><u><span style=""> ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑΤΑ!!</span></u><span style=""><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: left; font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);"> </div><p style="text-align: left; font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);">………………</p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;">Ο Αναρχικός Τραπεζίτης</p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><o:p> </o:p></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;">Απλά ένα τηλέφωνο………να του τηλεφωνήσω?</p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;">Κοιμήθηκα, ξύπνησα, χάζεψα τις ειδήσεις….η Ισπανία προηγείται 4-1, οι σεισμολόγοι διαρυγνείουν τα ιμάτια τους, κάποιοι<span style=""> </span>απήγαγαν το βιομήχανο, εγώ ακούω <span style="" lang="EN-US">jazz, </span>ηπειρώτικη…..περιμένω να δω την Εθνική.....απαντώ γραπτά και πάλι στον Αναρχικό Τραπεζίτη……και γελάω κρυφά με εσάς που διαβάζετε τώρα τα χαζά μου……άντε να βγάλετε άκρη……κι όμως πόσες φορές με κάνατε να κλάψω!!!!</p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left; font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"><br /></p><p style="text-align: left; font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Σας ασπάζομαι</p><div style="text-align: left; font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> </div><p style="text-align: left; font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Λου</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-3021232104032704105?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-7142835974115522932008-06-09T20:57:00.003+03:002008-06-09T22:14:00.136+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SE2A5CFqc4I/AAAAAAAAAQs/slYqSvpD7i0/s1600-h/00228_drop_1280x800.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SE2A5CFqc4I/AAAAAAAAAQs/slYqSvpD7i0/s320/00228_drop_1280x800.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5209962061239055234" border="0" /></a><br /><p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">Κατι ακουω.<br />καποιος μου χαλαει την ηρεμια!<br />και τι εγινε που ειναι ο θεος;<br />δηλαδη σε αυτον δε μπορω να τα χωσω;<br />εγω τον ενοχλησα την ωρα που ταξιδευει μεσα του;<br />αυτος γιατι το κανει;<br />δε του φτανει που παιζει με τους δικους του ορους,<br />δε με αφηνει και στην ηρεμια μου..<br />κατι ακουω.<br />καποιος μου μουτζουρωνει τη στιγμη μου!<br />κ τι εγινε που ειναι ο θεος;<br />δηλαδη σε αυτον δεν μπορω να πω αληθειες;<br />ρε δεν με νοιαζει που εσυ φοβασαι μη σε απολυσει..<br />θα του σκασω την παραιτηση στα μουτρα!<br />αρκει να με αφησει στη ηρεμια μου.<br />κατι ακουω.<br /><br /><span style="font-weight: bold;"> βρεχει..</span></p><br /><p style="font-style: italic;" class="MsoNormal"><br /></p><p style="font-style: italic;" class="MsoNormal"><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Υ.Γ.</span> Στον φίλο<a href="http://fotolithi.blogspot.com/"> Μονσεράτ</a> , ένα μικρό ευχαριστώ για τις όμορφες φωτογραφίες που μου έστειλε!!!<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-714283597411552293?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-5247845302192229752008-06-07T13:01:00.004+03:002009-08-27T19:25:46.106+03:00<p style="text-align: left; font-style: italic;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Παρασκευή 6 Ιουνίου, γύρω στι; 9:30 π.μ…….ένας φριχτός πόνος στη πλάτη με καλημερίζει….ξέρετε από εκείνες τις στιγμές που αναφωνείς ‘’ Να ζει κανείς,ή να μη ζει’’….Ωραία ξεκίνησε η μέρα…..Μετά κόπων και βασάνων….σέρνω το πονεμένο σώμα μου στην κουζίνα….φτιάχνω έναν πικρό δυνατό καφέ, ανάβω ένα τσιγάρο…κι ανοίγω το </span><span lang="EN-US"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">pc…..</span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">γιατί παρά το προσωπικό μου δράμμα…οφείλω σαν </span><span lang="EN-US"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">blogger</span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"> με οικολογικές ευαισθησίες…..να γράψω κάτι για το περιβάλλον.</span></p><div style="text-align: left; font-style: italic;"> </div><p style="text-align: left; font-style: italic;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Ένα </span><span lang="EN-US"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">mail </span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">με παραξενεύει</span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><o:p><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"> </span></o:p></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">αγαπητή Λου, ωραία τα κλεμμένα αλλά η αναφορά στους ποιητάδες ειναι τιμή για τις στιγμές που μας χαρίζουν... ή για τις στιγμές της ζωής τους που έφεραν τις λεξούλες ετσι αντάμα και φτιαξαν το λιγο ή το πολύ που μας στάθηκε στο ματι... </span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /><br /></span><span><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"> σε ευχαριστώ που θα βάλεις το όνομα της ποιήτριας στο ποστ με το ποιημα... ή έστω το λινκ που βρήκες το σύνδεσμο... </span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /><br /></span><a href="http://paraxenies.blogspot.com/2007/03/blog-post_20.html" target="_blank"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">ΓΙΑΤΙ... </span></a><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /><br /></span><span><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"> Χριστίνα Σαββατιανού</span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /></span><span><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"> Η "ποιήτρια"</span></span></p><p style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><span></span><br /></span></p><p style="text-align: left; font-style: italic;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Δε νοιώθω πια τον μυικό τον πόνο……Λου, σκέφτομαι, τη γάμησες.</span></p><div style="text-align: left; font-style: italic;"> </div><p style="text-align: left; font-style: italic;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Προβληματίζομαι, γυρνώ πίσω το χρόνο……ξανακοιτάζω την ανάρτηση μου…προσπαθώ να θυμηθώ….από που το βούτηξα….ενώ σε εύλογο χρόνο, βάζω το όνομα της ποιήτριας στην ανάρτηση….έχοντας την άφεση….ότι είχα φροντίσει από πριν να ελαφρύνω τη θέση μου, διαλαλώντας την ιδιότητά μου.</span></p><div style="text-align: left; font-style: italic;"> </div><p style="text-align: left; font-style: italic;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Και με αλλαζονική ταπεινότητα, απαντώ στη Χριστίνα.</span></p><div style="text-align: left; font-style: italic;"> </div><p style="text-align: left; font-style: italic;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Ακολουθεί ένας γραπτός διάλογος….προς επίλυση των παρεξηγήσεων….Η Χριστίνα Σαββατιανού ….με έχει ήδη αθωώσει (όπως με αθώωσε στα πρώτα ιστολογικά μου βήματα, η </span><span lang="EN-US"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Lucy </span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">των άγριων λουλουδιών), σκέφτομαι τι ωραίο είναι…..να σπαταλώ το χρόνο μου…στο ιστολογείν, πόσο πιο όμορφα γέμισε το χρόνο μου η </span><span lang="EN-US"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Tellas </span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">και η </span><span><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Hewlett-Packard</span></span><span lang="EN-US"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">, </span></span><span><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">τι όμορφους ανθρώπους έχω γνωρίσει……ένω η Τατιάνα μεταδίδει καρέ καρέ την ταφή του Σεργιανόπουλου.</span><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: left; font-style: italic;"> </div><p style="text-align: left; font-style: italic;"><span><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Είναι βράδυ, δεν πόσταρα για το περιβάλλον. Φοράω τη στολή, μπαίνω στο λεωφορείο, παίρνω το δρόμο για τη φάμπρικα. Ο πόνος ξαναρχίζει….Η αλήθεια είναι ότι αποφεύγω τα χάπια…..κι όμως ένα </span></span><span lang="EN-US"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">mesulid…..</span></span><span><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">και μια πολυθρόνα μασάζ…..αποδυκνείουν τις θαυματουργές τους ιδιότητες.</span><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: left; font-style: italic;"> </div><p style="text-align: left; font-style: italic;"><span><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Σχολάω….σα χαζό το πρωί….κοιτάζω έξω από το σταθμαρχείο, την αφίσα της ΔΑΣ….(Δημοκρατική Αγωνιστική Συσπείρωση) των λεωφορείων , που τα χώνει σε κυβέρνηση, Οασα, ΕΘΕΛ……για την αθλιότητα των δρόμων, τη μηδενική συντήρηση των οχημάτων κ.λ.π</span><span><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">κ.λ.π…..Πάλι λεφτά θέλουνε….συλλογίζομαι.</span><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: left; font-style: italic;"> </div><p style="text-align: left;"><span><span style="font-style: italic;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Δεν έχουμε προλάβει, να βγούμε στη Μαραθώνος. Σκάει λάστιχο…..Είμαι άυπνη, είναι 6:30 το πρωί…..κρυώνω…έξω στην Αττική Οδό….και περιμένω να με μαζέψουν….Σκέφτομαι το δίκιο των οδηγών…..σκέφτομαι το δίκιο της Χριστίνας…..σκέφτομαι τη δική μου στάση στα πράγματα…..σκέφτομαι ότι όλα πάνε κατά διαόλου…..κι όμως η πρωινή αύρα….μου δείχνει πόσο όμορφη είναι η ζωή…..ακόμη κι όταν είσαι κλέφτρα!</span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span><o:p><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"> </span></o:p></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left; font-weight: bold; "><span><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Σας ασπάζομαι</span><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: left; font-weight: bold; "> </div><p style="text-align: left; font-weight: bold; "><span><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Λου</span></span></p><p style="text-align: left; font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);"><span style=""><br /></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-524784530219222975?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-55852014420375576412008-06-02T20:22:00.004+03:002008-06-05T07:58:23.124+03:00<p style="font-style: italic;">-Ποια η πρωτεύουσα του Ισημερινού?</p> <p style="font-style: italic;">-Το Κίτο, μπαμπά.</p> <p style="font-style: italic;">- και της Ουρουγουάης?</p> <p style="font-style: italic;">- Το Μοντεβιδέο, μπαμπά…</p> <p style="font-style: italic;">-Ποιοι είναι οι κακοί?</p> <p style="font-style: italic;">-Οι<span style=""> </span>Αμερικάνοι, μπαμπά?</p> <p style="font-style: italic;">- Και οι καλοί?</p> <p style="font-style: italic;">-Οι<span style=""> </span>Σοβιετικοί….</p> <p style="font-style: italic;"><o:p> </o:p></p> <p style="font-style: italic;">Και κάπως έτσι….μεγάλωνε η Λου…..που αντί να αγωνίζεται για το δικαίωμα στη <span style="" lang="EN-US">Bibibo…..</span>άκουγε τις θύμησες της Λατινικής Αμερικής του μπαμπά….τις ιστορίες για το Μανδράς, τ’ Άλγέρι και το Σφαξ…..και φώναζε ΄΄Χαιρε Ντιέγο Μαραντόνα, Ζήτω ο Φιντέλ, Γειά σου ρε Καντάφι΄΄</p> <p style="font-style: italic;">Με τις μπούκλες και τα ροζ? Ουδεμίαν σχέση η Λου…..Το ροζ λερώνει εύκολα….και το μαλλί γουλί…..πάντα ευάλωτη στην ψείρα.</p> <p style="font-style: italic;">Καλή μαθήτρια….έλεγε στον μπαμπά ο δάσκαλος….βοηθήστε τη…κι έτσι ο μπαμπάς τη μάθαινε να μη χειροφιλεί τους τράγους…..κι αντί για τα πόστερς του Ρομπ Λόου, της χάριζε μια φωτογραφία του Τρότσκι….και της μιλούσε για το Μανδράς, τ’ Άλγέρι και το Σφαξ…..ενώ ο ίδιος τρελαινόταν ν’ ακούει Πέτρο Λούκα…</p> <p style="font-style: italic;">Και ήθελε ο μπαμπάς, η κόρη να ΄ναι κόκκινη….γιατί ναι μεν, ο ίδιος ψήφιζε Ανδρέα….το παιδί όμως? ΄Ετσι για να ξορκίζει τις τύψεις του…..γιατί έπρεπε το Πασόκ να κυβερνήσει…..έκανε τη Λου, ΄΄κόκκινη Ρόζα΄΄….κι ούτε γάτα, ούτε ζημιά….εξάλλου ήταν μικρή η Λου, για να ψηφίσει ακόμη…και όταν μεγάλωσε και της δώσανε εκλογικό βιβλιάριο….δεν υπήρχαν Σοβιετικοί…..ούτε Ανατολική Γερμανία…..πάει και ο Τσαουσέσκου….άσε που στη Ψωροκώσταινα ήταν νωπές οι μνήμες του ΄89…των κόκκινων, και του Κόκκινου….κι έτσι πράσινη και η Λου….τώρα πια…που είχε λόγο στα πράγματα.</p> <p style="font-style: italic;">Κι εξημέρωσε ωραία πρωία….και η Λου….πέρασε το κατώφλι της ΑΣΟΕΕ…κι ενώ στην αρχή απόρησε ο μπαμπάς…μιας και ονειρεύοταν να τη δει δασκαλίτσα…..έπειτα, αφού ρώτησε κι έμαθε….δεν του κακοφάνηκε….να δει την κορούλα του, Λέκτορα στο Μ.Ι.Τ.</p> <p style="font-style: italic;">Η Λου όμως είχε άλλα σχέδια….και ως συνειδητοποιημένη αντάρτισα της πορδής, με τα λεφτά του μπαμπά….επένδυσε στην πλατεία Εξαρχείων…έκανε την διδακτορική της διατριβή της στην Ινδική Κάναβη, εντρύφησε στην Σωτηρία Λεονάρδου, βγήκε στην παρανομία τα δύσκολα χρόνια του Παπαθεμελή, στην οργάνωση του Μπιζάρ της Αγίου Μελετίου…ξεφύλλιζε και ολίγον από Προυντόν, για να έχει άποψη…..κι εξαργύρωνε τις επιταγές του μπαμπά…..ψηφίζοντας τους Πράσινους…..και ακούγοντας ενίοτε Πέτρο Λούκα.</p> <p style="font-style: italic;">Και κάποια στγμή ξύπνησε η Λου….από το ονειρικό ταξίδι στο Μάτσου Πίτσου….ξύπνησε κι ο μπαμπάς….την απείλησε με διακοπή του εμβάσματος….και τι να κάνει….γράφτηκε στον κλάδο των ΄΄σύγχρονων δουλοπάροικων΄΄….το ψέμα είχε τελειώσει. Αρρώστησε η Λου από μικροαστισμό….βαριά….αλλά ο μπαμπάς δεν το θεωρούσε αυτό ασθένεια.</p> <p style="font-style: italic;">Κι ενώ βάδιζε στο δρόμο του ΄΄καθωςπρέπει΄΄…..βάζοντας η ίδια μπάρα στο ΄΄καθωςθέλει΄΄, έγινε το θαύμα. Εκείνο το ατύχημα….και η περιπλάνησή της για κάνα δεκαήμερο σε εκείνο το γκρίζο τούνελ…όπου ο χρόνος δε κυλάει….ήταν το γιατρικό. Επέστρεψε στο κόκκινο η Λου, με ολίγον πάντα από Προυντόν…..έδωσε ιδεολόγικο υπόβαθρο στην κλοπή και τη δολιοφθορά….με κουκούλα την τέχνη του θυληκού….και ξαναετοιμάζει τα μπαγκάζια της για το Μάτσου Πίτσου….(άσε πια…που το πήρε απόφαση και ο μπαμπάς).</p> <p style="font-style: italic;">Κι όσο κι αν πληγώνεται, γιατί πιθανότατα η Λου να μη ντυθεί νυφούλα….βάλθηκε η Λου, βλέπεις να αμφισβητήσει αυτό που ούτε η Τρίτη Διεθνής δεν αμφισβήτησε, τον θεσμό της Οικογένειας……..εντούτοις….ακόμη την αγαπάει ο μπαμπάς…ενώ εκείνη ανταποδίδει, ακούγοντας ενίοτε Πέτρο Λούκα.</p><span style="font-style: italic;"><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/zPqK_Dn54yc&amp;hl=en"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/zPqK_Dn54yc&amp;hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="344"></embed></object><br /></span><p style="font-style: italic;"><br /></p> <p style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Υ.Γ.</span> Η γιορτή του Πατέρα είναι την 3^η Κυριακή του Ιούνη….αλλά δεν βαστώ να περιμένω.Μπαμπά, μου ‘χεις λείψει…..μετράω τις μέρες, να ‘ρθω να σε δω…</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-5585201442037557641?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-77073264179844173542008-05-29T14:48:00.003+03:002008-05-29T14:53:35.210+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SD6YOMYQ9OI/AAAAAAAAAQk/e047gOVPpN0/s1600-h/B0000301.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SD6YOMYQ9OI/AAAAAAAAAQk/e047gOVPpN0/s320/B0000301.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5205765588895462626" border="0" /></a><br /> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;font-family:&quot;;font-size:180%;color:purple;" >Τι</span><span style="line-height: 115%; color: rgb(0, 0, 0); font-weight: bold;font-family:&quot;;font-size:100%;color:purple;" > </span><span style="font-weight: bold;"></span>φταις αλήθεια.<br />Κανείς δε σου μαθε το δρόμο για το "<span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">εμείς</span>".<br />Και το χειρότερο, κανένας δε σε εκπαίδευσε<br />να επενδύεις στο "<span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">εγώ</span>".<br />Σαν επαίτης εκλιπαρείς μπροστά στην πόρτά του "<span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">εσείς</span>".<br />Έσπασες αμέτρητες φορές τα μούτρα σου, προσπαθώντας<br />ανάμεσα σε σκοτάδια ν' ανακαλύψεις το "<span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">εσύ</span>".<br />Σ' έπιανε πάντα πανικός στη θέα και στη σκέψη του "<span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">αυτοί</span>".<br />Και στην απελπισία, στο χαμό σου, φώναξες<br />"<span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Αυτός! Αυτός!</span>"<br />Κι έπιασες ένα πιστόλι, να πολεμάς.<br />Τι φταις!<br /><br /><span style="line-height: 115%; font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);font-family:&quot;;font-size:180%;color:purple;" >Αν</span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"> </span>κάποτε καθίσεις λίγο να ξαποστάσεις από τη μάχη σου,<br />θυμήσου μια λεξούλα που σου ξέφυγε.<br />Θα θελα να στην κρύψω ανάμεσα στις χούφτες σου<br />(θυμάσαι το "δαχτυλιδάκι" που παίζαμε παιδιά; )<br />"<span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">Μαζί". "Μαζί</span>". Τη λένε τη λεξούλα μου τη μαγική.<br />Και μη βιαστείς να την πετάξεις. Μπορεί μια μέρα<br />να σου χρειαστεί. Πολλά φιλιά.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-7707326417984417354?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-63213448110423788952008-05-29T07:50:00.012+03:002008-05-29T16:19:30.245+03:00<p class="MsoNormal"><br /></p><br /><h1 style="font-style: italic; font-weight: bold;font-family:courier new;"><span style="font-size:85%;">Ήθελαν να φωτίσουν την Αλήθεια</span></h1> <p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style="">Την έστησαν λοιπόν <o:p></o:p></span></p> <p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style="">εμπρός σε πολλαπλά ευήλια τηλεπαράθυρα<o:p></o:p></span></p> <p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style="">Το πολεμικό σήμα των τίτλων έναρξης ούρλιαξε<o:p></o:p></span></p> <p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style="">και οι προβολείς έλαμψαν πάνω της ένας-ένας ανακριτικοί<o:p></o:p></span></p> <p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style="">Το λόγο έλαβαν ενάρετοι τηλεοπτικοί ποιμένες<o:p></o:p></span></p> <p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style="">(όλοι μαζί, χωρίς ανάσα)<o:p></o:p></span></p> <p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style="">βλοσυροί, παντογνώστες, κατάμαυροι<o:p></o:p></span></p> <p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style="">(αν και τους έλειπαν τα ράσα)<o:p></o:p></span></p> <p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style="">όρνια μαχόμενα,<o:p></o:p></span></p> <p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style="">έτοιμα ν’ ασελγήσουν πάνω σε κάθε πτώμα<o:p></o:p></span></p> <p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style="">Χειραγωγώντας μαζικά το τηλεοπτικό τους ποίμνιο<o:p></o:p></span></p> <p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style="">με τις ρητορικές τους ερωταποκρίσεις<o:p></o:p></span></p> <p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style="">Ισορροπώντας βουκολικά<o:p></o:p></span></p> <p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style="">ανάμεσα στο δημοσιογραφικό χρέος <o:p></o:p></span></p> <p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style="">και στο διαφημιστικό συμφέρον<o:p></o:p></span></p> <p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style="">Υψώνοντας τους τόνους, καταρρακώνοντας συνειδήσεις<o:p></o:p></span></p> <p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style="">Θυσιάζοντας μπροστά στο ορθό το δημοσιογραφικά ορθό.<o:p></o:p></span></p> <p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style="">Τότε η Δημοσιογραφία κλονίστηκε απ’ την ορθοστασία<o:p></o:p></span></p> <p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style="">κι αποφάσισε να<span style=""> </span><span style="letter-spacing: 3pt;">καθίσει</span><span style="letter-spacing: 3pt;"><o:p></o:p></span></span></p> <h1 style="font-style: italic; font-weight: bold;font-family:courier new;"><span style="font-size:85%;">Οι προβολείς άναψαν και κόρωσαν</span></h1> <p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style="">και με τα εκτυφλωτικά τους φώτα τύφλωσαν την Αλήθεια<o:p></o:p></span></p> <p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style="">ώστε τίποτα να μην φαίνεται πια <o:p></o:p></span></p> <p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style="">μέσα στη φωταγωγημένη ομίχλη<o:p></o:p></span></p> <p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style=""><o:p> </o:p></span></p> <p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style="">Εγκυμονώντας την ψευτιά των βιαστών της<o:p></o:p></span></p> <p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style="">Φουσκώνει τώρα απ’ τα θετά τους παραμύθια<o:p></o:p></span></p> <p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style="">Διώκοντας μαινάδα εκδικητική<o:p></o:p></span></p> <span style="font-style: italic;font-family:courier new;" >Τα υπέρβαρά τους ένθετα.</span><p style="font-style: italic;font-family:courier new;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="line-height: 115%;"><o:p> </o:p></span></span></p><p class="MsoNormal"><br /><b><span style="line-height: 115%;font-size:15;" ><o:p></o:p></span></b></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-6321344811042378895?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-18740635617791019242008-05-27T09:43:00.003+03:002008-05-27T09:54:07.124+03:00<p style="text-align: center;" align="center"><o:p> </o:p></p> <p style="text-align: center;" align="center">Βράδυ Δευτέρας 26^ης Μαίου….Μετά από μια και πάλιν αποτυχημένη μαγειρική απόπειρα….κι ενώ καθόμαστε αναπαυτικά στον καναπέ, ενώ το <span style="" lang="EN-US">usb stick</span>…<span style="" lang="EN-US">loading </span>τον παππού Ίντυ και το βασίλειο του κρυστάλλινου κρανίου…δεν θα ‘χουν περάσει δέκα<span style=""> </span>λέπτα…..και η κλήση του μπαμπά προιδεάζει…..11:55 <span style=""> </span>μμ</p> <p>:Μπαμπά?</p> <p>:Πέθανε η γιαγιά…….</p> <p><o:p> </o:p></p> <p>Αναβρασμός! Άλλος βλέπει την ταινία….άλλη αρχίζει τα τηλέφωνα….αυτά που λέμε διαδικαστικά…όλα αποφασίζονται…τα πράγματα μπαίνουν σε μια τάξη……οκ….θα πας εσύ…..είναι βλέπεις που η γιαγιά ζούσε <span style="font-weight: bold;">μακριά</span>….σαν τη <span style="font-weight: bold;">μακριά</span> νύχτα που ακολούθησε….δεν κληρώθηκα εγώ να πάω…..είναι 10:00 πμ…είμαι άυπνη….τα ΄χω ακούσει για τα καλά…..και προσπαθώ να θυμηθώ…</p> <p>Είμαι η Λου, γνώρισα έναν παππού και δυο γιαγιάδες….μετά τα τριάντα τους έχασα και τους τρεις.</p> <p>Η αλήθεια είναι ότι είχα αδυναμία στον παππού….μια αδυναμία που σκίαζε την προσπάθεια όλων των γιαγιάδων του κόσμου….πόσο μόνο των δικών μου. Έξυπνος άνθρωπος ο παππούς μου…..αν πήγαινε στο σχολειό….ίσως να κυβερνούσε την Ελλάδα…..όλο καμάρι κορδώνομαι…..ένας αν όχι ο μοναδικός που γνώρισα που δεν χρωστούσε καλό λόγο σε κανένα…..στα παιδιά του δε…φανταστείτε τις οικογενειακές συγκεντρώσεις…το τι βρισίδι έπεφτε…….όχι έλεγε ο παππούς…δεν είστε εσείς ηλίθιοι, παιδιά δικά μου…δεν είναι δυνατόν!!!!</p> <p>Κι εμείς τα εγγόνια κρυφά γελούσαμε, ενώ εγώ και κανένα δυό από τα ΄΄καλά΄΄ παιδιά τον σιγοντάραμε…..</p> <p>Κι έτσι έζησε η γιαγιά….μια ζωή στον ίσκιο του παππού……Κανείς μας δεν της έδινε σημασία….παρά μόνο ένας…..ο ΠΑΠΠΟΥΣ!!!</p> <p>Είναι ανεξήγητο…αλλά σε ένα στενό επαρχιώτικο περιβάλλον των παλαιών εποχών…..ο άνδρας δεν θα μπορούσε να είναι εκδηλωτικός συναισθηματικά…….και δη…στη γυναίκα του….έναν τίτλο ιδιοκτησίας με μόνο σκοπό τους απογόνους……</p> <p>Αυτός δεν ήταν ο παππούς μου……..ο παππούς μέχρι τα στερνά του ΄΄αναθεμάτιζε΄΄ τους σπόρους του, και μακάριζε τη συντροφό του…..</p> <p>Δεν μπορεί να ΄ναι παιδιά μου αυτά τα ζώα, Κωνσταντινιά έλεγε……όμως τα γέννησες εσύ…….άρα είναι δικά μου!!!</p> <p>Ο μεγαλύτερος έρωτας που βίωσα ποτέ….ο παππούς και η γιαγιά!</p> <p>Πάνε δυό χρόνια που μας άφησε ο παππούς….νικημένος,ευάλωτος, αδύναμος….ήταν που η γιαγιά λόγω εγκεφαλικού είχε πέσει σε κώμα…….πως να το αντέξει ο περήφανος γέροντας?</p> <p>Εφυγε πρώτος.</p> <p>Σήμερα έφυγε και η γιαγιά…πάει να τον βρεί…ο Παράδεισος θα γίνει ροζ….</p> <p>Ψάχνω να βρω μνήμες….είναι βλέπεις που τη σκίαζε ο παππούς……και να!!!!</p> <p>Θα χου περάσει 25 χρόνοι…είμαστε τα ξαδερφάκια στο χωριό……καλοκαίρι…κάπου στο 80κάτι…παίζουμε και βρίσκουμε μια πεταμένη σύριγγα στο δρόμο…….Γιατροί, εγώ και ο Δημήτρης, τα ΄΄καλά΄΄ παιδιά……τη γεμίζουμε νερό , και εμβολιάζουμε, ένα ένα, όλα τα κοτόπουλα της γιαγιάς!!!</p> <p>Δε θα ξεχάσω ποτέ την αντιδρασή σου, γιαγιά μου….όταν είδες τα κοτοπουλάκια σου ψόφια!!!</p> <p>Τότε κατάλαβα γιατί σε αγαπούσε τόσο παθολογικά εκείνος.</p> <p><o:p> </o:p></p> <p style="text-align: center;" align="center">Καλό ταξίδι το στερνό σου….και μην ξεχάσεις να μου φιλήσεις τον παππού.</p> <p><o:p> </o:p></p> <p>Υ.Γ. Η άτακτη θλιμμένη εγγονή που φέρει τ΄ όνομά σου!</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-1874063561779101924?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-35108302925996068012008-05-27T08:27:00.003+03:002008-05-27T09:54:28.650+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SDucBMYQ9NI/AAAAAAAAAQc/K9ukL-qjBrY/s1600-h/giagia.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SDucBMYQ9NI/AAAAAAAAAQc/K9ukL-qjBrY/s320/giagia.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5204925338673542354" border="0" /></a><br /><p style="text-align: center;" align="center">Καλό ταξίδι το στερνό σου….και μην ξεχάσεις να μου φιλήσεις τον παππού!!!!!!!</p><p style="text-align: center;" align="center"><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-3510830292599606801?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-32845043860367874002008-05-26T21:32:00.001+03:002008-05-27T09:54:44.895+03:00<p style="text-align: center;" align="center"><strong>Μου αρέσουν οι διαφημίσεις</strong> της προηγούμενης δεκαετίας, όχι οι τελευταίες. Αποπνέουν μιαν αδιαφορία αυτές οι δεύτερες, σαν πλαστικό χάμπουργκερ, σε πράσινη γυαλιστερή ζελατίνα. Και δεν προλαβαίνουν να γίνουν αναγνωρίσιμες, πόσο μάλλον συνήθεια... Δεν καταλαβαίνω ποιο είναι το νόημα μιας διαφήμισης που θα αντικατασταθεί από μιαν άλλη τόσο σύντομα, που κανείς δε θα τη θυμάται αύριο.<br /><strong>Τέτοιες,</strong> είναι συνήθως οι διαφημίσεις της κινητής τηλεφωνίας ή συνδέσεων internet. Ή σαν τις διαφημίσεις του Λουμίδη. Παλιά, βλέπαμε αυτή την συμπαθητική χοντρούλα -το δικό μας άνθρωπο, η απενοχοποίηση του καλοφαγά- που ακολουθούσε αδέξιες δίαιτες, άλλοτε με τη φίλη της στο καφενείο να μιλούν για πράγματα γυναικεία, άλλοτε με τον καλό της που της προτείνει να ζήσουν για πάντα και πριν τελειώσει το σποτάκι, αναφωνούσες «έκαστος στο είδος του...». Σήμερα, τελειώνει η διαφήμιση και σχεδόν δεν έχεις ακούσει τη στιχομυθία, τόσο κακή άρθρωση έχουν οι αναλώσιμες μη περσόνες, τόση γρηγοράδα και αδιαφορία αποπνέει το concept.<br /><strong>Πού είναι αυτές οι χρυσές εποχές,</strong> που η διαφήμιση πρόβαλε σχεδόν σα νέος χώρος κινηματογραφικής δημιουργίας -τόσο προσεγμένες και επικοινωνιακές ήταν!<br /><strong>Ή η διαφημιστική καμπάνια</strong> της Amstel. Στην αρχή, είχε αυτούς τους τρεις φίλους, που γενικά, όποτε βρισκόντουσαν, σκάρωναν φάρσες ο ένας στον άλλο ή αλληλοβοηθιόντουσαν στα δύσκολα, είχαν και κάποιες γλυκές στιγμές, πάντα πάνω από ένα ποτήρι μπύρας Amstel. Σήμερα, οι τρεις γνωστοί φίλοι, αντικαταστάθηκαν από τρεις άλλους φίλους και κάθε φορά που βλέπω διαφήμιση της Amstel στην τηλεόραση, μου 'ρχεται να γραπώσω την οθόνη και να την ταρακουνήσω για να 'ρθει στα συγκαλά της. δεν είναι αυτοί οι Τρεις Φίλοι, δεν τους αναγνωρίζω, δεν είναι αυτό το παραμύθι μου.<br /><strong>Στο παραμύθι μου,</strong> η Σταχτοπούτα, πάντα παίρνει τον πρίγκιπα και ο πρίγκιπας πάντα έρχεται με άλογο να την ψάξει στο σπίτι της κακιάς μητριάς. Θέλω τον πρίγκιπα μου τώρα! Τον γνωστό πρίγκιπα! Αν αλλάξει πρόσωπο, τότε δε θα τον αναγνωρίσει η σταχτοπούτα, όταν αυτός θα την αναζητά με το γοβάκι στα χέρια. Και αν δεν τον αναγνωρίσει, θα του φέρει το γοβάκι κατακέφαλα και το παραμύθι θα πάει στο βρόντο, γιατί δε θα βγαίνει ηθικό δίδαγμα, πως αν είσαι καλή και γλυκιά, θα σου λάχει ένας πρίγκιπας. Και κανένα κοριτσάκι δε θα θέλει να γίνει πριγκιποπούλα και κανένα αγοράκι δε θα παντρεύεται τις σταχτοπούτες, γιατί θα είναι στο νοσοκομείο με ράμματα. Χώρια που διάφοροι μεγαλογιατροί, μεγαλοδικηγόροι, μεγαλομηχανικοί που κατά καιρούς έχουν φάει το τακούνι κατακέφαλα, θα νομίζουν ότι είναι πρίγκιπες. Τέτοια σύγχυση.<br /><strong>Το ότι η διαφήμιση προωθεί τον καταναλωτισμό,</strong> το ξέρουμε όλοι. Η κάθε εποχή, ωστόσο, και η αισθητική της, αποδεικνύουν πράγματα για την εποχή και αυτό τελικά είναι προς σχολιασμό. Οι απλοϊκές, δηλαδή, διαφημίσεις της δεκαετίας του ΄50, συνήθως οδοντόπαστας ή κάποιου απορρυπαντικού, κατέγραψαν την αγνότητα του κοινού της εποχής. Πιο ράθυμες περσόνες, γλυκανάλατος μικροαστισμός, επιθυμία για καθωσπρεπισμό και ελπίδα πως το αμερικανικό όνειρο μπορεί να ενσαρκωθεί με μια σκούπα hoover ή με ένα εντομοκτόνο ντι ντι τι.<br /><strong>Τι θα αναδείξει η σύγχρονη διαφήμιση </strong>για την τωρινή νοοτροπία στους αυριανούς μελετητές; Ακαλαισθησία; Κακές φωνές; Αδιαφορία; Προχειρότητα; Τα χάλια μας;<br /><strong>Συναινούμε που συναινούμε</strong> στο διαφημιστικό σύμπαν. Ανεχόμαστε που ανεχόμαστε την καταναγκαστική «ενημέρωση» για τις πάνες και τα σαμπουάν της αγοράς. Κάνουμε που κάνουμε τρεις ώρες για να δούμε την αγαπημένη μας δίωρη ταινία. Πειράζει να φαίνεται ότι κάποιος, βρε αδελφέ, νοιάζεται για την ποιότητα της εικόνας, αφού το έχω πάρει απόφαση πως θα εξαναγκάζομαι να τη βλέπω;</p> <p style="text-align: center;" align="center"><strong>ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΛΕΝΗ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ<o:p></o:p></strong></p> <p style="text-align: center;" align="center"><strong><o:p> </o:p></strong></p> <p style="text-align: center;" align="center"><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/wYKwilAxnOY&amp;hl=en"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/wYKwilAxnOY&amp;hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object></p> <p style="text-align: center;" align="center"><o:p> </o:p></p> <p style="text-align: center;" align="center">Κι έτσι μέσα στο Σαβατοκύριακο, εκεί που όλη η Ελλάς έδινε ένδοξη μάχη στο Βελιγράδι<span style=""> </span>με μπροστάρισα του αγώνα τη ΄΄Λασκαρίνα΄΄ Καλομοίρα…..εγω απήλαυσα τον Σάββα τον Έλληνα…..και δεν βαριέσαι ας μην<span style=""> </span>υπάρχουν φράγκα για <span style="" lang="EN-US">NOVA.</span></p> <p style="text-align: center;" align="center"><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/h7rSeNF0xSc&amp;hl=en"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/h7rSeNF0xSc&amp;hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object></p> <p style="text-align: center;" align="center">Υ.Γ. Υπάρχουν και σήμερα<span style=""> </span>όμορφες διαφημίσεις…..</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-3284504386036787400?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-12495828033265516472008-05-23T18:04:00.000+03:002008-05-23T18:05:36.677+03:00<span style="font-size: 11pt; line-height: 115%; font-family: &quot;Calibri&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-style: italic;">Μια φορά, ένας αρκούδος κι ένας κούνελος τσακώνονταν για το ποιός από τους δύο είναι πιο αγαπητός στα παιδιά.<br /><br />"Εμένα αγαπάνε περισσότερο" φώναζε ο αρκούδος, "τα περισσότερα παιδιά κοιμούνται με ένα αρκουδάκι αγκαλιά!". "Εμένα αγαπάνε περισσότερο" φώναζε κι ο κούνελος, "δεν υπάρχει παιδί που να δει κουνέλι και να μη χαμογελάσει ".Ένα χαριτωμένο σκυλάκι που περνούσε παρακεί τους άκουσε και πλησίασε.<br /><br />"Κάντε ένα πείραμα" τους είπε χαμογελώντας, "πηγαίνετε και οι δυο να καθήσετε μπροστά σε ένα παιδί. Όποιον διαλέξει, αυτός είναι ο πιο αγαπητός". Ο αρκούδος κι ο κούνελος συμφώνησαν, τους φάνηκε δίκαιο.<br /><br />Μια και δυο λοιπόν, πάνε και στέκονται μπροστά σε ένα μωρό. Αυτό μόλις τους είδε, γούρλωσε τα μάτια του και σχεδόν αμέσως έβαλε τα κλάματα! Ο αρκούδος κι ο κούνελος σάστισαν! Το σκυλάκι γέλαγε. "Είδατε;" τους είπε μόλις σταμάτησε τα γέλια. "Κανείς σας δεν είναι αξιολάτρευτος από μόνος του. Γίνεται αξιολάτρευτος μόνο όταν τον αγκαλιάσει ένα παιδί. Τα παιδιά μαθαίνουν τι να αγκαλιάσουν από τους μεγάλους. Αυτό που θα του χαρίσουν κούνελο θα αγαπάει τον κούνελο, κι αυτό που θα του δώσουν έναν αρκούδο θα αγαπάει τον αρκούδο".<br /><br />Ο κούνελος και ο αρκούδος χάρηκαν τώρα. Ο καθένας είχε και τη δική του μερίδα αγάπης στον κόσμο των ανθρώπων. Το αρκουδάκι χάρηκε ακόμα πιο πολύ όταν μια μέρα ένας πατέρας το αγόρασε και το χάρισε στο παιδί του.<br /><br />Το παιδί αγαπούσε πολύ τον αρκούδο του και τον έπαιρνε παντού μαζί του. Μια μέρα, στην παιδική χαρά, ρώτησε τον πατέρα του αν πιστεύει ότι τον αγαπάει το αρκουδάκι του. Ο πατέρας του το κοίταξε στοργικά και του απάντησε ότι φυσικά και τον αγαπάει. Τότε ο μικρός το πέταξε μέσα στις λάσπες και ξαναρώτησε τον πατέρα του αν πιστεύει ότι το αρκουδάκι εξακολουθεί να τον αγαπάει. Εκείνος κοίταξε πιο προβληματισμένος και απάντησε ότι φυσικά και τον αγαπάει ακόμα. Τότε το παιδί είπε στον πατέρα του: "Άρα μπαμπούλη, το αρκουδάκι με αγαπάει περισσότερο από τους ανθρώπους γιατί αν έριχνα άλλο παιδάκι στις λάσπες θα με χτυπούσε μετά". Ο πατέρας τά 'χασε.<br /><br />Το έπιασε από το χέρι και περπατώντας δίπλα του, κάτω από τα δέντρα, του εξήγησε ότι το αρκουδάκι έχει καλή ψυχή που ξέρει να συγχωρεί, ενώ οι άνθρωποι έχουν ψυχή που πληγώνεται. Πήγε να του πει κάτι και για εγωισμό, αλλά το θεώρησε δυσνόητο. Το παιδί ρώτησε τον πατέρα του πού έχουν την ψυχή τους τα αρκουδάκια και οι άνθρωποι κι εκείνος έδειξε το στήθος του.<br /><br />Την άλλη μέρα το αρκουδάκι βρέθηκε σκισμένο<br />με ψαλίδι στο στήθος !<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:180%;" ><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;"> Το παιδί ανακάλυψε ότι "η καλή ψυχή" αποτελείται από συνθετικό αφρολέξ !</span></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-1249582803326551647?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-25512127040683148102008-05-13T22:29:00.007+03:002008-05-23T19:05:46.883+03:00<b><i><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Μια ιστορία θα σας πω…..για τη Λου, τη Λου, τη ΦΛου!!!</span></i></b><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SDbjUsYQ9MI/AAAAAAAAAQU/q-2_zcO60nE/s1600-h/%CE%9F%CE%B4%CF%8C%CF%82+%CE%92%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CF%83%CF%83%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SDbjUsYQ9MI/AAAAAAAAAQU/q-2_zcO60nE/s320/%CE%9F%CE%B4%CF%8C%CF%82+%CE%92%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CF%83%CF%83%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5203596364123010242" border="0" /></a><br /><br /><br /><i><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Θα ‘χουν περάσει χρόνοι 25…κάπου στο 1983….όταν η Γιώτα, η Χριστίνα και η Λου….απολάμβαναν ανέμελα τις σχολικές διακοπές τους στο μικρό χωριουδάκι των γονιών τους κάπου δυτικά….<o:p></o:p></span></i> <p class="MsoNormal"><i><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Χρυσές εποχές….στο μπακάλικο του Κυρ Θωμά…..ανάρπαστα γινόταν τα μερεντάκια….τα αυτοκόλλητα της ΚουκουΡούκου για να γεμίσουν τα συλλεκτικά άλμπουμ, τα φοφύκο…..και τα παγωτά των 5 δραχμών.<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><i><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Μόλις είχαν κυκλοφορήσει τότε και τα πλαστικά κόκκινα βαμμένα νύχια….που κάθε σωστή παιδούλα που σέβεται τον εαυτό της έπρεπε να έχει στη συλλογή της.<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><i><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Η Χριστίνα και η Γιώτα….πασχίζοντας μάζεψαν τους μόχθους της γιαγιάς και το καθημερινό χαρτζηλίκι…συγκεντρώνοντας το υπέρογκο ποσό των 50 δραχμών, και ήταν έτοιμες για την αγορά του αιώνα…η Λου όμως?<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><i><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Η Λου επένδυσε σε λαχταριστά δρακουλίνια…κι ένα χορταστικό παγωτό καιμάκι…..φυσικό και επόμενο…ταπί και ψύχραιμη.<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><i><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Φτάσαν στου Κυρ Θωμά…οι δυό φίλες αγόρασαν με τα ΄΄δεδουλευμένα΄΄ τους, από μια δεκάδα γυαλιστερούς όνυχες…..και η Λου σε ανύποπτο χρόνο βούτηξε για πάρτη της καμιά δεκαπενταριά.<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><i><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Όλα φαινόταν αρμονικά…συνέχισαν τα παιχνίδια τους στις αλάνες….επιδικνείοντας με χάρη τα όμορφα δάχτυλα……<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><i><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Πιο πάνω οι μαμάδες απολάμβαναν τον απογευματινό καφέ…..η Λου έφτασε τελευταία κι αργοπορημένη όπως πάντα…οι φίλες της είχαν φτάσει νωρίτερα.<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><i><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Το κακό είχε γίνει.<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><i><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Γιατί έκλεψες τη ρώτησε η μητέρα της?<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><i><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Εγώ?<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><i><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Ποτέ.<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><i><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Που βρήκες τα χρήματα?<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><i><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Σκατά τα έκανε η Λου.<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><i><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Τώρα θα δεις…..είπε η μητέρα της.<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><i><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Την οδήγησε σέρνοντας τη, μαζί με τα κλοπιμαία….στο μπακάλικο. Μπροστά στο Θωμά η Λου υποσχέθηκε ότι ποτέ δε θα το ξανακάνει.( δεν θυμάμαι να έχει ξαναπληγωθεί τόσο η υπερηφάνεια μου).<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><i><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Κράτησε λίγα μούτρα στις φίλες της…..ως το επόμενο πρωί που ξαναξεκίνησε το παιχνίδι στην αλάνα.<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><i><span style="line-height: 115%;font-size:20;" ><o:p> </o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><i><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Κάπως έτσι έβαλα ‘’μυαλό’’…Χρόνια μακάριζα τη ΄΄χριστιανική΄΄ ηθική της μάνας μου που απέτρεψε τα χειρότερα.<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><i><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Μεγάλωσα…σπούδασα…έπιασα δουλειά…απέκτησα<span style=""> </span>νοίκι, ΕΥΔΑΠ, ΟΤΕ, ΔΕΗ &amp; δάνειο…..και σαν ευηπόληπτη πολίτης του τόπου αυτού….πάλευα να μη χρωστώ.<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><i><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Κι ύστερα έρχεται εκείνη η στιγμή που όλα αλλάζουνε….έτσι έγινε με μένα…ένα γεγονός που σημάδεψε τη ζωή μου….με έκανε να αναθεωρήσω!<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><i><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Και τι κατάφερα ζώντας μικροαστικά?….όσο και να πληρώνω…πάντα θα χρωστάω.<o:p></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal"><b><i><span style="line-height: 115%;font-size:20;" ><o:p> </o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b><i><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Να ‘ μαι λοιπόν<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω.<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Και ναι……έγινα πάλι κλέφτρα….<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Δεν κλέβω τα μπακάλικα…δεν απομείνανε και πολλά….κλέβω όμως τα </span></i></b><b style=""><i style=""><span style="line-height: 115%;font-size:20;" lang="EN-US" >Carrefur </span></i></b><b style=""><i style=""><span style="line-height: 115%;font-size:20;" ><span style=""> </span>όσο μπορώ..<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Το καλύτερο μου, είναι να κλέψω και την </span></i></b><b style=""><i style=""><span style="line-height: 115%;font-size:20;" lang="EN-US" >EuroBank…..</span></i></b><b style=""><i style=""><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >που θα πάει……<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Για την ώρα δεν την πληρώνω τουλάχιστον!<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Κλέβω<span style=""> </span>καθημερινά χρόνο από τη δουλειά μου…..εδώ χρειάζεται η διπλωματία.<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Κλέβω κι εδώ όμορφα κείμενα και σας τα χαρίζω…….<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Πάντα όταν κλέβω ψιθυρίζω και μια συγνώμη <o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >(ακόμη με στοιχειώνει η μάνα).<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Συγνώμη που έκλεψα το χρόνο σας!!!!!<o:p></o:p></span></i></b></p> <p style="color: rgb(153, 0, 0);" class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="line-height: 115%;font-size:20;" ><br /></span></i></b></p><p style="color: rgb(153, 0, 0);" class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="line-height: 115%;font-size:20;" >Σας ασπάζομαι<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="line-height: 115%;font-size:20;" ><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Λου</span></span></i></b></p><br /><p class="MsoNormal"><br /></p><p class="MsoNormal">Υ.Γ. Τη φωτό μου τη χάρισε η φίλη μου η Ανέφελη....και όντως για μένα λέει πολλά.<br /><b style=""><i style=""><span style="line-height: 115%;font-size:20;" ><o:p></o:p></span></i></b></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-2551212704068314810?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com35tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-47291911769666846362008-05-12T12:50:00.003+03:002008-05-12T13:12:39.445+03:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Οι φίλοι, <a href="http://sullogismoi.blogspot.com/2008/05/blog-post_8482.html">Δινονόη</a>...<a href="http://kafeneion-amelie.blogspot.com/2008/05/blog-post.html">Amelie</a>....και <a href="http://gote-engel.blogspot.com/2008/05/blog-post_09.html">GothAngel</a><br />με προσκάλεσαν σε ένα παιχνιδι με μολύβι και χαρτί, απλό...όμορφο.....μπορώ να μην ανταποκριθώ?<br /><br />Όροι του παιχνιδιού :<br />1. Γράψε<br />2. Σκάναρε (ή φωτογράφισε… )<br />3. Πόσταρε.<br />4. Ειδοποία!<br />5. Προσκάλεσε άλλους 5 ή και περισσότερους blogger να συμμετέχουν.<br />6. Ανέφερε οτι είναι για το </span><a style="color: rgb(0, 0, 0);" href="http://www.autographcollectors.blogspot.com/"><strong><em>http://www.autographcollectors.blogspot.com/</em></strong></a><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:arial;" ><span style="font-family:trebuchet ms;">(επίσης απαραίτητα, για να μαζευτούν όσο περισσότερα χειρόγραφα γίνεται)<br /></span></span> <span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:arial;" ><span style="font-family:trebuchet ms;">Έγραψα, φωτογράφησα και π</span><span style="font-family:trebuchet ms;">οστ</span><span style="font-family:trebuchet ms;">άρω</span><span style="font-family:trebuchet ms;">:</span></span><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SCgX1oKPImI/AAAAAAAAAO8/QKTTSPI1Sug/s1600-h/P5120081.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SCgX1oKPImI/AAAAAAAAAO8/QKTTSPI1Sug/s320/P5120081.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5199431979880096354" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:arial;" ><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></span><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);"> Διαχρονικό κι αγαπημένο</span></span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:arial;" ><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /><br />Με τη σειρά μου προσκαλώ τους<br /><a href="http://magicrobot.blogspot.com/">Laplace 78</a><br /><a href="http://penthesilanb.blogspot.com/">Penthesilia</a><br /><a href="http://poetrywhispering.blogspot.com/">Lucy of wild flowers</a><br /><a href="http://anefeli.blogspot.com/">Ανέφελη</a><br /><a href="http://psoux.blogspot.com/">Ψουξ</a><br /><a href="http://cherisky.blogspot.com/">Φένια</a><br /><a href="http://fotolithi.blogspot.com/">Μονσεράτ</a><br />και<br /><a href="http://arivelos.blogspot.com/">Συνεά</a><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);">γιατί</span> τα χειρόγραφα μένουν!!!!</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold; font-style: italic;">Σας ασπάζομαι</span> </span></span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:arial;" ><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold; font-style: italic;"> Λου</span> </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-4729191176966684636?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-72076593950256062372008-05-11T09:40:00.003+03:002008-05-21T10:35:34.972+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SCaVcoKPIkI/AAAAAAAAAOs/nmPEr7S601M/s1600-h/images.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SCaVcoKPIkI/AAAAAAAAAOs/nmPEr7S601M/s320/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5199007138895045186" border="0" /></a><br /> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">Επιτέλους, αυτό το οπορτουνιστικό, ρεφορμιστικό μόρφωμα, που ’ναι νερό στο μύλο της αντίδρασης, και προωθείται απ’ όλα τα μεγαλοεκδοτικά συγκροτήματα και τα διαπλεκόμενα για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της μεγαλοαστικής τάξης, ο ΣΥΡΙΖΑ, άρχισε να ξεφουσκώνει!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">Τώρα πλέον η εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα μπορούν να κοιμούνται ήσυχα και να συνεχίσουν να ψηφίζουν τα δυο μεγάλα κόμματα, και να τους παραδίδουν εναλλάξ την εξουσία, που τόσο σοφά έχουν ασκήσει προς όφελός τους τα τελευταία 35 χρόνια!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">Αφού περνούσαμε τόσο καλά και δε μας λείπει τίποτα όλα αυτά τα χρόνια, τί θέλουν αυτά τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα και διαταράσσουν αυτό το ειδυλλιακό τοπίο και τα ήρεμα και γαλήνια νερά του δικομματισμού, που μας έχει εξασφαλίσει απ’ τα υψηλότερα επίπεδα διαβίωσης παγκοσμίως της ιλιγγιώδους τάξης των 658 ευρώ τον μήνα και με προοπτική αύξησης 1 ευρώ (και βάλε!) για τα επόμενα δυο χρόνια! (Ουαού!)<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">Και για ασφάλιση; Η Interamerican να’ ναι καλά (sorryγια τη διαφήμιση αλλά κάπως πρέπει να βγούμε κι εμείς οι ανένταχτοι!) και ποιός τη χέζει (sorry και πάλι!) την Πετραλιά!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">Ευτυχώς, που οι σύντροφοι του ΚΚΕ, του ΝΑΡ, του ΣΕΚ, του ΚΚΕ(μ-λ) και των υπόλοιπων αριστερών δυνάμεων διέβλεψαν εγκαίρως τον κίνδυνο εκτροπής του δικομματικού μας πολιτεύματος, απ’ αυτήν τη σκοτεινή συνομωσία του ελληνικού μονοπωλιακού κεφαλαίου σε συνεργασία με τα παγκόσμια ιμπεριαλιστικά κέντρα, και κάλεσαν σ’ επαγρύπνηση τον λαό απέναντι στον κίνδυνο της ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ! <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">Με κεντρικά συνθήματα: <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">«Ένας είναι ο εχθρός, ο Συνασπισμός!»,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">«Εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι, δικομματισμό ψήφισε και πάλι!»,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">«Ψωμί, ελιά και Κώτσο πρωθυπουργό!».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">Εδώ το σύστημα είναι κληρονομική πρωθυπουργία, τόσα χρόνια έχουμε μάθει να μας κυβερνούν Καραμανλής, Μητσοτάκης και Παπανδρέου, δεν μπορεί τώρα να ‘ρθείτε σεις και να τα διαλύσετε όλα, μ’ αρχηγό κάποιον που δεν τον ξέρει ούτε η μάνα του και δεν έχει βγει ακόμα απ’ τ’ αυγό του!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">Και που το ‘χετε δει τόσα κόμματα της αριστεράς να ‘ναι ενωμένα, να παλεύουν μαζί και να διεκδικούν την εξουσία;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">Σκοπός των αριστερών κομμάτων είναι να ‘ναι διαιρεμένα, να ‘χει το καθένα το δικό του μαγαζάκι με τους πελάτες του, να ‘χει και τα δικά του σωματεία και συνδικάτα αν είναι δυνατόν και να πολεμάει λυσσαλέα το ένα το άλλο, χωρίς να τα πολυνοιάζει τι κάνει η εξουσία.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">Σε 10, 20, 50, 100 ή το πολύ σε 1000 χρόνια που θα ‘χουν μεγαλώσει και οι συνθήκες θα ‘χουν επιτέλους ωριμάσει, τότε θα κάνουν την επανάστασή τους και θα καταλάβουν την εξουσία, για λογαριασμό της εργατικής τάξης φυσικά, αν αυτή υπάρχει ακόμα μέχρι τότε και δεν έχει ψοφήσει απ’ την πείνα, τους πολέμους και την καταστροφή του περιβάλλοντος!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">Και φυσικά είναι απόλυτα βέβαια ότι αυτό κάποτε θα συμβεί, αφού μόνο αυτά ξέρουν το σωστό και κατέχουν την απόλυτη αλήθεια, ενώ όλα τα υπόλοιπα κόμματα σκοπό έχουν να ξεγελάσουν και να προδώσουν τον λαό.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">Όποτε σύντροφοι μπορείτε να χαρείτε! Ο ΣΥΡΙΖΑ αρχίζει να πέφτει, και με τη δική σας βοήθεια μπορεί να κατρακυλήσει ακόμα πιο χαμηλά και να επιστρέψει ξανά στα γνώριμα του ποσοστά μεταξύ φθοράς κι αφθαρσίας και τότε όλοι μαζί, ανακουφισμένοι που το δικομματικό μας σύστημα τελικά διασώθηκε και θα συνεχίσει να μας κυβερνά και για τα επόμενα χρόνια, θα μπορούμε να καταγγέλλουμε και πάλι τον δικομματισμό!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">ένας σχοινοβάτης του ονείρου,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;">ανένταχτος του ΣΥΡΙΖΑ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;" lang="EN-US">indymedia</span><span style="line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-7207659395025606237?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-8205115032172747922008-05-08T12:36:00.002+03:002008-05-21T10:22:54.042+03:00<p class="MsoNormal"><br /><span style="font-style: italic;">Ήταν Πέμπτη 1</span><sup style="font-style: italic;">η</sup><span style="font-style: italic;"> του Μάη του 2008 και οι δρόμοι των λουλουδιών με πήγανε μια βόλτα στο Πόρτο Γερμενό εν μέσω της χιλιόπαθης αγαπημένης Πάρνηθας!</span></p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">Μια όμορφη βόλτα…μέσα από τα καμένα δένδρα, να ξεπροβάλλουν δειλά δειλά μικροί αμανίτες και κατακόκκινες παπαρούνες….σε μικρά ξέφωτα μύριοι Αθηναίοι να κάνουν πικ νικ ….γεμάτες οι ταβέρνες στα Βίλια….και ένα πανέμορφο χωριό με υπέροχους μικρούς γαλαζοπράσινους κολπίσκους τα Αιγόσθενα.</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">Μεσημέρι φαγητό στην Πάνακτο….και ύστερα κατηφορίζοντας το βουνό για την επιστροφή….η περιέργεια μας οδήγησε σε ένα δρομάκι για το φρούριο της Φυλής….ακουγόταν <span style=""> </span>γλέντι κι όπως πρέπει να σας κάνω γνωστό: Λείπει η Λου από τη Σαρακοστή????</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">Εκεί λοιπόν μέσα στο δάσος και σε έναν χώρο απίστευτης φυσικής αισθητικής με αρχιτεκτονήματα μιας Παλιάς Ελλάδας…..είδα το εξής εκπληκτικό.</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">Ένα τεράστιο γαιτανάκι<span style=""> </span>Αράβων, Παλαιστινίων, Λιβανέζων…..και Αρμενίων<span style=""> </span>(Μουσουλμάνοι και Χριστιανοί) χίλιοι κοντά στον αριθμό να γιορτάζουν το δικό τους Μάη….απελευθερωμένοι…αγκαλιασμένοι…αφημένοι….</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">Από τις πιο ωραίες εικόνες που έχω δει…..ένας πολύχρωμος καμβάς που αποτυπώνεται στη μνήμη…..κι έτσι αναθαρρώ και λέω η μέρα εκείνη δε θ’ αργήσει!!!</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">Η βόλτα τελείωσε με ένα καφέ στο Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης, κατά κόσμον <span style=""> </span>Πάρκο Τρίτση…..μια όαση στη καρδια της Αθήνας…δένδρα…λίμνες…πάπιες…κύκνοι….ψάρια…..γέφυρες….καφενεδάκια…..κι όμως μια όαση σε πλήρη εγκατάλειψη….(λες κι έχουμε πολλά τέτοια μέρη στην πόλη).</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">Κι έπειτα δουλεία….και ματάξανάδουλεία….μια εβδομάδα κόπωσης….στα όρια της υπερκόπωσης…..να μην ξεχνώ πως είμαι νεοείλωτας, κι κάπως έτσι γυρνώντας χθες από τη δουλειά κατάκοπη…..ένα τηλεφώνημα για μια βόλτα στο Αλάβαστρον στο Παγκράτι με τη συντροφιά της Σαβίνας Γιαννάτου με ξάφνιασε ευχάριστα…</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">Η αλήθεια είναι ότι η σχέση μου με την υψηλή τέχνη είναι επιδερμική και ως ένα βαθμό ερασιτεχνική…..τη Σαβίνα όμως σαν φωνή και μέσα από χατζιδακικές <span style=""> </span>εκτελέσεις τη θεωρώ αν όχι τη πιο κορυφαία, μια από τις εκπληκτικότερες αισθαντικές ερμηνεύτριες…</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">Έτσι πίστευα πως θα ταξιδέψω με μελωδικές μουσικές του Μάνου και της Λένας Πλάτωνος με τη μοναδική της φωνή…..και θα χαλαρώσω…..και θα νοιώσω πως υπάρχει ζωή και για τους Νεοείλωτες…όπως για τους Άραβες και τους Αρμένιους….τους Εβραίους και τους Παλαιστίνιους….</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">Να μην μακρηγορώ , <span style=""> </span>η Σαβίνα είχε άλλα σχέδια…..σε ένα αυτοσχεδιασμό με την παρέα ενός αυλού….μας κράτησε συντροφιά δυο ώρες περίπου βγάζοντας άναρθρες κραυγές….και ακατάληπτους λαρυγγισμούς ….ενώ κάπου κάπου ξεσπούσε με κανέναν αρμένικο θρήνο….σίγουρα όχι αυτό που περιμέναμε.</p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/lmnRcPZUcIs&amp;hl=en"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/lmnRcPZUcIs&amp;hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object></span></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">Κι όσο κι αν προσπάθησα να πείσω τον εαυτό μου ότι με απογοήτευσε<span style=""> </span>και ότι χρειάζομαι δέκα δόσεις Βέρα Λάμπρου να ΄ρθω στα ίσα μου…..εν τέλει δεν τα κατάφερα…..έφυγα με τις εντυπώσεις μια σπάνιας ηχητικής<span style=""> </span>πρωτογονικής παράστασης….ακούγοντας <span style="" lang="EN-US">live</span><span lang="EN-US"> </span>την καλύτερη γυναικεία φωνή …..(ούτε οι Θεοί δεν τραγουδάνε έτσι….), αποκομίζοντας εμπειρίες που δεν τις ζούμε καθημερινά.</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">Να ‘σαι καλά Σαβίνα!</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-weight: bold;">Υ.Γ.</span><span style=""><span style="font-weight: bold;"> </span> </span>Σήμερον Πέμτη την 8^η του Μάη του 2008…..ρεπάρω και θα βάψω τα ντουλάπια της κουζίνας λαχανί…διότι όπως ξέρετε εγώ με τον καθωςπρεπισμό μάλωσα…..άντε τρέχω τώρα γιατί<span style=""> </span>μάζεψε ο χρόνος…..</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Καλημέρα σας!!!</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-820511503217274792?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-28401617586058842042008-05-01T07:09:00.005+03:002008-05-01T07:28:27.841+03:00<p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;" lang="EN-US"><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/fy0ole-outk&amp;hl=en"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/fy0ole-outk&amp;hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"><strong><span style="">Οι προκαταλήψεις είναι οι κολώνες της </span></strong><em><b><span style="">εξουσίας</span></b></em><br /><br /><span class="blsp-spelling-corrected"><b>Κηρύξατε</b></span><strong><span style=""> την πόλη σε κατάσταση</span></strong><em><b><span style=""> διαρκούς ευτυχίας</span></b></em><br /><br /><strong><span style="">Τρέξε </span></strong><em><b><span style="">σύντροφε</span></b></em><strong><span style="">, ο παλιός κόσμος είναι πίσω σου</span></strong><br /><br /><strong><span style="">Η αυθάδεια είναι το νέο </span></strong><em><b><span style="">επαναστατικό όπλο</span></b></em><br /><b><br /><strong><span style="">Αν έχουμε μια </span></strong><em><span style="">ελπίδα</span></em><strong><span style=""> την χρωστάμε σε αυτούς που δεν έχουν καμιά</span></strong></b><br /><b><br /><strong><span style="">Πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου η </span></strong><span class="blsp-spelling-error">βγες</span><strong><span style=""> ξανά στους δρόμους της </span></strong><em><span style="">φωτιάς</span></em></b><br /><br /><strong><span style="">Η </span></strong><em><b><span style="">οικονομία</span></b></em><strong><span style=""> πληγώθηκε, ας πεθάνει</span></strong><br /><br /><strong><span style="">Μη με απελευθερώνεις , θα φροντίσω </span></strong><em><b><span style="">ο ίδιος<o:p></o:p></span></b></em></p> <p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"><br /><strong><span style="">Οι ανέσεις είναι το όπιο του </span></strong><em><b><span style="">λαού</span></b></em><br /><br /><strong><span style="">Σου αγοράζουν την </span></strong><em><b><span style="">ευτυχία</span></b></em><span class="blsp-spelling-error"><b>.</b></span><strong><span style=""> </span></strong><span class="blsp-spelling-error"><b>Κλέψ</b></span><strong><span style="">’ την!</span></strong><br /><br /><strong><span style="">Η οικονομία τραυματίστηκε , μακάρι να </span></strong><span class="blsp-spelling-error"><b>ψοφήσει</b></span><br /><br /><strong><span style="">Απαγορεύεται το </span></strong><em><b><span style="">απαγορεύεται</span></b></em><br /><br /><strong><span style="">Η </span></strong><em><b><span style="">ελευθερία</span></b></em><strong><span style=""> είναι ένα έγκλημα που περιέχει όλα τα </span></strong><span class="blsp-spelling-error"><b>εγκλήματα</b></span><strong><span style="">, είναι το </span></strong><span class="blsp-spelling-corrected"><b>απόλυτο</b></span><strong><span style=""> όπλο μας</span></strong><br /><br /><em><b><span style="">Αρνηθείτε</span></b></em><strong><span style=""> τους ρόλους που σας δώσανε!</span></strong><br /><br /><strong><span style="">Το </span></strong><em><b><span style="">μπετόν</span></b></em><strong><span style=""> καλλιεργεί την απάθεια!</span></strong><br /><br /><strong><span style="">Ο </span></strong><em><b><span style="">συντηρητισμός</span></b></em><strong><span style=""> είναι συνώνυμος με την αποσύνθεση και την ασχήμια</span></strong><br /><br /><strong><span style="">Θα σας πεθάνουν οι </span></strong><em><b><span style="">ανέσεις </span></b></em><br /><br /><strong><span style="">Η </span></strong><em><b><span style="">ποιήση</span></b></em><strong><span style=""> είναι στους δρόμους</span></strong><br /><b><br /><strong><span style="">Η</span></strong><em><span style=""> </span></em><span class="blsp-spelling-error">τέχνη</span><strong><span style=""> πέθανε. Μην καταναλώνετε το κουφάρι της</span></strong></b><br /><br /><strong><span style="">Πρέπει συστηματικά να εξερευνούμε το </span></strong><em><b><span style="">τυχαίο</span></b></em><br /><br /><span class="blsp-spelling-corrected"><b>Ξεχάστε</b></span><strong><span style=""> ό,τι σας έχουν μάθει. Αρχίστε να </span></strong><em><b><span style="">ονειρεύεστε</span></b></em><br /><br /><em><b><span style="">Βιάστε</span></b></em><strong><span style=""> το </span></strong><span class="blsp-spelling-error"><b>Alma</b></span><strong><span style=""> </span></strong><span class="blsp-spelling-error"><b>mater</b></span><strong><span style=""> σας</span></strong><br /><br /><strong><span style="">Ας σκοτώσουμε τον </span></strong><em><b><span style="">μπάτσο </span></b></em><strong><span style="">που κοιμάται μέσα μας</span></strong><br /><br /><strong><span style="">Η </span></strong><em><b><span style="">θρησκεία</span></b></em><strong><span style=""> είναι η απόλυτη </span></strong><span class="blsp-spelling-corrected"><b>αισχροκέρδεια</b></span><br /><br /><strong><span style="">Η </span></strong><em><b><span style="">πλήξη</span></b></em><strong><span style=""> είναι </span></strong><span class="blsp-spelling-error"><b>αντι-επαναστατική</b></span><br /><br /><strong><span style="">Η φύση δεν έκανε ούτε υπηρέτες ούτε αφεντικά . Δεν θέλω ούτε να δίνω ούτε να παίρνω </span></strong><em><b><span style="">εντολές</span></b></em><br /><br /><strong><span style="">Κάθε </span></strong><em><b><span style="">εξουσία</span></b></em><strong><span style=""> διαφθείρει , η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα</span></strong><br /><br /><strong><span style="">Οι δομές στην υπηρεσία του </span></strong><span class="blsp-spelling-error"><b>ανθρώπου</b></span><strong><span style=""> και όχι </span></strong><span class="blsp-spelling-error"><b>ο άνθρωπος</b></span><strong><span style=""> </span></strong><span class="blsp-spelling-error"><b>στην</b></span><strong><span style=""> υπηρεσία των δομών</span></strong><br /><br /><strong><span style="">Η επανάσταση δεν είναι των επιτροπών. Είναι </span></strong><em><b><span style="">δική σου</span></b></em><br /><br /><strong><span style="">Η πολιτική διαμορφώνεται στους </span></strong><em><b><span style="">δρόμους</span></b></em><br /><br /><strong><span style="">Τα οδοφράγματα κλείνουν δρόμους αλλά ανοίγουν περάσματα</span></strong><br /><br /><strong><span style="">Αυτοί που δουλεύουν πλήττουν όταν </span></strong><em><b><span style="">δεν</span></b></em><strong><span style=""> δουλεύουν , αυτοί που δεν δουλεύουν δεν πλήττουν ποτέ</span></strong><b><o:p></o:p></b></p> <p class="MsoNormal"><br /><strong style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="">Είμαστε όλοι </span></strong><em style="color: rgb(0, 0, 0);"><b><span style="">ανεπιθύμητοι</span></b></em><strong style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style=""> </span></strong><br /><br /><strong style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="">Ακόμα κι αν κόψουν όλα τα λουλούδια η </span></strong><em style="color: rgb(0, 0, 0);"><b><span style="">άνοιξη</span></b></em><strong style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style=""> θα έρθει</span></strong><br /><br /><em style="color: rgb(0, 0, 0);"><b><span style="">Κράτος</span></b></em><strong style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style=""> είναι ο καθένας μας</span></strong><br /><br /><strong style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="">Δεν υπάρχουν σκέψεις επαναστατικές , μόνο </span></strong><em style="color: rgb(0, 0, 0);"><b><span style="">πράξεις</span></b></em><br /><br /><strong style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="">Τα λαστιχένια μπιμπερό </span></strong><span style="color: rgb(0, 0, 0);" class="blsp-spelling-error"><b>γαλουχούν</b></span><strong style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style=""> μια κοινωνία </span></strong><em style="color: rgb(0, 0, 0);"><b><span style="">σαρκοβόρα</span></b></em><strong style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="">.</span></strong><br /><br /><strong style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="">Συμμετέχω, συμμετέχεις , </span></strong><span style="color: rgb(0, 0, 0);" class="blsp-spelling-corrected"><b>συμμετέχει</b></span><strong style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style=""> , συμμετέχουμε , συμμετέχετε, </span></strong><em style="color: rgb(0, 0, 0);"><b><span style="">κερδίζουν</span></b></em><br /><br /><strong style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="">Το </span></strong><em style="color: rgb(0, 0, 0);"><b><span style="">δάσος </span></b></em><span style="color: rgb(0, 0, 0);" class="blsp-spelling-corrected"><b>προηγείται</b></span><strong style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style=""> του ανθρώπου , η έρημος ακολουθεί</span></strong><br /><b style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /><strong><span style="">Αλλάξτε την </span></strong><em><span style="">ζωή</span></em><strong><span style=""> , αλλάξτε τις οδηγίες χρήσης</span></strong></b><br /><b style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /><strong><span style="">Μια </span></strong><em><span style="">επανάσταση</span></em><strong><span style=""> που ζητά να θυσιαστείς γι’ αυτήν είναι στο στυλ στου μπαμπά σου</span></strong></b><br /><br /><em style="color: rgb(0, 0, 0);"><b><span style="">Αστοί </span></b></em><span style="color: rgb(0, 0, 0);" class="blsp-spelling-error"><b>δεν καταλάβατε</b></span><strong style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style=""> τίποτα</span></strong><br /><br /><em style="color: rgb(0, 0, 0);"><b><span style="">Αγώνας </span></b></em><strong><span style=""><span style="color: rgb(0, 0, 0);">, ο πατέρα των πάντων</span></span></strong></p><p class="MsoNormal"><br /><strong><span style=""><span style="color: rgb(0, 0, 0);"></span><o:p></o:p></span></strong></p> <p class="MsoNormal"><strong><span style="" lang="EN-US"><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/n8xZz7A91Qs&amp;hl=en"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/n8xZz7A91Qs&amp;hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object><o:p></o:p></span></strong></p> <p class="MsoNormal"><strong><span style="" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></strong></p> <p class="MsoNormal"><i>Ήταν μια γιορτή χωρίς αρχή και τέλος. Έβλεπα όλον τον κόσμο και δεν έβλεπα κανέναν, γιατί κάθε άτομο χάνονταν μέσα σ’ αυτό το αναρίθμητο και αεικίνητο πλήθος. Μιλούσα σ’ όλους χωρίς να φοβάμαι ούτε τα λόγια μου ούτε τα λόγια των άλλων, γιατί η προσοχή στρεφόταν κάθε στιγμή σε νέα γεγονότα, σ’ απρόσμενα συμβάντα."</i> </p> <p class="MsoNormal">Μπακούνιν "εξομολόγηση"</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Και από το οπτικοακουστικό αρχείο της ΕΡΤ…….ο<span style=""> </span><a style="color: rgb(153, 0, 0);" href="http://www.ert-archives.gr/wpasV2/public/p03-storyboard.aspx?titleid=7238&amp;action=mStoryBoard&amp;mst=00:00:00:00">‘’κόκκινος Ντάνυ’’</a></p><span style="line-height: 115%;"><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(204, 0, 0);">Για τα 40 χρόνια από τον Παρισινό Μάη!!!!!!<br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Υ.Γ. 1η Μαίου σήμερα....κι εγώ που μόλις σχόλασα...ονειρεύομαι μια πορεία στο Πόρτο Γερμενό....ο Μάιος μας έφτασε, εμπρός βήμα ταχύ......κι όμως ακόμη κι αν δεν με συνδέουν μνήμες.....αναπολώ εκείνες τις ημέρες του '68....που αρπαζάμε κλούβια αυγά και ορμάγαμε......!!!</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Δεν θέλω βλέπετε να αφήσω την καθημερινότητα να με καθηλώσει....κι αν στα 33 μετά από ένα διάλειμμα αποχαύνωσης......έφτασα εν έτει 2008 να εξεγερθώ........νοιώθω παιδί πια εκείνου του Μάη.....και δηλωνω πανέτοιμη...τα αυγά τα αγόρασα ήδη χαλασμένα!!!!!!!!!!!!!!</span><br /><br /><br /></span> <!--[if !supportLineBreakNewLine]--><br /><!--[endif]--></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-2840161758605884204?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-22262563089529655762008-04-23T21:06:00.004+03:002008-04-23T22:19:29.697+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SA-LOkCnsJI/AAAAAAAAAOc/D3knET9lvT0/s1600-h/megev.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SA-LOkCnsJI/AAAAAAAAAOc/D3knET9lvT0/s320/megev.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5192521977690566802" border="0" /></a><br /><br /><p style="text-align: left;" class="MsoNormal"><i>Σκάψε! Τι βλέπεις;<br />Ανθρώπους και πουλιά, νερά και πέτρες!<br /><br />Σκάψε ακόμα! Τι βλέπεις;<br />Ιδέες κι ονείρατα, αστραπές και φαντάσματα.<br /><br />Σκάψε ακόμα! Τι βλέπεις;<br />Δε βλέπω τίποτα! Νύχτα βουβή, πηχτή σα θάνατος. Θα ΄ναι ο θάνατος.<br /><br />Σκάψε ακόμα!<br />Αχ! Δεν μπορώ να διαπεράσω το σκοτεινό μεσότοιχο! Φωνές γρικώ και κλάματα, φτερά γρικώ στον άλλον όχτο!<br /><br />Μην κλαις! Μην κλαις! Δεν είναι στον άλλον όχτο! Οι φωνές, τα κλάματα και τα φτερά είναι η καρδιά σου!<br />Πέρα από το νου, στον ιερό γκρεμό της καρδιάς, ακροποδίζω τρέμοντας. Το ένα μου πόδι αδράχνεται από το σίγουρο χώμα, το άλλο ψάχνει στα σκοτεινά απάνω από την άβυσσο.<br /><br />Ψυχανεμίζουμαι πίσω απ΄ όλα τούτα τα φαινόμενα μια μαχόμενη ουσία. Θέλω να σμίξω μαζί της.<br /><br />Ψυχανεμίζουμαι πως κι η μαχόμενη ουσία πολεμάει πίσω από τα φαινόμενα να σμίξει με την καρδιά μου. Μα το σώμα στέκεται ανάμεσα και μας χωρίζει. Ο νους στέκεται ανάμεσα και μας χωρίζει. ....</i><br /><b><i>Ασκητική--Νίκος Καζαντζάκης</i></b></p><br /><p class="MsoNormal"><br /></p><p class="MsoNormal"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Εύχομαι σε όλους μέσα από την καρδιά μου Καλό Πάσχα!!!</span><br /><b><i><o:p></o:p></i></b></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-2226256308952965576?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-2619079973355088682008-04-20T19:21:00.005+03:002008-04-23T20:25:37.678+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SA1Z1kCnsHI/AAAAAAAAAOM/GZZ4WWL7xFg/s1600-h/dspphoto.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SA1Z1kCnsHI/AAAAAAAAAOM/GZZ4WWL7xFg/s320/dspphoto.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191904722170654834" border="0" /></a><br /><p class="MsoNormal">Ο... χειρουργός</p><p class="MsoNormal">«Μην ξεχνάτε όμως, κύριοι, ότι ευρισκόμεθα προ ενός ασθενούς, τον οποίον έχομεν επί της χειρουργικής κλίνης, και τον οποίον εάν ο χειρουργός δεν προσδέση κατά την διάρκειαν της εγχειρήσεως διά της ναρκώσεως επί της χειρουργικής κλίνης, υπάρχει πιθανότης αντί της εγχειρήσεως να του χαρίσει την αποκατάστασιν της υγείας, να τον οδηγήση εις θάνατον».<br /><br />Οσο για τον χρόνο της ανάρρωσης: «Είναι κάτι το οποίον εξαρτάται από την βαρύτητα του ασθενούς, την οποίαν αυτήν την στιγμή δεν θα ημπορούσα να είπω ότι γνωρίζω».<br /><br />Και για να μη νομίζουν οι δημοσιογράφοι (όσοι εξακολουθούσαν να εργάζονται) ότι είναι ανεξέλεγκτοι, υπάρχει η απροκάλυπτη απειλή, η οποία εκτοξεύτηκε σε άλλη ομιλία του, στις 14 Φεβρουαρίου 1969 (με τον ασθενή πάντα δεμένο στη χειρουργική κλίνη): «Θα περάσετε κι εσείς από ένα κόσκινο, ποιοι θα έχετε το δικαίωμα να είσθε δημοσιογράφοι, βάσει προσόντων».</p><p class="MsoNormal"><br /></p><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SA1ZjUCnsGI/AAAAAAAAAOE/O2DzbDm0jl8/s1600-h/mustaklis.jpeg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SA1ZjUCnsGI/AAAAAAAAAOE/O2DzbDm0jl8/s320/mustaklis.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191904408638042210" border="0" /></a><br /><br /><p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p><p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;"><o:p> </o:p></span></p><span style="font-style: italic;">«Του ζήτησαν να μαρτυρήσει</span><br /><p class="MsoNormal"><br /><span style="font-style: italic;">Δε μίλησε</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Του τσακίσαν τα δόντια</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Του τσακίσαν τα δάχτυλα</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Του τσακίσαν τα πλευρά</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Σιωπούσε</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Του κάψαν το στήθος</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Του κάψαν τα πόδια</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Του κάψαν την κοιλιά</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Δε μαρτυρούσε</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Του θραύσαν τις μασέλες</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Του μάτωσαν τα νεφρά</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Του συνθλίψαν τους όρχεις</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Αυτός σιωπούσε</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Κοίταζε μόνο</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Αιώνες μακριά</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Με τα μάτια</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Του Ιησού».</span><span style="line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal">Τον ταγματάρχη Σπύρο Μουστακλή τον έφεραν φυτό στο ΚΑΤ το 1973. Συμμετείχε στο κίνημα του Ναυτικού και συνελήφθη στις 22 Μαΐου του 1973. Κρατητήρια. ΕΑΤ-ΕΣΑ. 47 ημέρες βασανιστήρια.<br /><br /><br /><br />- Σπύρο, κάνε ένα τσιγάρο και μετά ξεκινάμε...<br /><br />Ο Σπύρος... «μιλούσε» με τις εκφράσεις του. Ο Σπύρος μπορούσε να κινηθεί. Η αρχική διάγνωση ήταν αφασία κινητικού τύπου, με μπλοκαρισμένο το κέντρο της κίνησης και της ομιλίας, εξαιτίας του εγκεφαλικού που προκλήθηκε από βίαιο χτύπημα στην καρωτίδα.<br /><br />Το τσιγάρο γλιστράει από το χέρι του που τρέμει και κυλάει στο πάτωμα... Το πρόσωπο του Σπύρου αρχίζει να «μιλάει»...<br /><br />Το μάτι του φυσιοθεραπευτή «κλέβει» τις εκφράσεις του Σπύρου, αλλά συνεχίζει να κάνει τη δουλειά του.<br /><br />Απέναντι, η δεκάχρονη Ολγίτσα συνεχίζει τον δικό της Γολγοθά στο φυσιοθεραπευτήριο του ΚΑΤ.<br /><br />Ο Σπύρος δεν μπορεί να πιάσει το τσιγάρο. Νευριάζει. Εξοργίζεται. Αρχίζει να βγάζει άναρθρες κραυγές.<br /><br />- Σπύρο, πιάσ' το μόνος σου, του απαντά κοφτά ο φυσιοθεραπευτής.<br /><br />Ο Σπύρος έχει ήδη κοκκινίσει. Τα κατεστραμμένα νευρικά κύτταρα δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις εντολές του εγκεφάλου.<br /><br />- Τι περιμένεις, Σπύρο; ΠΙΑΣ' ΤΟ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ... Κοίτα την Ολγα τι κάνει, φωνάζει σχεδόν ουρλιάζοντας πια ο φυσιοθεραπευτής...<br /><br />Ο Σπύρος αντιδρά. Το κοκκινισμένο πρόσωπό του... «ουρλιάζει»... Το ιατρείο του ΚΑΤ γεμίζει από τις φωνές του φυσιοθεραπευτή και τις άναρθρες κραυγές του Σπύρου.<br /><br />Η Ολγα έχει σταματήσει τη φυσιοθεραπεία και κοιτά.<br /><br />Το πρόσωπο του Σπύρου συνεχίζει να... «ουρλιάζει». Το σώμα του αρχίζει να σηκώνεται από την καρέκλα από ένα περίεργο ηλεκτρικό ρεύμα θέλησης που ξυπνά μέσα του.<br /><br />Το στόμα του Σπύρου θυμάται και...<br /><br />- ΓΑΜΩ... ΓΑΜΩ...<br /><br />Ο φυσιοθεραπευτής σταματάει να μιλάει και τα μάτια του ρουφάνε ευχαρίστηση από τις νευρικές κινήσεις του Σπύρου που έχει σηκωθεί και έχει πιάσει το τσιγάρο.<br /><br />Ο Σπύρος κάθεται μόνος του. Ανάβει με δυσκολία το τσιγάρο. Ο «κόκκινος» Σπύρος πάλλεται από οργισμένη χαρά. Κι όλα αυτά γιατί ήταν... «κόκκινος».<br /><br />«Ηταν το χειρότερο περιστατικό που είχε έρθει μέχρι τότε, αλλά και από τότε και μετά...» θυμάται η Ντία Τσερμπίνη, φυσιοθεραπεύτρια στο ΚΑΤ. «Ηταν ένα μαύρο σώμα με πληγές παντού. Ηταν φρικτό».<br /><br />Υστερα από πέντε μήνες ο Σπύρος Μουστακλής άρχισε να σηκώνεται, με τη βοήθεια της Χριστίνας, της γυναίκας του, και των νοσοκόμων του ΚΑΤ, μόνο με βοηθητικά μηχανήματα.<br /><br />«Δεν θα ξεχάσω ποτέ την πρώτη φορά που σηκώθηκε. Είχε βουίξει όλος ο έκτος όροφος: - Ο Σπύρος σηκώθηκε! Ο Σπύρος σηκώθηκε! Από στόμα σε στόμα. Είχαμε ανατριχιάσει από χαρά όλοι» μας λέει η κυρία Τσερμπίνη, που στάθηκε από την πρώτη μέρα δίπλα του, όχι μόνο από επαγγελματική ευσυνειδησία.<br /><br />Καθημερινή συντροφιά του μετά τη μεταπολίτευση, ο Αλέκος Παναγούλης, ο Γιάννης Χαραλαμπόπουλος, ο Γιάννης Αλευράς. Αυτοί που ήξεραν και βίωσαν και το πριν και το μετά.<br /><br />Εζησε δυόμισι χρόνια στο δωμάτιο 609 και κατάφερε να βγει από το νοσοκομείο, γιατί ήταν ήρωας όχι μόνο πριν... αλλά και μετά.<br /><br />Από το Μάιο του 1973 έως τις 28 Απριλίου του 1986 που πέθανε δεν μίλησε ποτέ όπως όλοι οι άνθρωποι. Οι μόνες λέξεις που έβγαιναν από το στόμα του ήταν οι βρισιές που έλεγε στους βασανιστές του τις ώρες της φρίκης. Ηταν οι μόνες που έμειναν χαραγμένες στον εγκέφαλό του. Οι άλλες σβήστηκαν από τα χτυπήματα.<br /><br />«Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα ανώνυμα τηλεφωνήματα που γίνονταν καθημερινά στο γραφείο μου και με ρωτούσαν: Μίλησε;» μας λέει η κυρία Τσερμπίνη.<br /><br />Ο Σπύρος Μουστακλής δεν μίλησε, όπως περίμεναν... αυτοί που έκαναν τα ανώνυμα τηλεφωνήματα. Μίλησε όμως με τον δικό του τρόπο... Μιλούσε τα υπόλοιπα 13 χρόνια που έζησε με το... πρόσωπό του.<br /><br />Με την ύπαρξή του... </p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><br /></p><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SA1Y1kCnsFI/AAAAAAAAAN8/p6_KK_4qR0k/s1600-h/getImage.do"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SA1Y1kCnsFI/AAAAAAAAAN8/p6_KK_4qR0k/s320/getImage.do" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191903622659027026" border="0" /></a>Γυάρος<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SAthBHydEbI/AAAAAAAAANA/0gde8Pl1PLg/s1600-h/%CE%B3%CF%85%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%82.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Nnh1qsgLOZo/SAthBHydEbI/AAAAAAAAANA/0gde8Pl1PLg/s320/%CE%B3%CF%85%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%82.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191349667373060530" border="0" /></a><p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p><i>"Το συρματόπλεγμα, η βροχή, ο άνεμος της θάλασσας, η βουή μόνιμη κι αμετάθετη σαν ένας τοίχος φυλακής,αυτός ήταν ο χώρος"<o:p></o:p></i> <p class="MsoNormal"><i><o:p> </o:p></i></p> <p class="MsoNormal"><i><o:p> </o:p></i></p> <p class="MsoNormal"><i>Και κάτι που βρήκα και ειλικρινά με εξέπληξε!!!!</i></p><br /><p class="MsoNormal"></p><br /><p class="MsoNormal"><i><o:p> </o:p></i></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">Σε επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη προς τον Μπιθικώτση, η οποία δημοσιεύτηκε στο όργανο της χούντας «Ελεύθερος Κόσμος» του Σάββα Κωνσταντόπουλου στις 16 Νοεμβρίου 1967, ο συνθέτης γράφει: «Γρηγόρη. Διάβασα με κατάπληξη ότι πρόκειται να τραγουδήσεις στα “Δειλινά” τον “Υμνο της Επαναστάσεως”. Νομίζω ότι είσαι αρκετά μεγάλος για να καταλαβαίνεις τι πρόκειται να κάνεις. Πόσες ευθύνες επωμίζεσαι και σε τι σοβαρούς κινδύνους μπαίνεις. Κάθισε σπίτι σου με αξιοπρέπεια. Μην γκρεμίζεις με μια κλωτσιά αυτό που χτίσαμε μαζί τόσα χρόνια. Μην ακούς τους κερδοσκόπους και τους προσκυνημένους. Μη ρίχνεις στο βούρκο το όνομά σου και το όνομα των παιδιών σου, που σε λίγο θα ντρέπονται για σένα. Κάνε τον άρρωστο. Φύγε για το εξωτερικό. Εκεί μπορείς ν’ αρχίσεις μια καινούργια καριέρα. Η Μελίνα σε περιμένει. Γιατί αν εσύ ο Μπιθικώτσης, το πρωτοπαλίκαρο του Θεοδωράκη, γίνεις επίσημος τραγουδιστής της Δικτατορίας τραγουδώντας αυτό το άθλιο κατασκεύασμα θα πρέπει να ξέρεις ότι θα γίνεις ο πιο αχάριστος και τιποτένιος προδότης που γέννησε ο Λαός μας. Στο όνομα της φιλίας μας και για χάρη της γυναίκας σου, των παιδιών σου και όλων των αμέτρητων φίλων μας, σε ικετεύω να μ’ ακούσεις για τελευταία φορά. Μετά την Πέμπτη θα είναι αργά. Πάρα πολύ αργά. (Υπογραφή: Μίκης Θεοδωράκης) Αθήναι, Ιούλιος 1967». </span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">Ο τραγουδιστής της «Ρωμιοσύνης» και του «Αξιον Εστί», εκτός από Ρίτσο και Ελύτη, αξιώθηκε τελικά να τραγουδήσει και... Ηλία Καραμανέα, κονφερασιέ και στιχουργό του «Υμνου» της δικτατορίας, σε μουσική του αρχιμουσικού Α. Ρεμούνδου. Την Πέμπτη 13 Ιουλίου 1967 σε μια καλλιτεχνική βραδιά υπό την αιγίδα του Κεντρικού Ραδιοφωνικού Σταθμού Ενόπλων Δυνάμεων, στο κέντρο «Δειλινά» της Γλυφάδας, η Βίκυ Μοσχολιού και ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης τραγούδησαν, σε πρώτη εκτέλεση, τον Υμνο της δικτατορίας: «Μέσα στ' Απρίλη τη γιορτή, το μέλλον χτίζει η νιότη αγκαλιασμένη, δυνατή, μ’ εργάτη, αγρότη, φοιτητή και πρώτο το στρατιώτη...».</span></p><p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><br /></p><embed src="http://static.boomp3.com/player.swf?song=cv1fl4f" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" allowscriptaccess="always" align="middle" height="20" width="200"></embed><a style="font-size: 9px; color: rgb(204, 204, 204); letter-spacing: -1px; text-decoration: none;" href="http://boomp3.com/listen/cv1fl4f/o-fasismos">boomp3.com</a><img style="visibility: hidden; width: 0px; height: 0px;" src="http://counters.gigya.com/wildfire/CIMP/Jmx*PTEyMDg4OTE*MjU3NDYmcHQ9MTIwODg5MTUzNzM5MSZwPTcwNzUxJmQ9Jm49.jpg" border="0" height="0" width="0" /><br /><p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><br /></p><p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><br /><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><i><o:p> </o:p></i></p> <p class="MsoNormal"><i><o:p> </o:p></i></p> <p class="MsoNormal"><i><o:p> </o:p></i></p> <p style="color: rgb(102, 0, 0);" class="MsoNormal"><i>Κι έτσι<span style=""> </span>41 χρόνια μετά από την δικτατορία των συνταγματαρχών φθάσαμε<span style=""> </span>στην <span style="font-weight: bold;">κληρονομική πρωθυπουργία</span> ή εν ολίγοις στην <span style="font-weight: bold;">αιρετή βασιλεία</span>…..<o:p></o:p></i></p> <p style="color: rgb(102, 0, 0);" class="MsoNormal"><i>Μα δε βαριέσαι αδερφέ τσιγάρο, <span style=""> </span>πρέφα και καφέ!!!!<o:p></o:p></i></p> <p style="color: rgb(102, 0, 0);" class="MsoNormal"><i><span style=""> </span>Σας ασπάζομαι,<o:p></o:p></i></p> <p class="MsoNormal"><i style="color: rgb(102, 0, 0);">Λου</i></p><br /><p class="MsoNormal"><br /></p><span style="font-weight: bold;">UPDATE:</span> Θερμές ευχαριστίες στους φίλους <a href="http://magicrobot.blogspot.com/2008/04/2141967.html">Laplace 78 </a><br />και <a href="http://psoux.blogspot.com/2008/04/blog-post_22.html">Ψουξ</a><br />καθώς και το <a href="http://www.startpoint.gr/index.php?option=com_frontpage&amp;Itemid=1">startpoint.gr</a><br />που με τίμησαν προβάλλοντας το post.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1524901915718588496-261907997335508868?l=nosceteipsum33.blogspot.com' alt='' /></div>Λουhttp://www.blogger.com/profile/00321118359831398282noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-1524901915718588496.post-53178994554863555082008-04-17T09:19:00.001+03:002008-05-21T10:22:28.107+03:00<p class="MsoNormal"><span style="color: rgb(102, 0, 0);" class="postbody"><i>Μια ομάδα εξωγήινων επισκέφθηκε πρόσφατα τον πλανήτη μας... Ο ουρουγουανός συγγραφέας Εντουάρντο Γκαλεάνο κατέγραψε τα ερωτήματα και τις πολλές απορίες τους</i>. </span><br /><br /><br /><span class="postbody">Μια ομάδα εξωγήινων επισκέφθηκε πρόσφατα τον πλανήτη μας. Ήθελαν να μας γνωρίσουν από απλή περιέργεια ή ποιος ξέρει με ποια κρυφή πρόθεση. Οι εξωγήινοι άρχισαν από εκεί από όπου ήσαν υποχρεωμένοι να αρχίσουν. Άρχισαν την εξερεύνηση μελετώντας τη χώρα που είναι το νούμερο ένα σε όλα, ακόμη και στο δείκτη των διεθνών τηλεφωνικών γραμμών: εξουσία που την υπακούουν, παράδεισος που τον φθονούν, μοντέλο που το μιμείται ολόκληρος ο κόσμος. Άρχισαν από εκεί, προσπαθώντας να κατανοήσουν αυτόν που διοικεί, για να κατανοήσουν έπειτα αυτούς που διοικούνται. </span><br /><br /><span class="postbody">Έφτασαν σε περίοδο εκλογών. Οι πολίτες μόλις που τελείωναν με την ψηφοφορία και το