υγεια, αγαπη, ευτυχια

Glitter Graphics - GlitterLive.com



Κι αν δεν μπορουμε να κανουμε την ζωη μας οπως θελουμε....
στο χερι μας ειναι ομως να την γεμιζουμε...

Εξαλλου....
Τα Καλυτερα Ερχονται...


Χρονια πολλα σε ολους μας....

χαζό...

....ενώ στεκόμουνα και κοίταζα,χαζά,
βρήκα τι δύναμη έχει το ερωτοβότανο στη χαζομάρα...


''Το ημέρωμα της Στρίγκλας''

William Shakespeare

Το τραγούδι μου...

Καλημέρα σε όλους...

Το ακριβόν της ζωής μου ταξίδιον.....

Σήμερα στην δουλείά...(δίτονο)...ΑΘΗΝΑ- ΜΠΟΥΕΝΟΣ ΑΙΡΕΣ με Lufthansa μόνο 480 euros μετ' επιστροφής...το ονειρό μου σε ξεπούλημα.

Κι εγώ που τόσο επόθησα μια μέρα να βρεθώ.........
Λες και δεν με ξέρω?
Δεν θα πάω...
Κι έτσι άρχισα να ψάχνω στο κυβερνοχάος....
και να τι έκλεψα...



Ξεκίνησα να πάω ένα ταξίδι

κάποτε, μα μετά απο λίγο το ξανασκέφτηκα και σταμάτησα. Έβγαλα τα ρούχα από τη βαλίτσα, έσκισα τα εισητήρια και έκατσα μπρος στην τηλεόραση. Καλύτερα έτσι.

Η τηλεόραση έδειχνε ένα ντοκυμαντέρ. Για ένα ταξίδι στον τόπο που θα πήγαινα. Αχ, ευτυχώς που υπάρχει και η τηλεόραση και μπορούμε να βλέπουμε όλα τα ταξίδια που ποτέ δεν κάναμε.

Ήπια και μπύρες, αραχτός στον καναπέ μου και αν θυμάμαι καλά είχα παραγείλει και πίτσα.

Τι τυχερός που ήμουν, πραγματικά! Δε χρειάστηκε να το κουνήσω ρούπι από τον καναπέ μου και ευθύς βρέθηκα σε εκείνο τον τόπο το μακρινό. Δεν ξόδεψα ούτε χρόνο, ούτε χρήματα. Και ο χρόνος είναι χρήμα, όπως λέει και το αφεντικό μου.

Μετά το ταξίδι είδα το αυτοκίνητο που ποτέ δεν κατάφερα να αποχτήσω. Στην τηλεόραση. Και το σπίτι των ονείρων μου και μια χαρούμενη οικογένεια και φίλους. Φίλους αληθινούς. Και την άλλη μέρα, είδα ξανά το ταξίδι σε επανάληψη και άλλα ταξίδια σε μέρη ακόμη πιο μακρινά.

Κάθε μέρα ταξίδευα, δεν το μετάνιωσα καθόλου που δεν έφυγα ποτέ εκείνο το βράδυ. Κι ούτε πρόκειται να το ξανασκεφτώ να φύγω. Αφού υπάρχει η τηλεόραση.

Θα σου πω κάτι. Για όλα αυτά που ποτέ δε θα κάνεις θα υπάρχει πάντα μια τηλεόραση.

Θα σου πω και κάτι άλλο.

Να τη σπάσεις.


Αγαπημένη μου Αργεντινή
σε ταξιδεύει η καρδιά κι αυτό μου φτάνει...

Σύμφωνα με μετρήσεις...

του SpyMagazine,για να μοιραζε ο Αη Βασιλης δωρα σε ολα τα παιδια της γης(που γιορταζουν το εθιμο των Χριστουγεννων και ειναι περιπου 379.000.000),θα χρειαζοταν να επισκεφθει 91.000.000 περιπου νοικοκυρια,μεσα σε περιπου 31 ωρες(ευνοουμενος απο την περιστροφη της Γης και τις αλλαγες της ωρας).

Αυτο σημαινει οτι θα χρειαζοταν να κανει 822,6 περιπου επισκεψεις ανα δευτερολεπτο και κατ επεκταση,να εχει στη διαθεση του περιπου 1 χιλιοστο του δευτερολεπτου για να κανει τα απαραιτητα.Επιπλεον,για να διανυσει 75,5 εκατομμυρια μιλια,θα επρεπε να κινειται το ελκηθρο του με ταχυτητα 650 μιλια το δευτερολεπτο,δηλαδη περιπου 3.000 φορες την ταχυτητα του φωτος.Επιλεον,η ταχυτητα που πρεπει να αναπτυξει και το βαρος ολου του ελκηθρου που πρεπει να μεταφερει(περιπου 321,6 τονοι καταπροσεγγιση) θα,δημιουργουσε αντισταση αερα ισοδυναμη με αυτη ενος διαστημοπλοιυ που εισερχεται στη γηινη ατμοσφαιρα.

Τελικο συμπερασμα απο τα παραπανω:Πανω στον Αη Βασιλη θα ασκειτο δυναμη 17.500.000 φορες μεγαλυτερη απο αυτη της βαρυτητας,και επομενως ακομη και αν ποτε Αη Βασιλης υπηρξε,θα ειναι απο καιρο νεκρος....



Υ.Γ. Μαμά γερνάω....δεν τον περίμενα μικρή...κι όσο περνάνε τα χρόνια...αφήνω την πόρτα μισάνοιχτη...
Λες να?


Λου....συνηδειτοποιημένη άθεη...με παλιά ταυτότητα.

Happy Christmas.......

χριστουγεννιατικές ευχές

Christmas Glitter Graphics

Αυτή την πανέμορφη εποχή, όλος ο κόσμος επιθυμεί:

Ναι στην ειρήνη…

Ναι στην υγεία….

Ναι στην αγάπη….

Ναι στον έρωτα….

…Ναι δεν ξέρω κ γω τι…

Bla…bla…bla…bla…

Στα σκουπίδια…!!

Φτάνει πια η πλάκα και τα αστεία…!!

Αυτό που σου εύχομαι, με όλη μου την καρδιά να έχεις, είναι:

Απίστευτες ερωτικές σχέσεις…!!

Αξέχαστους οργασμούς…!!

Ασύληπτο sex…!!

Kαι να δουλεύεις το μισό με τριπλάσιο μισθό..!!

…Να συνεχίσεις να είσαι το ίδιο απίστευτος φίλος/η, όπως πάντα ίσουν, όσο στις δύσκολες, όσο και στις όμορφες στιγμές...!!

…Γιατί ένας φίλος/η σαν εσένα, ποτέ δεν είναι αρκετός

Πάντα λείπει…!!

Μύνημα στον υπολογιστή μου....με αγάπη σε σας....

νοσταλγικό searching

Μεσημέριασε.....κι εγώ χωρίς οίστρο.....δεν θέλω το μυαλό μου να κουράζω.....απεργός της σκέψης.....σήμερα.....
Έτσι καθώς σεργιανούσα αμέριμνη στο Youtube...μια εικόνα από τον χαμένο εραστή της ακοής μου...




κι ύστερα χάθηκα μακριά,
χάθηκα σε ολάνθιστα περιβόλια
............................
έιβαλα χορεύοντας και τραγουδώντας.....

η Λου έχει κέφια...

Κάποιος μου ζήτησε με στίχους να μιλήσω....προκλήθηκα....και έψαξα στων άδοξων ποιητών τα γράμματα.
Μα η διάθεση μου σήμερα είναι παιχνιδιάρικη...κι άλλα λόγια δεν βρήκα να του απαντήσω.
Συγχωρείστε την αλλαζονική μου ταπεινότητα.
Καλή σας μέρα.



Εις Τον Έρωτα

Αχ σιχαμένε! έβαλες τον κόσμον εις το χέρι!
Για σένα κάθε σούσουρο και κάθε νταραβέρι,
συ έκαμες τη βρωμογή μ' αυτή τη προκοπή της
να γίνει ο χειρότερος του ουρανού πλανήτης.

Και όμως σου 'στησαν βωμούς σ' όλους σχεδόν τους τόπους
όλα αυτά τα ξόανα οπού τα λεν ανθρώπους
και αλληλοσκοτώνονται για χάρη σου σα βόδια
αντί να σε μουντζώνουνε με χέρια και με πόδια!

Συ άναψες τις πυρκαγιές σ' όλα της γης τα πέρατα,
συ έκαμες και φτήνηναν πολύ τα ξυλοκέρατα,
συ κάνεις το αφεντικό να χάνει το σκυλί του,
συ δεν αφήνεις κόκορα να στέκει στην αυλή του,

συ και τις κότες έκαμες τ' αβγά του να σκορπίζουνε
κι αλλού να τρέχουν να γενούν κι αλλού να κακαρίζουνε.
Για σένα παίρνουν τα μυαλά των γυναικών αέρα
και χάνεται σιγά-σιγά κι η ράτσα του πατέρα,

για σένα φεύγει το παιδί από τη παραμάνα του
και χάν' η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα του,
για σένα πάει το σταμνί πολλές φορές στη βρύση
κι από το σύρε-κι-έλα του ξεχνάει να γυρίσει,

για σένα τρέχει το νερό κι απ' έξω από τ' αυλάκι του
και κύλα-κύλα ο τέτζερης πηγαίνει στο καπάκι του.

Η Λου και το κάπνισμα......

Άνοιξα το mailbox....
Κοίταξα την photo.....




Ταβάνι απο καπνιστήριο εταιρείας...




Τι φρίκη....σκέφτηκα.
Ένα τσιγάρο γρήγορα
να με ηρεμήσει.............

Μη με φοβάσαι.........

boomp3.com


Στίχοι: Άλκης Αλκαίου.

Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου.

Υ.Γ. Να ΄σαι καλά Pan που με έκανες ν' ακούσω αυτό τον δίσκο........!!!!

Μια θέση στον ήλιο....

"Μόνη μου"

Έκλεισα απότομα τις πόρτες
και αμέσως έσβησαν τα ψεύτικα είδωλα
που είχαν μαζευτεί τριγύρω μου
και με κολάκευαν όλη μέρα.
Σώπασαν οι φωνές και τα κούφια γέλια.
Εξαφανίσθηκαν τα παλαμάκια,
"τα εύγε" τις ανθρώπινης υποκρισίας

Έλυσα τα μαλλιά μου,
Σκούπισα τα μάτια μου απ΄ τις μπογιές
Ξεθωριασμένες απ΄ το κλάμα
Και σφιχτά τράβηξα το κόκκινο κραγιόν
Των χειλιών μου.
Πέταξα από επάνω μου ότι με
Φόρτωνε και στεναχωρούσε.

Σκορπισμένα, πατημένα χάμου,
Μάζεψα τα κομμάτια μου
Και προσπάθησα να στήσω
Την σωριασμένη σπαζοκεφαλιά
Της ζωής μου,
Με λεπτότητα και με αφοσίωση
Για να μην μου περισσέψει κανένα.

Κοίταξα προσεχτικά
Στον γκρίζο καθρέφτη της τραπεζαρίας.
Έδειχνε μια καινούρια γυναίκα
Όχι εμένα.
Το ίδιο πρόσωπο
με άλλο βλέμμα
Το ίδιο χαμόγελο
άλλα ορφανό από χαρά.
Τότε, μόλις τότε
κατάλαβα
Ότι είχα μείνει πάλι μόνη μου,
Παρέα τον εαυτό μου.





Για την Έφη που κρύφτηκε από τον ήλιο σήμερα...
Νικημένη από τον καρκίνο θα λέμε.....
Νικημένη από την αμέλεια της θα ξέρουμε.....
Θα 'σαι μαζί μας στα παιδιά σου....τις
3 νίκες σου που αφήνεις πίσω..............

Καλό σου ταξίδι συνάδελφε!!!!

η Λου απεργεί.....

Έτσι μας οραματίζονται..
Έτσι χτίζουνε το μέλλον μας....




τα ανθρωπάκια αφεντικά.....




Να είμαστε όλοι εκεί.....

η Λου και τα μαθηματικά....

Ένα συνηθισμένο πρωινό, ενός συνηθισμένου ανθρώπου


του Τεύκρου Μιχαηλίδη
Το ραδιόφωνο-ξυπνητήρι του Θανάση χτύπησε στις 7:00. Χάρη στην ψηφιακή
τεχνολογία, βασισμένη στην αριθμητική ανάλυση και το δυαδικό σύστημα
το δωμάτιο γέμισε μουσική, λες και μια ορχήστρα ολόκληρη είχε μαζευτεί
στο προσκέφαλό του. Σηκώθηκε. Σε δέκα λεπτά το ψυγείο και το φουρνάκι
του, που λειτουργούσαν με fuzzy logic - παρακλάδι της πλειότιμης
συμβολικής λογικής που ήταν υπεύθυνη και για την ασφαλή λειτουργία του
ΑΒS στο αυτοκίνητό του - του εξασφάλισαν ένα πλούσιο πρωινό. Στις 7:40
πληκτρολογούσε στο συναγερμό τον τετραψήφιο κωδικό του - η θεωρία των
πιθανοτήτων λέει πως ο ενδεχόμενος διαρρήκτης είχε μόλις 1 στις 10.000
πιθανότητα να τον παραβιάσει - κι έφυγε ήσυχος για τη δουλειά. Μπήκε
στο μετρό - άλλο θαύμα κι αυτό, σήραγγες, κανάλια υπονόμων, δίκτυα
παροχής, μια ολόκληρη υπόγεια πόλη σχεδιασμένη με βάση τα γραφήματα
του Όιλερ - βολεύτηκε κι άνοιξε την εφημερίδα. "Μείωση κατά 12% των
ατυχημάτων μετά την εφαρμογή του αλκοτέστ. 27% των οδηγών
συμμορφώθηκαν ήδη με τους νέους αυστηρούς κανονισμούς". 12%, 27%! Και
πώς το βρήκανε; Τα νύχια τους μυρίσανε; Γύρισε στα αθλητικά. Ο
Κωνσταντίνου να στέλνει με κεφαλιά στα δίχτυα το ημικανονικό 32-εδρο
β' τύπου του Αρχιμήδη - τη μπάλα του ποδοσφαίρου δηλαδή - δέσποζε στην
σελίδα. Στις 8:30 έμπαινε στο γραφείο. Άνοιξε τον υπολογιστή (ήταν
γεμάτος ολοκληρωμένα κυκλώματα βασισμένα στην άλγεβρα Μπουλ αλλά ο
Θανάσης ούτε το ήξερε ούτε ήθελε να το μάθει) και μπήκε στο Ίντερνετ.
Ο κώδικας RSA βασισμένος στους πρώτους αριθμούς του εξασφάλισε μια
ασφαλή σύνδεση και άνοιξε το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Μήνυμα από τη
Μαρία! - το πρόσωπο. Καλό κορίτσι η Μαρία, σκέφτηκε. Καλλιεργημένη,
πρόσχαρη, σπιρτόζα, όμορφη. Ένα μονάχα κουσούρι είχε. Σπούδαζε
Μαθηματικά. Χάθηκε να σπουδάσει κάτι άλλο, κάτι πιο κοντά στην
καθημερινή ζωή, κάτι χρήσιμο τελοσπάντων! Έτσι σκέφτηκε ο Θανάσης και
βγήκε επειγόντως απ' το e-mail γιατί πλησίαζε ο διευθυντής.

ένα τραγούδι, χίλιες μνήμες....

Φώτα στη νύχτα τυφλώνουν την καρδιά μου
ήχοι σπασμένοι την άσφαλτο κυλούν
σκόνη καπνίζει πάνω απ' τα όνειρά μου
μαύρες κορδέλες κρεμάω στα μαλλιά
και πάω για αλλού...

Ταξίδι στο βυθό στη χώρα των ψυχών
θάλασσα σκοτεινή που με φιλοξενεί
σαν φωτεινό νησί μέσα στην κόλαση.

Ταξίδι στο άπειρο στη χώρα των ψυχών
χορεύω θλιβερά στην επιφάνεια
τοπίο σε όνειρα θολά, παράνοια.

Φώτα στη νύχτα το πέρασμα κλεισμένο
σκόρπιες ίριδες κομμάτια σίδερα
και σταυροπόδι μονάχη περιμένω
κάποιο φορτίο που δεν θα 'ρθει
ποτέ στην αγορά...

Τρύπια τα λόγια και μουγκά
που σου τρυπάνε την καρδιά
στο διάστημα λευκή γραμμή
που σ' οδηγεί στην παρακμή.

Φωτιά στη νύχτα, απορώ πώς δεν μας είδες
σαν μαγνήτης μας τίναξες ψηλά
σπάσανε τζάμια γεμίσανε κηλίδες
κι όλα χαθήκανε σε θαυμαστή απουσία,
όλα θολά...

Ταξίδι στο βυθό στη χώρα των ψυχών
θάλασσα σκοτεινή που με φιλοξενεί
σαν φωτεινό νησί μέσα στην κόλαση.

Ταξίδι στο άπειρο στη χώρα των ψυχών
χορεύω θλιβερά στην επιφάνεια
τοπίο σε όνειρα θολά, παράνοια.

Φώτα στη νύχτα προσπάθεια τελευταία.
Μόλις που βλέπω, κάνω να σηκωθώ
μα ξαναπέφτω σε μια τροχιά μοιραία
κι όλα γυρίζουν μ' έναν μηχανισμό εκρηκτικό.

Τρύπια τα λόγια και μουγκά
που σου τρυπάνε την καρδιά
στο διάστημα λευκή γραμμή
που σ' οδηγεί στην παρακμή.


Σε στίχους ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΑΓΙΟΥ...
Εκτέλεση ΣΑΒΒΙΝΑ ΓΙΑΝΝΙΑΤΟΥ...

γιατί γράφω?

Η πένα γρατσουνάει: τι κόλαση?
Είμαι καταδικασμένος να γρατσουνάω?
Γρήγορα τη βουτάω στο μελάνι
γράφω με ποταμούς μελάνι.

Πως κυλάει τώρα, τόσο πυκνό, τόσο πλατύ
Πως πετυχαίνει καθετί που δοκιμάζω
Μόνο που δεν διαβάζεται η γραφή-
μα τι με νοιάζει?
Και ποιός διαβάζει αυτά που γράφω?


Friedrich Wilhelm Nietzsche

Καλημέρα.....

Τι είναι η ζωή μας?
Ένα έργο πάθους,
Η ευχαρίστησή μας
η μουσική της διχόνοιας'
Οι μήτρες των μανάδων μας
το κοπιαστικό σπίτι,
Όπου ντυνόμαστε γι' αυτήν
την σύντομη κωμωδία....
Ο φρόνιμος ουρανός είναι
ο άγρυπνος παρατηρητής
που κάθεται και
σημειώνει τα λάθη μας.....


Οι τάφοι που μας κρύβουν από το ερευνητικό φως του ηλίου

Είναι σαν την πεσμένη αυλαία, όταν το έργο τελειώσει.

Όμως εμείς παίζουμε βαδίζοντας στην τελευταία ανάπαυση

Και πεθαίνουμε στα σοβαρά, αυτό δεν είναι αστείο.

Σερ Ουόλτερ Ράλι.